هر انجمنی، در انجمن مانده‌اند
دایم تو و من در تو و من مانده‌اند
ذرّات زمین وآسمان در شب و روز
در جلوه‌گری خویشتن مانده‌اند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر انجمنی، در انجمن مانده‌اند
دایم تو و من در تو و من مانده‌اند
ذرّات زمین وآسمان در شب و روز
در جلوه‌گری خویشتن مانده‌اند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ضرورت و اهمیت همدمی و ارتباط با دیگران اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که تمام موجودات در تنهایی خود و در جستجوی پیوند به سر می‌برند. زمین و آسمان نیز در حال خودنمایی و جلوه‌گری هستند، اما در نهایت همه در جستجوی یکی از دیگری‌اند و به نوعی در دل همدیگر مانده‌اند. این بیانگر حال‌وهوای انسان‌هایی است که از درون در پی دستیابی به دوستی و فهم مشترک هستند.
هوش مصنوعی: هر جمع و گروهی همیشه در درون خود باقی مانده‌اند، اما تو و من همواره در همدیگر پرورش یافته و جاودان هستیم.
هوش مصنوعی: ذرات زمین و آسمان در طول شب و روز همواره در حال نمایش زیبایی‌های خود هستند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.