ما نیاریم که وصف تو کماهی بکنیم
شکر الطاف تو ای لطف الهی بکنیم
عذر خواهی قدوم تو گر امکان باشد
به دعای سحر و ورد پگاهی بکنیم
خواهش ار جان عزیزست بفرمای که ما
به دل و دیده و جان آنچه تو خواهی بکنیم
دوش خوش گفت مرا سابقه ی روز ازل
کای بسا لطف که ما نامتناهی بکنیم
نامه ی ابن حسام از چه سیه شد به گناه
ما به آب کرمش محو سیاهی بکنیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف و ستایش خداوند میپردازد و میگوید که ما به هیچ وجه نمیتوانیم وصف او را به درستی ایفا کنیم و تنها شکرگذار الطاف او خواهیم بود. او از خداوند میخواهد که اگر ممکن است عذر خواهی کند و دعای سحرگاهان را برآورده سازد. شاعر همچنین تأکید میکند که آماده است هر چه خدا بخواهد در دل و جان انجام دهد و در نهایت به پیغام وضعیتی خود اشاره میکند که به خاطر گناهانش غمگین و تیره شده و در پی رحمت و بخشش خداوند است.
هوش مصنوعی: ما نمیتوانیم به طور کامل تو را توصیف کنیم، اما به خاطر نعمتها و لطفهای تو، شکرگزاری و قدردانی میکنیم.
هوش مصنوعی: اگر امکانش باشد، ما در سحر به دعا و ذکر صبحگاهی از تو خواسته عذرخواهی میکنیم.
هوش مصنوعی: اگر خواستهای از ما داری و جان عزیز ماست، بفرما که ما با دل و دیده و جان، هرچه تو بخواهی انجام خواهیم داد.
هوش مصنوعی: دیشب گفتگوهایی شیرین دربارهی گذشتهی بیپایان داشتم و یادآور شدم که چقدر زیبایی و لطف در عالم وجود دارد که فراتر از اندازه و شمارش است.
هوش مصنوعی: نامهی ابن حسام به خاطر گناهان ما به تاریکی و سیاهی افتاد. بیایید با آب کرمش این سیاهی را از بین ببریم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.