بر خویش بسی چو شمع بگریسته‌ام
تا بی‌تو چرا به خویش نگریسته‌ام
بی‌سوز تو چون شمع فرو مردم من
چون شمع مگر ز سوز می‌زیسته‌ام
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بر خویش بسی چو شمع بگریسته‌ام
تا بی‌تو چرا به خویش نگریسته‌ام
بی‌سوز تو چون شمع فرو مردم من
چون شمع مگر ز سوز می‌زیسته‌ام
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از احساس عمیق اندوه و زوال خود سخن می‌گوید که ناشی از دوری loved one است. او خود را به شمعی تشبیه می‌کند که از سوختن و نورش جان می‌دهد و بدون حضور معشوق، هیچ نور و زندگی‌ای برایش باقی نمانده است. در نهایت، او بیان می‌کند که تمامی وجودش را صرف عشق و سوزی کرده که تنها با معشوق معنا پیدا می‌کند.
هوش مصنوعی: من به اندازه‌ی زیادی مانند شمع بر خودم گریسته‌ام، اما حالا به خاطر نبودن تو، دیگر چرا باید به خودم نگاه کنم؟
هوش مصنوعی: بدون روشنایی تو مانند شمعی خاموش هستم. من هم چون شمعی هستم که تنها از سوزش و گرما زندگی‌ام ادامه داشته است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.