|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بر سر منبر امامی رفته بود
گرم گشته این سخن میگفته بود
کو خداوندیست بی چون و چرا
هرگزش بر دامن آن کبریا
از مذلت ذرهٔ ننشست گرد
نه نشیند نیز کو پاکست و فرد
بیدلی را این سخن آمد بگوش
بانگ بر زد گفت ای جاهل خموش
زانکه خود گرد مذلت گر رواست
دایماً بر دامن آن کبریاست
این همه خاکی نمیبینی مدام
تا ابد گرد مذلت این تمام
دامن آن کبریا کرده بدست
کرده چون گردی بران دامن نشست
آدمی را هست همچون حق یکی
نیست حق را همچو خویشی بیشکی
لاجرم مردم همه در کار اوست
منتظر بنشستهٔ دیدار اوست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: یک روحانی بر منبر دربارهٔ بزرگی و بی‌نظیری خداوند سخن می‌گوید و بر مقام کبریای او تأکید می‌کند. در میان سخنرانی، فردی بیدل به او اعتراض می‌کند و یادآوری می‌کند که انسان‌ها خود در گرداب مذلت هستند و نباید تنها بر مقام خداوند تکیه کنند. او می‌گوید که همگان در انتظار دیدار خداوند هستند و این نشان‌دهندهٔ تعلق انسان به الهیت است. در نهایت، موشکافی در رابطهٔ انسان و خداوند مطرح می‌شود و به یادآوری این که انسان در کنار تقدس خداوند باید به موقعیت خود نیز توجه کند، می‌پردازد.
هوش مصنوعی: در بالای منبر، یک امام صحبت می‌کرد و با حرارت این کلمات را بیان می‌کرد.
هوش مصنوعی: خداوندی وجود دارد که بی‌نظیر و بی‌همتاست و هرگز چیزی بر شکوه و عظمت او افزوده نمی‌شود.
هوش مصنوعی: ذره نشان‌دهندهٔ موجودی کوچک و حقیر است که به خاطر ناپاکی و کثافت نمی‌تواند در جایگاه والایی قرار گیرد. کسی که پاک و بی‌عیب است، نیز نمی‌تواند در مرتبهٔ پایین قرار گیرد. به‌طورکلی، افراد با خلوص و پاکی خود، نمی‌توانند به ذلت تن بدهند.
هوش مصنوعی: بیدل به صدای این سخن گوش داد و فریاد زد که ای نادان، ساکت باش.
هوش مصنوعی: زیرا اگر کسی به خود ذلت را تحمیل کند، همیشه در دامان عظمت و بزرگی قرار خواهد گرفت.
هوش مصنوعی: این همه خاک و کثیفی را نمیبینی که همیشه و تا همیشه نشانه‌ای از ذلت و حقارت است.
هوش مصنوعی: دست و دامن کبریا را چون گردی بر دامن نشسته، یعنی برخی از افراد به مقام والای کبریا دست یافته‌اند، اما گاهی اوقات به خاطر غرور و خودخواهی خود، به راحتی مثل گرد و غبار بر دامن آن مقام نشسته‌اند و به آن اهمیت نمی‌دهند.
هوش مصنوعی: انسان‌ها نظیر حق، یکتایی دارند. اما حق هیچ‌گاه مثل یک خویشاوند نیست.
هوش مصنوعی: بنابراین، همه مردم در کار او هستند و منتظر نشسته‌اند تا او را ببینند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.