مجید ابراهیمیان در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۶ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۱۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۸۳:

مولانا زمانی ‌که ظروف زرین و طعام رنگین را بر سر سفره معین‌الدین پروانه، وزیر سلجوقی، می‌بیند، لب به طعام نمی‌زند و می‌گوید: طعام مکروه را در ظرف مکروه نهاده، در پیشِ مردان آوردن از دینِ مصلحت دور است و از مذهبِ مروت بیرون؛ ولله الحمد که ما را از این کاسه‌ها و کیسه‌ها فراغت کلی بخشیده‌اند و سیر و سیراب گردانیده؛ همانا که به سماع برخاسته، این غزل را فرمود:

 

به خدا میل ندارم نه به چرب و نه به شیرین

نه بدان کیسه پر زر نه بدین کاسه زرین

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۴۴ دربارهٔ سید حسن غزنوی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۰:

پُرغم کنعان: حضرت یعقوب که در فراق فرزندش یوسف، بسیار غمگین و غصه‌دار بود. 

ارس آرامی در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۳۸ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷۷۳:

یکی از لذیذترین بیت ها و توصیفات صائب در بیت پنجم است

"بیاض گردن | بلور گردن" و "بوسه های گلوسوز"

اردشیر در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۳۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان بیژن و منیژه » بخش ۱ - دیباچهٔ داستان بیژن و منیژه: شب قیرگون، بزم با یار مهربان و آغاز داستان از دفتر پهلوی:

عجب روحیه‌ی شاداب و دل زنده‌ای داشته یار حکیم فردوسی.  از نظر روانشناسی کاملا بدور از افسردگی و مشکلات عمده ای بوده که ما در جوانان امروز ایران با اونها روبرو هستیم.  واقعا جای تحسین داره . در اون تاریکی شب و فضای دلگیر نه تنها خودش افسرده نیست بلکه براحتی به تغییر روحیه‌ی یارش هم کمک میکنه و با نقل داستان باستانی خودش دلگیری شب رو از بین میبره. 

حسن در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۲۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۲:

سلام روز همگی بخیر اگر اجازه بفرمایید جوابی داشتم خدمت حضرت مولانا که با کسب اجازه از دوستان اینجا درج کنم

انکه بی باده کند جان مرا مست منم

ان هوایی که کشم از دل و جان دست کجاست

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۳۵ دربارهٔ ادیب صابر » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۹:

این غزل در بین اشعار رابعه بلخی (شاعر هم‌عصر رودکی) هم وجود دارد.

امیر سپهری در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۱۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱:

با عرض سلام و درود به همه ادب دوستان و عزیزانی که خاصه حاشیه نوشتند. بنده تقریبا همه حاشیه ها رو خوندم و انصافا چیزهای خوبی هم یاد گرفتم. با این حال و ضمن احترام به همه دوستان معتقدم در معنا و شرح این اشعار اول باید معنای ظاهری با عنایت به وقایع تاریخی دوران حیات شاعر در نظر گرفته بشه که همون ناراحتی شاعر و اظهار تسلیم در برابر قسمت و جبره. بعد البته تفاسیری که دوستان ارائه کردند خصوصا تفاسیر عرفانی با توجه به شخصیت شاعر مورد توجه قرار بگیره. به هر حال فقط خواستم از دوستانی که نظر داده و حاشیه نوشتند تشکر کنم؛ با این امید که این تبادل نظر به آگاهی بیشتر همه ما منجر بشه. ضمنا از عزیزانی که این غزل و اشعار دیگه رو خونده و خوانشها رو میگذارند تشکر میکنم. خصوصا خوانش آقای فریدون فرح اندوز و خانم فاطمه زندی از این شعر از بقیه بهتر و زیباتر هستند.

خان بابا در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۰۲ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۳۹ - لطف حق:

به به بشیار لذت بردم

ساده بیان و نیک گفتارند هم.

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۵۱ دربارهٔ ادیب صابر » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۳:

سیوم در همه ابیات به این شکل نادرست است. یا "سوم" نوشته شود یا "سِیُم"

حنّان در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۰:

حافظ انسانی است مؤمن، درویش مسلک و عاشق پیشه و البته نیک میداند که انسان به طور کلی گناهکار نیز هست. او خود را پاک و معصوم نمی‌داند و گاهی دل در گرو می و معشوقی زمینی دارد. با این حال مدار زندگی خودش را بر شعاع دایره‌ای می‌بیند که مرکز آن عشق به آفریدگار است و از این رو امیدوار به رحمت او:

قدم دریغ مدار از جنازه حافظ

که گرچه غرق گناه است می‌رود به بهشت

شاید بتوان این را توضیحی بسیار ساده و کوتاه بر مفهوم رندی حافظ دانست. 

