هر آن دردی که دلدارم فرستد
شفای جان بیمارم فرستد
چو درمان است درد او دلم را
سزد گر درد بسیارم فرستد
اگر بی او دمی از دل برآرم
که داند تا چه تیمارم فرستد
وگر در عشق او از جان برآیم
هزاران جان به ایثارم فرستد
وگر در جویم از دریای وصلش
به دریا در نگونسارم فرستد
وگر از راز او رمزی بگویم
ز غیرت بر سر دارم فرستد
چو در دیرم دمی حاضر نبیند
ز مسجد سوی خمارم فرستد
چو دام زرق بیند در برم دلق
بسوزد دلق و زنارم فرستد
چو گبر نفس بیند در نهادم
به آتشگاه کفارم فرستد
به دیرم درکشد تا مست گردم
به صد عبرت به بازارم فرستد
چو بی کارم کند از کار عالم
پس آنگه از پی کارم فرستد
چو در خدمت چنان گردم که باید
به خلوت پیش عطارم فرستد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و ارادت عمیق شاعر به دلدارش می‌پردازد. شاعر از دردها و مشکلاتی که به خاطر دوری و یا غیبت دلدار تجربه می‌کند، سخن می‌گوید و امیدوار است که آن دلدار، دردهایش را شفا بخشد. هرچند او در غم دوری از معشوق رنج می‌کشد، اما همچنان به ایثار و فداکاری برای عشقش آماده‌است. در این میان، شاعر اشاره می‌کند که عشق واقعی می‌تواند او را به حالتی مست و اشتیاق‌آور برساند، حتی اگر در مسیری سخت و دشوار باشد. در نهایت، او آرزو دارد که در نزد دلدارش قرار گیرد و به یاری او برود.
هوش مصنوعی: هر دردی که معشوقم برای من بفرستد، به دلم آرامش و شفا می‌دهد.
هوش مصنوعی: اگر دردی که او دارد، داروی دل من باشد، پس سزاوار است که او درد زیادی به من بفرستد.
هوش مصنوعی: اگر لحظه‌ای بدون او از دل شکوایه‌ای کنم، کسی نیست که بداند چه درد و غمی برایم به وجود می‌آورد.
هوش مصنوعی: اگر در عشق او جانم را فدای او کنم، هزاران جان دیگر را برای او تقدیم می‌کنم.
هوش مصنوعی: اگر در پی جستجوی وصل او باشم و در این راه به دریا فرستاده شوم، ناامید و خسته در دلم نشسته خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر از راز او چیزی بگویم، بر اثر غیرت او ممکن است مرا به دار بفرستد.
هوش مصنوعی: وقتی که در مکان عبادت لحظه‌ای حاضر نمی‌بیند، مرا به سوی میخانه می‌فرستد.
هوش مصنوعی: وقتی که نمایشی از فریب را در آغوش خود مشاهده کند، لباس چرمی من را می‌سوزاند و کمربندم را به سمت من پرتاب می‌کند.
هوش مصنوعی: وقتی که کافر به نفس خود نگاه کند، آن را به آتشگاه دشمنان می‌فرستد.
هوش مصنوعی: به میخانه می‌بردم تا مست شوم و با هزاران درس و عبرت، به بازار می‌فرستد.
هوش مصنوعی: وقتی بی‌کارم، دنیا از من غافل می‌شود و سپس به دنبال کار من می‌افتد.
هوش مصنوعی: وقتی به اندازه‌ای در خدمت و کارم پیشرفت کنم که شایسته باشد، او مرا به تنهایی پیش عطار می‌فرستد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.