|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آن ماه برای کس نمی‌آید
کو با غم خویش بس نمی‌آید
در آینه روی خویش می‌بیند
در دام هوای کس نمی‌آید
گر تو به هوس جمال او خواهی
او در طلب و هوس نمی‌آید
جانا ره عشق چون تو معشوقی
در زیر تک فرس نمی‌آید
در وادی بی‌نهایت عشقش
سیمرغ به یک مگس نمی‌آید
هرگز نشوی تو هم نفس کس را
کانجا که تویی نفس نمی‌آید
خورشید بلند را چه کم بیشی
کش سایه ز پیش و پس نمی‌آید
چون در قعر است در وصل تو
جز بر سر آب خس نمی‌آید
در پای فراق تو شوم پامال
چون وصل تو دسترس نمی‌آید
عطار که چینهٔ تو می‌چیند
مرغی است که در قفس نمی‌آید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عشق و الفت به معشوق می‌پردازد و تأکید می‌کند که هیچکس نمی‌تواند در مقام معشوق به او نزدیک شود. او از احساس تنهایی و فراق سخن می‌گوید و بیان می‌دارد که در عالم عشق، معشوق واقعی از دیگران جداست و هیچ‌گونه هوس و خواسته‌ای نمی‌تواند او را به سمت کسی دیگر بکشاند. شاعر همچنین به عدم دسترسی به وصال معشوق اشاره می‌کند و حسرتی عمیق را که از دوری او ناشی می‌شود، به تصویر می‌کشد. در نهایت، او خود را مانند پرنده‌ای در قفسی می‌بیند که هرگز نمی‌تواند به آزادی و وصال دست یابد.
هوش مصنوعی: این ماه، به هیچکس نمی‌آید که نتواند با غم و اندوه خود کنار بیاید.
هوش مصنوعی: آدمی در آینه خود را می‌بیند و تحت تأثیر آرزوها یا تمایلات دیگران قرار نمی‌گیرد.
هوش مصنوعی: اگر تو به دنبال زیبایی او باشی، او هرگز به جستجو و آرزوی تو نمی‌آید.
هوش مصنوعی: عزیزم، مسیر عشق چنان است که عشق تو را به سادگی نمی‌توان در زیر یک اسب تک نفره جستجو کرد.
هوش مصنوعی: در دنیای بی‌پایان عشقش، موجودی چون سیمرغ هرگز به پای یک مگس نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: هرگز نمی‌توانی با کسی هم نفس شوی، زیرا در جایی که تو هستی، نفس دیگری وارد نمی‌شود.
هوش مصنوعی: سایه‌ای که در پیش و پس از خورشید بلند وجود دارد، تغییر نمی‌کند و نمی‌تواند کم و زیاد شود.
هوش مصنوعی: وقتی در عمق عشق و پیوند تو هستم، تنها علف‌های خشک و بی‌فایده به ذهنم می‌رسد.
هوش مصنوعی: در حالتی که نتوانم به وصالت دست پیدا کنم، به عمق فراق تو پایمال می‌شوم.
هوش مصنوعی: عطار شخصی است که به تو توجه و محبت دارد، اما مانند پرنده‌ای است که نمی‌توان او را در قفس حبس کرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.