سرگشتهٔ توست نُه فلک، می‌دانی؟
گِرد در‌ِ تو گشته به سرگردانی
تو خورشیدی، ولی میان جانی
خورشید که دیده‌ست بدین پنهانی؟
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سرگشتهٔ توست نُه فلک، می‌دانی؟
گِرد در‌ِ تو گشته به سرگردانی
تو خورشیدی، ولی میان جانی
خورشید که دیده‌ست بدین پنهانی؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از آشفتگی و سرگشتگی عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که معشوق همچون خورشیدی در دل و جان است، اما شباهت به او و درخشش‌اش در خفا و پنهانی است. عشق به معشوق، روح را در تلاطم می‌افکند و توجه به این حالت می‌تواند نشان‌دهنده‌ی عمق احساس و وابستگی به او باشد. در نهایت، این شعر به شکرگزاری از وجود معشوق می‌پردازد که در دل عشق همه‌چیز را روشن می‌کند.
هوش مصنوعی: من به شدت تحت تأثیر تو هستم و نه آسمان، بلکه همه‌چیز در اطرافم فقط دور تو می‌چرخد و من در این حیرانی به سر می‌برم.
هوش مصنوعی: تو مثل خورشید هستی، اما در دل چیزی را پنهان کرده‌ای که هیچ‌کس آن را نمی‌بیند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هستی که عیان نیست روان در شانی
در شان دگر جلوه کند هر آنی
این نکته بجو ز کل یوم فی شان
گر بایدت از کلام حق برهانی
ای دوست مرا دید همی نتوانی
بیهوده چرا روی ز من گردانی
بی جرم و جنایتی که از من دانی
چون پیر خر از نیش، ز من ترسانی
اقبال براندت که حکمت خوانی
ور نام طلب کنی ز نان درمانی
بردار مرا ز خاک اگر بتوانی
تا پیش تو بر خاک نهم پیشانی
ای آنکه به روی، قبلهٔ خوبانی
دل را دل و تن را تن و جان را جانی
گفتم به دلت خریدم از نادانی
اکنون که پدید است به جان ارزانی
شوخی صنمی خوشی کشی خندانی
طوطی سخنی و عندلیب الحانی
چون برده دلم به لابه و دستانی
لابد پس دل روم چو سرگردانی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.