پیوسته زبون روزگار آمده‌ام
سرگشتهٔ چرخ بی‌قرار آمده‌ام
چون نآمده‌ام به هیچ کاری هرگز
سبحان اللّه! پس به چه کار آمده‌ام
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
پیوسته زبون روزگار آمده‌ام
سرگشتهٔ چرخ بی‌قرار آمده‌ام
چون نآمده‌ام به هیچ کاری هرگز
سبحان اللّه! پس به چه کار آمده‌ام
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از دشواری‌های زندگی و بی‌معنایی آن سخن می‌گوید. او احساس سرگشتگی و ناتوانی می‌کند و به این می‌اندیشد که در این روزگار زودگذر، هدفش چیست. در انتها، با نگاهی تواضع‌آمیز و پرسشی فلسفی، به نبود هدف و معنا در زندگی اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: همواره تحت تاثیر روزگار بوده‌ام و در پی تحولات و تغییرات زندگی سرگردان و بی‌قرار هستم.
هوش مصنوعی: وقتی که هیچ کاری نکرده‌ام و به هیچ چیزی نیامده‌ام، پس واقعاً هدف من از آمدن به دنیا چیست؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شمعم که چنین زار و نزار آمده‌ام
در سوختن و گریهٔ زار آمده‌ام
از اشک نمیرد آتشِ من همه شب
چون شمع ز آتش اشکبار آمده‌ام
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.