|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آن یکی دیوانه را از اهل راز
گشت وقت نزع جان کندن دراز
از سر بی قوتی و اضطرار
همچو ابری خون فشان بگریست زار
گفت چون جان ای خدا آوردهٔ
چون همی بردی چرا آوردهٔ
گر نبودی جان من بر سودمی
زین همه جان کندن ایمن بودمی
نه مرا از زیستن مردن بدی
نه ترا آوردن و بردن بدی
کاشکی رنج شد آمد نیستی
گر شد آمد نیستی بد نیستی
چون ترا مرگست و آتش پیش در
ظلم تا چندی کنی زین بیشتر
مرگ گوئی نیست جانت را تمام
کاتشیش از ظلم در باید مدام
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: یک دیوانه در هنگام مرگ، به شدت ناراحت و نگران است و به خداوند اعتراض می‌کند. او می‌پرسد که چرا جانش را به این دنیا آورده اگر قرار است او را از آن بیرون ببرد. او احساس می‌کند که اگر جانش نمی‌بود، نه زندگی و نه مرگ برایش بد بود. دیوانه با ناامیدی به ظلم‌های موجود در زندگی اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد که در برابر آتش ظلم، چاره‌ای بیندیشد. او از مرگ به عنوان پایانی بر درد و رنجش یاد می‌کند و می‌خواهد که دیگر ظلمی در کار نباشد.
هوش مصنوعی: آن دیوانه، در لحظه‌ای که جانش در حال جدایی بود، به اهل راز و معرفت پیوست و این لحظه برای او بسیار طولانی و سخت شد.
هوش مصنوعی: به خاطر نداشتن قدرت و در شرایطی سخت، مثل ابری که از شدت ناراحتی اشک می‌ریزد، به طور بی‌اختیار گریه کرده‌ام.
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از خدا می‌خواهد که اگر جان بنده‌اش را گرفته، چرا او را دوباره به زندگی برمی‌گرداند. این بیان نشان‌دهندهٔ تناقض در وجود انسان و روابطش با خداوند است.
هوش مصنوعی: اگر جان من برای تو نبود، از همه‌ی این درد و رنج‌ها ایمن بودم و جانم را نمی‌کَندم.
هوش مصنوعی: نه مرگ من تو را آزار می‌دهد و نه آمدن و رفتن تو برای من بد است.
هوش مصنوعی: ای کاش که درد و رنج به سراغ انسان بیاید، اما اگر کسی به نیستی برسد، این نیستی چندان بد نیست.
هوش مصنوعی: وقتی که مرگ و آتش در پیش رویت قرار دارند، چرا هنوز به ظلم و ستم ادامه می‌دهی و از آن بیشتر می‌کنی؟
هوش مصنوعی: مرگ به گونه‌ای نیست، زیرا جان تو از ظلم و ستم، همیشه در آتش است و نیاز به تسکین دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.