هم عقل ز کُنْه تو نشان می‌جوید
هم فهمْ تو را گردِ جهان می‌جوید
ای راحت جان و دل! عجب مانده‌ام
تو در دل و دل تو را به جان می‌جوید
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هم عقل ز کُنْه تو نشان می‌جوید
هم فهمْ تو را گردِ جهان می‌جوید
ای راحت جان و دل! عجب مانده‌ام
تو در دل و دل تو را به جان می‌جوید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به جستجوی معانی عمیق توحید و حقیقت الهی می‌پردازد. عقل و فهم انسان در تلاش هستند تا نشانه‌هایی از وجود خداوند را در جهان بیابند. او به عشق و رابطه‌اش با خداوند اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در دل انسان، longing و کنجکاوی عمیق برای شناخت و نزدیکی به معشوق وجود دارد. شاعر از این وضعیت حیرت و شگفتی می‌کند که چگونه در دل است و دل نیز در جستجوی اوست.
هوش مصنوعی: عقل و درک تو در پی پیدا کردن ریشه‌ها و اصل وجود تو هستند و تلاش می‌کنند تا حقیقت را در تمام عالم بیابند.
هوش مصنوعی: ای آرام جان و دلم! عجیب است که من چقدر در دل مانده‌ام و دل تو به جان من craving می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.