ای هفت زمین و آسمان‌ها ز تو پُر
چون می‌نشود کام و زبان‌ها ز تو پُر
ای زندگی دلم روا می‌داری
من دست تهی، هر دو جهان‌ها ز تو پُر
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای هفت زمین و آسمان‌ها ز تو پُر
چون می‌نشود کام و زبان‌ها ز تو پُر
ای زندگی دلم روا می‌داری
من دست تهی، هر دو جهان‌ها ز تو پُر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تمجید و ستایش خداوند می‌پردازد و بر این نکته تأکید می‌کند که وجود زمین‌ها و آسمان‌ها از اوست و همه چیز در هستی به او وابسته است. او از خداوند می‌خواهد که زندگی‌اش را برکت دهد و در عین حال از تهی بودن خود در برابر دو جهان سخن می‌گوید، نشان‌دهنده وابستگی کاملش به خدا. این شعر حال‌وهوای روحانی و معرفتی عمیق دارد که نشان‌دهنده عشق و ارادت شاعر به خالق هستی است.
هوش مصنوعی: ای زمین‌ها و آسمان‌ها، همه از وجود تو پر شده‌اند. چگونه ممکن است دل‌ها و زبان‌ها از عشق و یاد تو خالی باشند؟
هوش مصنوعی: ای زندگی، به من احتیاج داری، با اینکه هیچ چیز ندارم، ولی همه چیز از توست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.