|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ندارم خان و مانی حسبی الله
نخواهم آب و نانی حسبی الله
من از کون و مکان بیزار گشتم
شدم در لامکانی حسبی الله
جهانرا خط بیزاری کشیدم
چو خود گشتم جهانی حسبی الله
بستی طرفی از جان و نه از دل
نه دل خواهم نه جانی حسبی الله
مرا جانان پسند آمد نخواهم
نه اینی و نه آنی حسبی الله
نمیگیرم چو در دست من آمد
بموی او جهانی حسبی الله
در این آتش خوشم رضوان میارا
برای من جنانی حسبی الله
نعیم آتش عشقش مرا بس
بهشت جاودانی حسبی الله
چو یار آمد ز در خاموش شو فیض
عیان شد هر بیانی حسبی الله
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از بی‌نیازی و رهایی از مادیات سخن می‌گوید و بیان می‌کند که او به چیزهای دنیوی مانند آب و نان نیازی ندارد و از طبیعت مادی بیزار شده است. فضای شعر به سمت معنوی و عرفانی می‌رود؛ او در جستجوی حقیقتی فراتر از وجود جسمانی است و به عشق الهی اشاره می‌کند که برایش بیشتر از بهشت ارزشمند است. در این مسیر، آتش عشق او را به آرامش می‌رساند و چهارچوب‌های دنیایی را کنار می‌زند. در نهایت، شاعر به وصال و ملاقات با معشوق اشاره می‌کند که موجب ظهور حقیقت و شعور در او می‌شود.
هوش مصنوعی: من هیچ‌گونه امکانات و ثروتی ندارم و به خداوند متکی هستم و نیازی به آب و نان ندارم، فقط به خداوند اعتماد دارم.
هوش مصنوعی: من از دنیای مادی و فضای ظاهری دور شدم و به جای آن به حالی روحانی و بی‌مرز دست یافتم که در آن تنها به خداوند پناه می‌برم.
هوش مصنوعی: من با نقشی از نفرت، جهان را زیر نظر داشتم و هنگامی که خود را به مقام و مرتبه‌ای بزرگ رساندم، به خداوند نسبت و وابستگی یافتم.
هوش مصنوعی: من بخشی از وجودم را به تو سپردم، نه فقط احساساتم، نه عاشقتم و نه وجودم را می‌خواهم. تنها به خدا اعتماد می‌کنم.
هوش مصنوعی: محبوب من، هر چه که باشد، برایم خوشایند است. من نه به این چیزها محتاجم و نه به آن چیزها. خداوند مرا کافی است.
هوش مصنوعی: وقتی که دستم به موهای او رسید، دیگر از هیچ چیز نمی‌خواهم، فقط به خداوند اعتماد می‌کنم.
هوش مصنوعی: در این آتش احساس آرامش و خوشحالی می‌کنم، ای رضوان، برای من جنانی نیاور؛ تنها به خدا اکتفا می‌کنم.
هوش مصنوعی: عشق او برای من به اندازه‌ای خوشایند و دلپذیر است که گویی در بهشتی جاودان زندگی می‌کنم. تنها به او تکیه می‌کنم و به یاری‌اش امیدوارم.
هوش مصنوعی: وقتی که یار وارد شد، ساکت شو و بگذار حقیقت خود را آشکار کند. هر گفتگویی، ستایش خداست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.