شنیدم من که شبلی با گروهی
همی‌شد در بیابان تا به کوهی
به ره در کاسه‌ای سر دید پر باد
که از باد وزان می‌کرد فریاد
گرفت آن کاسهٔ سرگشته گشته
بر او دید ای عجب خطی نبشته
که بنگر کاین سر مردی‌ست پر غم
که او دنیا زیان کرد آخرت هم
چو شبلی آن خط آشفته برخواند
بزد یک نعره و آشفته درماند
به یاران گفت این سر در چنین راه
سر مردی‌ست از مردان درگاه
که هر کاو در نبازد هر دو عالم
نگردد در حریم وصل محرم
تو هم گر هر دو عالم ترک گویی
چنان کان مرد، از مردان اویی
بپیمایی به‌سختی چند فرسنگ
که تا یک جو زر آید بوک در چنگ
به راه حق چنین تا شب بخفتی
به راه راستی گامی نرفتی
تو بی صد رنج یک جو زر نیابی
سوی حق رنج‌نابرده شتابی
چو می‌گیرد عسس روز سپیدت
شب تاریک چون باشد امیدت؟
تو می‌گویی که جز حق می‌نخواهم
بهشت و حور، الحق می‌نخواهم
تو آبی گنده‌ای در ژنده‌ای تنگ
نمی‌باید بهشتت، ای همه ننگ
ز شیری زَهرهٔ تو میشود آب
در آن هیبت چگونه آوری تاب؟
به یک دردی درآید عقل از پای
چگونه ماند آنجا عقل بر جای؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شبلی و یارانش به بیابانی سفر می‌کنند و در آنجا کاسه‌ای سرپر باد می‌یابند که فریاد می‌کشد. شبلی متوجه میشود که این سر، متعلق به مردی است که در دنیا زیان کرده و به آخرت نیز نخواهد رسید. او به یارانش می‌گوید که این مرد از دنیاداران است که اگر کسی از هر دو جهان دست بکشد، به مقام قرب حق می‌رسد. شبلی به آنها هشدار می‌دهد که هیچ کس بدون رنج و زحمت به حقیقت نخواهد رسید و اگر کسی به جز حق چیزی بخواهد، مانند آب در ظرف تنگ است که بهشت و رحمت را نمی‌تواند به دست آورد. در نهایت، او تأکید می‌کند که عقل در سختی‌ها آزمون میشود و تنها در تحمل رنج، حقیقت آشکار میشود.
هوش مصنوعی: من شنیدم که شبلی با گروهی در بیابان راه می‌رفتند تا به کوهی برسند.
هوش مصنوعی: در مسیر، کاسه‌ای مشاهده کردم که پر از باد بود و از شدت باد، صدای بلندی ایجاد می‌کرد.
هوش مصنوعی: آن کس که در فکری عمیق و سرگشته‌است، وقتی به خود می‌آید و به اوضاعش نگاه می‌کند، شگفت‌زده میشود که بر سرش چه نوشته‌اند.
هوش مصنوعی: بنگر که این مرد پر از اندوه است، که در زندگی دنیوی خود ضرر کرده و در آخرت نیز چیزی از دست داده است.
هوش مصنوعی: زمانی که شبلی آن نوشته‌ی درهم‌ریخته را خواند، با یک فریاد بلند آن را به هم ریخت و باعث شد که همه چیز به‌هم بریزد.
هوش مصنوعی: به دوستانش گفت که این مسیر، مسیر مردان بزرگ و با شرافت است.
هوش مصنوعی: هر کسی که در دنیای مادی چیزی را از دست ندهد و زیان نبیند، در واقع به حریم عشق و ارتباط نزدیک دست پیدا نمی‌کند.
هوش مصنوعی: اگر تو هم بتوانی به طور کامل از هر دو دنیا بگذری و دلبستگی‌هایت را کنار بگذاری، مانند کسی که از بزرگان و مردان واقعی است، به ایشان تعلق خواهی داشت.
هوش مصنوعی: برای به‌دست آوردن حتی یک مقدار کم از طلا، باید مسافت‌های طولانی و سختی را طی کنی.
هوش مصنوعی: اگر در مسیر درست گام بر نمی‌داری و شب به آرامش می‌روی، به حقیقت نمی‌رسی.
هوش مصنوعی: برای به دست آوردن چیزی با ارزش، باید درد و زحمت بکشید، زیرا بدون تحمل سختی‌ها نمی‌توانید به هدف‌تان برسید.
هوش مصنوعی: وقتی که نگهبان شب را می‌گیرد و روز روشن تو به شب سیاه تبدیل میشود، امیدت چگونه خواهد بود؟
هوش مصنوعی: تو می‌گویی که من فقط بهشت و زیبایی‌های آن را نمی‌خواهم، ولی راستش این است که من واقعاً به آنها تمایل دارم.
هوش مصنوعی: تو موجودی بزرگی هستی که در ظرف کوچکی جا نمی‌گیری، نباید بهشت تو، ای نماد ننگ و عیب، در چنین تنگنایی باشد.
هوش مصنوعی: از زیبایی و جذابیت تو، شیرین‌ترین هم تأثیر می‌پذیرد؛ حال چگونه می‌توانی در مواجهه با این عظمت، شجاعت و استقامت داشته باشی؟
هوش مصنوعی: عقل انسان وقتی به یک مشکل مهم و دردناک برخورد می‌کند، چطور می‌تواند به درستی عمل کند و بماند؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.