|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کشته‌ای اول به نازم، باز خندان گشته‌ای
می‌توان دانست کز قتلم پشیمان گشته‌ای
من طلبکار توام با چشم در دیر و حرم
تو مرا در سینه همچون روح پنهان گشته‌ای
بعد ایامب که پیشش یافتی راه سخن
عرض حال خویش کن ای دل، چه حیران گشته‌ای؟
مرهم الماس ای دل بسته‌ای بر زخم خویش
کرده‌ای با درد خو، فارغ ز درمان گشته‌ای
از قبول عشق، قدسی کس مبادا بی‌نصیب
نیست جای غم که رد کفر و ایمان گشته‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و احساسات عمیق خود نسبت به محبوب سخن می‌گوید. او به شامه‌ی محبوب اشاره می‌کند که با ناز و خنده‌اش می‌تواند آثار پشیمانی را از عشقش بزداید. شاعر خود را در حالتی می‌یابد که با درد عشق خو گرفته و در جستجوی درمان است، اما در عین حال، می‌داند که این عشق دیگر چه در کفر و چه در ایمان، او را به سمت مقام والاتری رهنمون شده است. در نهایت، او به دیگران توصیه می‌کند که از عشق قدسی بی‌نصیب نمانند، چرا که این عشق همچون دارویی است که می‌تواند زخم‌های دل را التیام بخشد.
هوش مصنوعی: اولین بار که کشته شدم به خاطر عشق، حالا که دوباره خندان شده‌ای، می‌شود فهمید که از قتلی که بر من کردی پشیمان شده‌ای.
هوش مصنوعی: من از تو چیزی می‌خواهم و در حالی که به معبد و بارگاه تو می‌نگرم، تو در دل من پنهان شده‌ای همچون روحی که همیشه در کنارم است.
هوش مصنوعی: پس از گذشت مدتی که راه گفت‌وگو با او را پیدا کردی، حالا به دل خود بگو و از وضعیت خود بگویید ای دل، چقدر سرگردان و بلاتکلیف هستی؟
هوش مصنوعی: ای دل، تو مانند مرهم الماس بر زخم‌های خود بسته‌ای و به درد خود عادت کرده‌ای؛ طوری که دیگر به فکر درمان نیستی و از آن رنج دور شده‌ای.
هوش مصنوعی: هر کسی که عشق را بپذیرد، مسلماً از الطاف و اهمیت آن بهره‌مند خواهد شد. در این میان، جایی برای اندوه نیست، زیرا تو در گذر از کفر به ایمان قرار گرفته‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از چه همچون زلف یار ای دل پریشان گشته ای
همچو من گویا اسیر عشق جانان گشته ای
گوشه گیری داشتی از خلق می بینم کنون
سخت عاشق بر رخ آن سست پیمان گشته ای
بینمت افسرده وپژمرده وزار ونزار
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.