بر عاج بُناگوش چو سیم و خز تو
آغاز همی کند خط دلگز تو
ترسم که برون برد سر از مرکز تو
بفروش کنون که یار دارد از تو
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بر عاج بُناگوش چو سیم و خز تو
آغاز همی کند خط دلگز تو
ترسم که برون برد سر از مرکز تو
بفروش کنون که یار دارد از تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و جذابیت گوشهای محبوبش اشاره میکند و آنها را به نازکی و درخشندگی سیم و خز تشبیه میکند. او از ترس این که محبوبش به دوری از او برود سخن میگوید و احساس میکند که باید آنچه دارد را حفظ کند، زیرا محبوب اکنون توجه جمعی را جلب کرده و ممکن است دیگران هم به او علاقهمند شوند. در این حالت، احساس نگرانی و حسادت نسبت به از دست دادن محبوب به وضوح مشهود است.
هوش مصنوعی: بر روی عاج، که نرم و براق است، گوش تو مانند نقره و خز زیباست. این زیبایی ابتدا دل را میرباید و توجه من را جلب میکند.
هوش مصنوعی: ممکن است که از نزد تو دور شوم و این دوری باعث شود که دیگر نتوانم به تو دسترسی داشته باشم، به ویژه اکنون که محبوب من به خاطر تو به من توجه دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.