آن امامانی که کردند اجتهاد
رحمت حق بر روان جمله باد
بوحنیفه بود امام با صفا
آن سراج امتان مصطفا
باد فضل حق قرین جان او
شاد باد ارواح شاگردان او
صاحبش بویوسف القاضی شده
وز محمد ذوالمنن راضی شده
شافعی ادریس و مالک با زفر
یافت زیشان دین احمد زیب و فر
روحشان در صدر جنت شادباد
قصر دین از علمشان آباد باد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش و فضیلت ائمه دین میپردازد و به نقش مهم آنها در هدایت و روشن کردن مسیر دین اشاره میکند. او با اشاره به شخصیتهایی مانند ابوحنیفه، شافعی، و مالک، از دانش و تقوای آنان تمجید میکند و رحمت و فضل الهی را برای آنها و شاگردانشان آرزو میکند. این شعر به نوعی پیامی درباره اهمیت علم و دانش دینی و تأثیر مثبت آن بر جامعه دارد و روح این شخصیتهای بزرگ را در بهشت شاد و خوشحال میداند.
هوش مصنوعی: امامانی که در فراگیری و اجتهاد کوشیدند، رحمت خداوند بر روح همگان نازل باد.
هوش مصنوعی: امام با صفای بوحنیفه، چراغ هدایت امت پیامبر است.
هوش مصنوعی: امیدوارم که نعمت و رحمت خداوند همیشه همراه او باشد و روح شاگردانش خوشحال و شاداب باشند.
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که شخصی که در موردش صحبت میشود، اکنون به مقام و مرتبت بالایی رسیده و از زندگی و ویژگیهای شخصیتی خود راضی است. او به نوعی به شخصیت یوسف که قاضی شده، شبیه است و از جنبههای مثبت محمد نیز بهرهمند است.
هوش مصنوعی: شافعی و ادریس و مالک، هر کدام به زفر پیوستند و از آنها نشانههایی از دین احمد را دریافت کردند، که زیب و فر و جلالی ویژه دارد.
هوش مصنوعی: آرزو میکنم که روح آنان در بالاترین بهشت خوشحال باشد و قصر دین به خاطر علم و دانش آنها رونق بگیرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.