حافظ انسانی عمیق و باطن بین است و عالم خلقت را دارای شعوری می‌بیند که به انسان روی خوش نشان نمی‌دهد و نمی‌گذارد که آدمی به خرسندی مدام برسد:

زمانه هیچ نداد که باز نستاند...

حافظ البته راهی را برای کسب خرسندی در این جهان یافته است و در این غزل به آن اشاره می‌کند و آن قناعت و پیمودن راه خداست.

مولانا جلال الدین در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۵۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۱ - حکایت بقال و طوطی و روغن ریختن طوطی در دکان:

سلام بر ناظر های عزیز

من مولانا هستم و آمده‌ام تا بگویم لطفا بس کنید این بطلان گفتن ها را

تا کی میخواهید مفهوم اصلی را نگیرید و دنبال ایرادات خود ساخته باشید

خدانگهدارتان انشالله که صالح شوید

حنّان در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۴۳ در پاسخ به ابوسعید دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۰:

نکته بسیار خوبی بود، سپاس

حنّان در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۳۶ در پاسخ به جاوید مدرس اول رافض دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۰:

بسیار عالی و زیبا بود آقای مدرس، 💐💐💐💐

حمید زارعیِ مرودشت در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۱۳ در پاسخ به محمد دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۲۶۰:

بی‌خیالِ وزن دیگه؟ آره؟

امید رهایی در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۳:

شنیدن این شعر زیبا در آواز افشاری با صدای محمد منتشری که واقعا شاهکاری آوازی هست خالی از لطف نیست

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۳۹ دربارهٔ ایرانشان » کوش‌نامه » بخش ۲ - در ستایش دانش:

بدین سر: در این دنیا

حدیث پیامبر: اطلبواالعلم ولو بالسّین

ادیب در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۳۲ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب هفتم در تأثیر تربیت » حکایت شمارهٔ ۱۴:

حکایت زیبایی است که مصادیق فراوانی بر آن مترتب است

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۵۵ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۴۵ - عصا بیار که وقت عصا و انبان بود:

سپید سیمِ رَده: ردیف نقره سپید، ردیف دندان سپید

همی سَخت: می‌سنجید و وزن می‌کرد

ماکان: منظور ماکان کاکی از امیران دیلمی است.

پادشاه سامانی چهل هزار درم به شاعر صله داده و ماکان کاکی هم یک پنجم آن، یعنی هشت هزار درم‌ به او پاداش داده است.

عصا و انبان: توان جسمی و مالی

bidad nirumand در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۲۵ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » منوچهر » بخش ۱ - به تخت نشستن منوچهر:

در خصوص مطلبی که جناب مهدی رفیعی بابت چگونگی حاکمیت پادشاهان کهن از رری متون ادبی  چند بیت زیر را اورده اند که ثابت بکنند دیکتاتوری رواج داشته :هرآنکس که در هفت کشور زمینبگردد ز راه و بتابد ز دین

اینجا دو بیت را رها کرده اند و بیت زیر را آورده: همه سر بسر نزد من کافرندوزآهرمن بدکنش بدترند وزان پس بشمشیر یازیم دستکنم سربسر کشور و مرز پست

باید جناب رفیعی روش کیهان نشین ها رو ترک بکنید و درست شاهد بیاورید چون فردوسی بزرگ میفرمایند در ان دوبیتی که خذف کرده اید:نماینده رنج درویش را

زبون داشتن؛مردم خویشرا

برافراشتن سر به بیشی ز گنج

به رنجور مردم؛نماینده رنج

(این دو بیت شما رو به یاد کدرم حاکمیت میندازه ؟حاکمی که به مردم خودش رنج و زنبونی بنماید و گنج بسیار برای خود برافراشته کند؟)اینجاست که میفرمایداین حاکمان همه سربسر نزد من کافر هستن و از اهریمن هم بدذات ترند در ادامه میفرمایند:

هرآنکس کوجز برین دین بود

ز یزدان و از منش نفرین بود

وزان پس بشمشیر یازیم دست

کنم سربسر کشور و مرز پست

Melika Rezaei در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۴۷ در پاسخ به راشد اقبال دربارهٔ اقبال لاهوری » پس چه باید کرد؟ » بخش ۱۲ - حرفی چند با امت عربیه:

وه...عالی بود گرامی دوست عزیز... 

درودتان:)