|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
شدم تسلیم درکوی تو منزل را تماشا کن
به خاک و خون نشستم تا کمر گل را تماشا کن
ز تن دوری نمود از یک تبسّم سیر کن جان را
ز خود رفت از نگاهی طاقت دل را تماشا کن
کنارم باز سبز از دانه اشک ندامت شد
بیا بر چشم من بنشین و حاصل را تماشا کن
بر داغ جنون پیدا است پنهان سوخت باید دل
در این دیوانگی‌ها عقل کامل را تماشا کن
ز دل هرگز نمی‌گردد خطا یک تیر مژگانش
شکار اندازی صیاد قابل را تماشا کن
عجایب وحشتی قصاب در خون جگر دارم
تپیدن‌های مرغ نیم‌بسمل را تماشا کن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و جنون سخن می‌گوید و تسلیم در مقابل محبوبش را توصیف می‌کند. او در دل خود دردی عمیق احساس می‌کند که از دوری و بی‌محبتی ناشی شده است. در عین حال، با نگاهی عمیق به گوشه‌های روح و جانش، به اندیشه و عواطف خود می‌پردازد، و به تلخی‌های عشق و جنونش اشاره می‌کند. شاعر به زیبایی‌ها و دردهای ناشی از عشق می‌نگرد و تنهایی خود را در این حالت نشان می‌دهد. در نهایت، او بر حسرت‌ها و شگفتی‌های عشق و داغی که بر دلش نشسته، تأکید می‌کند و از توانمندی‌های محبوبش سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: در کوی تو، خانه‌ام را رها کرده‌ام و تنها تماشای آن را می‌کنم. به شدت در درد و رنج نشسته‌ام تا زیبایی گل را ببینم.
هوش مصنوعی: از دوری تو، جانم را به یک لبخند آرام کن، زیرا از نگاهی به تو، طاقت دل را تماشا کن.
هوش مصنوعی: در کنارش، از اشک‌های ندامت، دوباره سبز و زنده شده‌ام. بیا و بر چشمان من بنشین و ببین که چه نتیجه‌ای حاصل شده است.
هوش مصنوعی: دل از عشق و جنون در آتش است و این آتش به وضوح نمایان است. در این بی‌خودی و دیوانگی، باید دل را بسوزاند، در حالی که عقل و خرد در این جنون حیران و متعجب مانده‌اند.
هوش مصنوعی: از دل هرگز اشتباهی نمی‌شود، نگاه کن به تیر چشم‌های او که چگونه شکار صیاد ماهری را به راحتی به دام می‌اندازد.
هوش مصنوعی: من ترس و شگفتی‌های قصاب را در خون جگر تجربه کرده‌ام و در حال حاضر به تپش‌های مرغی که نیمه‌زنده است، نگاه می‌کنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.