گر فضلِ تو عقل را یقین می‌نشود
زانست که تیز چشم دین می‌نشود
گر جملهٔ خلق را بیامرزی تو
دانم که تو را هیچ درین می‌نشود
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر فضلِ تو عقل را یقین می‌نشود
زانست که تیز چشم دین می‌نشود
گر جملهٔ خلق را بیامرزی تو
دانم که تو را هیچ درین می‌نشود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بر اهمیت فضل و رحمت الهی تأکید می‌کند. او می‌گوید که اگر فضل خداوند نبود، عقل نمی‌توانست به یقین برسد و دین به روشنی درک نشود. همچنین، اگر خداوند همه‌ی مخلوقات را ببخشاید، این کار هیچ چیز از مقام والای او نمی‌کاهد و او همچنان بزرگ و بی‌نظیر باقی می‌ماند.
هوش مصنوعی: اگر فضلت باعث یقین عقل نمی‌شود، این به این دلیل است که چشمِ تیزبین دین به حقیقت نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: اگر تو همهٔ مردم را مورد عفو و بخشش قرار دهی، می‌دانم که این کار هیچ تأثیری بر تو نخواهد داشت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.