|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ما رند و مقامر و مباحی‌ایم
انگشت نمای هر نواحی‌ایم
خون خواره چو خاک جرعه از جامیم
خون ریز ز دیده چون صراحی‌ایم
هر چند که از گروه سلطانیم
نه قلبی‌ایم و نه جناحی‌ایم
جانا ز شراب شوق تو هر دم
بی صبح و صبوحی و صباحی‌ایم
گر سوختگان تو مباحی‌اند
بس سوخته‌ایم و بس مباحی‌ایم
ما فقر و صلاح کی خریم آخر
چون خاک مقام بی‌صلاحی‌ایم
در بتکده رند و لاابالی‌ایم
در مصطبه مست لافلاحی‌ایم
کافور رباحی ار بود اصلی
کافور نه کافری رباحی‌ایم
تا در رسد این می تو ای عطار
حالی ز بی می ملاحی‌ایم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان حال و هوای رندانه و مستی خود می‌پردازد. او خود را به عنوان فردی آزاد و بی‌قید و شرط معرفی می‌کند که نه به مقام و پست اهمیت می‌دهد و نه به گروه خاصی تعلق دارد. با تصاویری از سوختن در شوق معشوق، به مباح بودن خویش اشاره می‌کند و به وضعیتی از بی‌صباحی و بی‌مقامی اعتراف می‌کند. در نهایت، شاعری که رویای می‌نوشی را در سر دارد، از عطار می‌خواهد تا این حالتی که آرزویش را دارد به او ارزانی کند.
هوش مصنوعی: ما عیاش و زهره‌دار هستیم و در هر جا که برویم، مورد توجه و چشم‌نواز هستیم.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به تصویرسازی زیبایی از احساسات و دردهای خود می‌پردازد. او خود را مانند سرزمینی می‌بیند که به جای آب، خون می‌ریزد و این خون نشان‌دهنده‌ی رنج و اندوهی است که از چشمانش می‌ریزد. در واقع، شاعر به یأس و غم عمیق خود اشاره می‌کند و زندگی‌اش را پر از تلخی و رنج می‌داند. این تصویر به نوعی نشانه‌ای از تسلیم شدن در برابر مشکلات و دردهای زندگی است.
هوش مصنوعی: هر چند که ما از دسته و گروه پادشاه هستیم، اما نه قلبی داریم و نه طرفداری.
هوش مصنوعی: عزیزم، به خاطر عشق و شور تو هر لحظه به یک حالت شیرین و خاصی زندگی می‌کنیم، بی‌خبر از صبح و بیداری.
هوش مصنوعی: اگر سوخته‌های عشق تو آزادند، ما هم بسیار سوخته‌ایم و بسیار آزاد و رها هستیم.
هوش مصنوعی: ما هرگز نمی‌توانیم فقر و نیکی را خریداری کنیم، زیرا در نهایت مثل خاک هستیم که حاکی از عدم صلاحیت ماست.
هوش مصنوعی: ما در میخانه مانند سرمستان و بی‌خیال هستیم و در بالای سکو با شجاعت و بدون دغدغه سخن می‌گوییم.
هوش مصنوعی: اگر کافور به عنوان یک عنصر مهم و اصلی در نظر گرفته شود، ما نیز نمی‌توانیم خود را به عنوان موجودی بی‌مورد و بی‌ارزش بدانیم.
هوش مصنوعی: تا زمانی که این می به ما برسد، ما حال و روزی داریم که بدون می، حال خوبی نداریم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.