ناگاه چو رخ به راه می‌آوردی
به هرچه خط سیاه می‌آوردی
دردا که به گِردِ خطّ تو خاک گرفت
خطّی که به گرد ماه می‌آوردی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ناگاه چو رخ به راه می‌آوردی
به هرچه خط سیاه می‌آوردی
دردا که به گِردِ خطّ تو خاک گرفت
خطّی که به گرد ماه می‌آوردی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند که با ورودش، هر چیزی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و خطی سیاه را که به یادگار می‌گذارد، نشانه‌ای از درد و غم توصیف می‌کند. این خط که نماد عشق و احساسات عمیق است، به گرد معشوق می‌چرخد و شاعر از افسوس و غم ناشی از این احساسات می‌گوید.
هوش مصنوعی: ناگهان وقتی که به راه می‌آمدی، هر چه که در دست داشتی، نشانه‌هایی از تاریکی و غم را به همراه می‌آوردی.
هوش مصنوعی: آه، چه تأسف‌بار که دور خطّ تو گرد و غبار نشسته است، همان خطی که زیبایی‌اش به دور ماه می‌تابید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.