کی نیک افتد تو را که بد می‌باشی؟
جان می‌دهی و خصمِ خرد می‌باشی
کاری‌ست دگر، تو را نخواهند گذاشت
تا بر سر روزگار خود می‌باشی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کی نیک افتد تو را که بد می‌باشی؟
جان می‌دهی و خصمِ خرد می‌باشی
کاری‌ست دگر، تو را نخواهند گذاشت
تا بر سر روزگار خود می‌باشی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به انتقاد از کسانی می‌پردازد که به رغم بدی‌ها و کم‌کاری‌های خود، انتظار دارند در زندگی به خوبی و خوشبختی دست یابند. او می‌گوید که این افراد با وجود اینکه در حال آسیب زدن به خود هستند، امید دارند که به درجات بالای انسانی نائل شوند. در انتها تأکید می‌کند که اگر کسی به نیت خود عمل نکند، دیگران اجازه نخواهند داد که به دستاوردهای مورد نظرش برسد.
هوش مصنوعی: چه زمانی برای تو خوب خواهد بود که در کارهای بد هستی و جان می‌دهی، در حالی که دشمن و خردورزی در دستانت قرار دارد؟
هوش مصنوعی: کسی اجازه نمی‌دهد که تو به کارهای خود ادامه دهی، تا زمانی که در این دنیا مشغول هستی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.