|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
رفتم بخرابات توکلت علی‌الله
وارستم از آفات توکلت علی‌الله
ز خرقه و سجاده و تسبیح گذشتم
در کشف و کرامات توکلت علی‌الله
در خرقه سالوس نهان چند توان داشت
بتخانهٔ طاعات توکلت علی‌الله
عزی بدر آوردم و بر خاک فکندم
بر سنگ زدم لات توکلت علی‌الله
از آب و گل خویش سبک گشتم و رفتم
تا بام سموات توکلت علی‌الله
راه سفر طامه کبراست توکل
تا چند ز طامات توکلت علی‌الله
گویم سخنی فیض اگرنه خرفی تو
بگذر ز خرافات توکلت علی‌الله
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به رهایی از آفات و تعلقات دنیوی می‌پردازد و بر توکل به خدا تأکید می‌کند. او از خرقه و سجاده و تسبیح می‌گذرد و به سادگی و صفای دل می‌رسد. در این مسیر، او افکار و آداب را کنار می‌گذارد و به معنای عمیق توکل و رهایی از تعلقات دنیوی می‌رسد. شاعر به دنبال جستجوی حقیقت است و با تأکید بر توکل به خدا، از خرافات و وسوسه‌های دنیوی فاصله می‌گیرد. کیفیت سفر او به سوی تعالی و آسمان‌ها را نشان می‌دهد و در پایان به ضرورت توکل در این راه اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: به میخانه رفتم و به خدا توکل کردم و از آسیب‌ها و خطرات رهایی یافتم.
هوش مصنوعی: از لباس دینی و عبادت‌های ظاهری عبور کردم و به قدرت و کرامت‌هایت پی بردم، به خداوند توکل کردم.
هوش مصنوعی: در ردای تظاهر به دین و دینداری، چه اندازه می‌توان از عبادت و بندگی حقیقی بهره‌برداری کرد؟ در حقیقت، تنها بر اساس توکل به خداست که ارزش واقعی این طاعات مشخص می‌شود.
هوش مصنوعی: من صورت تمثال عزی را برداشتم و به خاک انداختم و بر سنگ زدم و به خداوند توکل کردم.
هوش مصنوعی: از بدن و مادیات خود رهایی یافتم و به سوی آسمان‌ها رفتم و تنها به خداوند اعتماد و تکیه کردم.
هوش مصنوعی: راه سفر به عظمت و بزرگی وابسته است، بنابراین تا چند وقت باید بر مشکلات و موانع توکل کنی و به خداوند اعتماد داشته باشی.
هوش مصنوعی: اگر سخنی گفتم که درست نیست، از باورهای بی‌پایه و بی‌اساس خود بگذر و به خدای متعال توکل کن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.