بس که جان در خاک این در سوختیم
دل چو خون کردیم و در بر سوختیم
در رهش با نیک و بد در ساختیم
در غمش هم خشک و هم تر سوختیم
سوز ما با عشق او قوت نداشت
گرچه ما هر دم قوی‌تر سوختیم
چون بدو ره نی و بی او صبر نی
مضطرب گشتیم و مضطر سوختیم
چون ز جانان آتشی در جان فتاد
جان خود چون عود مجمر سوختیم
چون ز دلبر طعم شکر یافتیم
دل چو عود از طعم شکر سوختیم
چون دل و جان پردهٔ این راه بود
جان ز جانان دل ز دلبر سوختیم
مدت سی سال سودا پخته‌ایم
مدت سی سال دیگر سوختیم
عاقبت چون شمع رویش شعله زد
راست چون پروانه‌ای پر سوختیم
پر چو سوخت آنگه درافکندیم خویش
تا به‌کلی پای تا سر سوختیم
خواه گو بنمای روی و خواه نه
ما سپند روی او بر سوختیم
چون به یک جو می‌نیرزیدیم ما
خرمن پندار یکسر سوختیم
چون شکست اینجا قلم عطار را
اعجمی گشتیم و دفتر سوختیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از شدت عشق و دلدادگی به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چطور جان و دل خود را در راه او فدای عشق کرده‌اند. او به سال‌ها رنج و دلیری در این مسیر اشاره می‌کند و از سوز درونی ناشی از عشق می‌گوید که در آن هم نیک و بد را با دل پذیرفته و همواره در صبر و انتظار بوده‌اند. احساسات عمیق و شعله‌ور عشق، آنها را همچون شمعی می‌سوزاند و شاعر در نهایت به نتیجه می‌رسد که هر چه در این راه هزینه کنند، تنها برای عشق و نزدیکی به محبوب است. در پایان، خویش را به طور کامل در آتش عشق سوزانده و عملاً به وجود خود رنگی تازه می‌بخشند.
هوش مصنوعی: ما آنقدر در عشق و اشتیاق به این در، داغ و دل‌شکسته شدیم که دلمان سخت به درد آمده و مانند خون در وجودمان می‌جوشد.
هوش مصنوعی: در مسیر او ما با افراد خوب و بد مدارا کردیم و در غمش هم با گریه و هم با سکوت سوختیم.
هوش مصنوعی: عشق او نتوانست به سوز و شعله ما افزوده کند، هرچند ما هر لحظه بیشتر و بیشتر در آتش اشتیاق خود سوختیم.
هوش مصنوعی: به خاطر نبودن او راهی برای رفتن نداریم و بدون او نمی‌توانیم صبر کنیم. در نتیجه، دچار اضطراب شده‌ایم و این اضطراب ما را می‌سوزاند.
هوش مصنوعی: وقتی آتش عشق از محبوب در دل من شعله‌ور شد، مانند عود که در آتش بسوزد، جانم نیز سوخت.
هوش مصنوعی: وقتی از معشوق طعم شیرینی را چشیدیم، دلمان مانند چوب عود از این طعم سوخت و به شدت احساس شادی و عشق کردیم.
هوش مصنوعی: وقتی که دل و جان در این راه به هم پیوند خورده‌اند، ما به خاطر عشق به معشوق دلمان آتش گرفته است.
هوش مصنوعی: برای سی سال در فکر و خیال بوده‌ایم و حالا هم سی سال دیگر در حال رنج و مشقت هستیم.
هوش مصنوعی: در نهایت، وقتی که زیبایی چهره‌اش مانند شعله شمع درخشید، ما نیز همچون پروانه‌ای به دور آن سوختیم و فریب زیبایی‌اش را خوردیم.
هوش مصنوعی: زمانی که خود را به آتش عشق سپردیم، به‌طور کامل خود را در درون شعله‌ها انداختیم تا به‌طور کلی در آتش بسوزیم.
هوش مصنوعی: خواهی به من نشان دهی چهره‌ات را یا نخواهی، ما به عشق زیبایی‌ات دل باخته‌ایم.
هوش مصنوعی: زمانی که به یک مقدار کم ارزش قائل نبودیم، در نهایت تمام آرزوهامان و امیدهایمان به باد رفت.
هوش مصنوعی: زمانی که قلم عطار در اینجا شکسته شد، ما به حالت غیرعادی در آمدیم و تمام نوشته‌هایمان را از بین بردیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.