در عشق تو هر دلی که مردانه بود
در سوختن خویش، چو پروانه بود
تا کی ز بهانه، همچو پروانه بسوز
در عشق بهانه جستن افسانه بود
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در عشق تو هر دلی که مردانه بود
در سوختن خویش، چو پروانه بود
تا کی ز بهانه، همچو پروانه بسوز
در عشق بهانه جستن افسانه بود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عاشقان از جمله خود، اشاره می‌کند که عشق حقیقی نیاز به شجاعت و فداکاری دارد. او بیان می‌کند که دل‌های شجاع در عشق مانند پروانه در آتش می‌سوزند و نمی‌توانند بهانه‌تراشی کنند. بهانه‌جویی در عشق را نوعی افسانه می‌داند و تأکید دارد که باید با تمام وجود در عشق حضور داشت.
هوش مصنوعی: هر دلی که در عشق تو شجاعت داشت، همچون پروانه‌ای در آتش سوزانده شد.
هوش مصنوعی: برای چه مدت باید مانند پروانه به عشق بسوزی؟ بهانه آوردن در عشق، تنها یک داستان و افسانه است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.