چون محرم هم نفس نهای، تو چه کنی
شایستهٔ این هوس نهای، تو چه کنی
پیوسته به جنگ خویش برخاستهای
خود را،چو تو هیچ کس نهای، تو چه کنی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون محرم هم نفس نهای، تو چه کنی
شایستهٔ این هوس نهای، تو چه کنی
پیوسته به جنگ خویش برخاستهای
خود را،چو تو هیچ کس نهای، تو چه کنی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از رسیدن به حالت ناامیدی و بلاتکلیفی صحبت می‌کند. او به تصویر کشیدن جنگ درونی انسان می‌پردازد و می‌گوید که در مواجهه با محرم و نفس خود، فرد چه باید کند. شاعر به این نتیجه می‌رسد که بدترین حالت آن است که فرد هیچ‌گونه اراده یا توان مقابله با خواسته‌های درونی‌اش ندارد. این بیان حالتی از سردرگمی و بی‌پناهی است که به سرنوشت کنونی فرد اشاره دارد.
هوش مصنوعی: زمانی که در حضور محبوب و معشوق هستی و به او نزدیک می‌شوی، دیگر چه کار می‌توانی برای برآورده کردن این احساس شدید و آرزوهای درونت انجام دهی؟
هوش مصنوعی: هیچ کس به اندازه تو برای مبارزه با مشکلات و چالش‌های خود تلاش نکرده است؛ پس تو چه کار می‌توانی بکنی؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.