مجید آزاد در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱:
درود بر تمامی عزیزان
با کسب اجازه، برداشت شخصی خودم رو نه به عنوان یک شاعر(چرا که شاگرد کمترینِ این ادبیات کهن هستم)، بلکه از نگاه یک دوستدار شعر، و به زبان محاوره انتشار می‌کنم:
کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد/یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد
کِی میشه شعری نغز و دلکش سرود تا وقتی که خاطر انسان آزرده‌ست؟ و همین یک نکته که در این مبحث گفتیم، کافیست!
از لعل تو گر یابم انگشتری زنهار/صد ملک سلیمانم در زیر نگین باشد
اگر از خیال تو بتونم رها بشم و این رو یه انگشتر فرض کنم، انگار تمام هستی زیر نگینشه(در اینجا مترادف تمام جهان کف دستمه و آسوده خاطرم)
غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل/شاید که چو وابینی خیر تو در این باشد
اینجا یه جور دلداری دادن به خود یا خود گول زنی هست که میگه خیالی نیست اگه بقیه چی میگن، ناراحت نباش، اصلا شاید راست میگن!
هر کو نکند فهمی زین کلک خیال انگیز/نقشش به حرام ار خود صورتگر چین باشد
هرکس از این وادی(منظور شاعر عاشقانه‌های عارفانه‌ست) درک درست و کاملی نداشته باشه، تمام داشته‌های معنویش بی ارزشه و اصلا نمیشه اون شخص رو اهل دل به حساب آورد[یک مثال برای مصرع دوم: حتی اگه اون شخص داوینچی هم باشه، هنرشو درک نکرده و پشیزی نمیارزه!]
جام می و خون دل هر یک به کسی دادند/در دایره قسمت اوضاع چنین باشد
منظور اینه که لذت دنیا و خفّت دنیا هرکدومش نصیب کسی میشه و بازی سرنوشت همینه و تا بوده همین بوده(منظور شاعر اینه که خون دل نصیبش شده)
در کار گلاب و گل حکم ازلی این بود/کاین شاهد بازاری وان پرده نشین باشد
سرنوشت و سرشت گلاب گل هم اینه که گلاب در دست همه هست مثل شاهد بازاری(جسارتاً منظور از شاهد کسی بوده که تن فروشی میکرده. بی ادبی بنده رو ببخشید)، اما گل اصالتی بزرگ داره و جاش پشت پرده یا بهتر بگم یه مکان در شأن و منزلت خودشه
مثل انگشتر با نگین شیشه که دست هرکسی میتونه باشه، در مقابل انگشتربا نگین الماس صورتی و خوش تراش که مکانش در کلکسیون یا موزه هست
آن نیست که حافظ را رندی بشد از خاطر/کاین سابقه پیشین تا روز پسین باشد
کسی نیست که رند بودن حافظ رو از یاد ببره چرا که همه حافظ رو با این صفت میشناسن
صفت بارزی که از گذشته‌ها در حافظ بوده و تا آخر روزگار هم همین خواهد بود
این برداشت شخصی بنده بطور کاملا خلاصه بود که تقدیم نگاه زیبای تمامی عزیزان شد
با تشکر
آزاد
ahad.r در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۴ دربارهٔ سعدی » بوستان » در نیایش خداوند » بخش ۵ - مدح محمد بن سعد بن ابوبکر:
بیت دوازده در تصحیح غلامحسین یوسفی چنین آمده:
غم از دشمن ناپسندت مباد
ز دوران گیتی گزندت مباد
Ebrahim Aghamalie در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۲:
با عرض سلام،
تفسیر جالبی بود از آقای حمزه پور.
وصال در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۱۵ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۸:
زیباست.
۱۴۰۰.۰۹.۰۳
'۱۱:۰۴
علیرضا کرباسی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۱۵ در پاسخ به سعید دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۴:
به نظرم میخواد بگه دنیا برای ما خیلی ارزشی نداره و اگه کسی بخواد واسه ما ناز کنه منتشو نمیکشیم و نادیده اش میگیریم
متین سعیدی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۳۶ در پاسخ به نگین دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۴:
سلام
اینجا سعدی میگه دلیل اینکه ما می‌پذیریم که این زیبارو دهانی هم داره، اینه که گاهی اوقات سخنی میگه (اغراق در ظرافت و کوچکی دهان یار) و همینطور دلیل اینکه ما می‌پذیریم که کمری داره، اینه که بعضی وقتا کمربندی میبنده (اینقد کمر یارش باریکه که اصلا دیده نمیشه(: )
محسن رضایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۲۱ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۱۳ - گفتار در فضیلت سخن:
سلام شعر قشنگ و با معناییه
محمد هادی روشنی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۵۶ در پاسخ به محمد رضا دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶۰:
سلام این شعر پیر منم جوان منم به خاطر تشابه ریتم ضربتی با اشعار مولانا اشتباه گرفته میشه این برا استاد نسیمی شاعر قرن هشتم هستش قضیه ی این مثل شعر فتاد من استاد فیضه که به اسم مولانا بین مردم پخش شده لطفاً این اشعار لول پایین رو به حضرت مولانا منسوب نکنید
ممنون
افسانه چراغی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۳۸ دربارهٔ جمال‌الدین عبدالرزاق » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۱۴۱ - کبر و غرور:
منصوب به جای نصب درست است.
مصرع دوم ایراد وزنی دارد. ظاهرا حرف یا کلمه‌ای جا افتاده.
افسانه چراغی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۰۵ دربارهٔ جمال‌الدین عبدالرزاق » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۱۰۴ - سوزیان:
سوزیان به معنی نفع، سود، فایده
افسانه چراغی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۵۳ دربارهٔ جمال‌الدین عبدالرزاق » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۲۲ - پیام بیار:
مُقام به معنی جایگاه، محل اقامت
توکل در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۹:
چه غزل زیبایی . یادمان باشد در شعر تنها این مهم نیست که شاعر چه گفته است بلکه چگونه گفتن مهم است اگر فقط دنبال معنا و مفهوم و تفسیر باشیم از زیبایی ها و لطافت و احساس شعر غافل میشیم . اگر حافظ و هر شاعری دنبال معنا بود میتونست به نثر بگوید درسته تأثیر شعر خیلی بیشتر از نثر است اما زیبایی و چگونه گفتن شعر مهمه
توکل در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۱۲ در پاسخ به محسن همایون دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۹:
عزیز اینقدر حافظ را پیچیده و مرموزش نکنید دقیق معلومه داره معشوقش را میگه که خیلی هم زیباست مثل یک دختر ۱۴ ساله و بیت های دیگه هم گفته که دهنش هنوز بوی شیر میده یعنی تازه افتاده تو کار عشق و دلبری اما استاده
افسانه چراغی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۲۲ دربارهٔ جمال‌الدین عبدالرزاق » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۱۵ - شکوه از درد چشم:
شاعر به چشم درد مبتلا شده و در چشمش آبله یعنی جوش‌های ریز زده و طبیب برای درمان آن شیر تجویز کرده.
حمید هاشمی کهندانی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۲۵ در پاسخ به آذردیماهی دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۴ - از خداوند ولی‌ّ التوفیق در خواستن توفیق رعایت ادب در همه حالها و بیان کردن وخامت ضررهای بی‌ادبی:
الان اعراب باید بگن به ما بگین "عربی" و نگین "عرب" چون "عرب" جَمعه؟
نه آقاجون، ما بهشون می گیم عرب و این اسم قومیت شونه در زبان ما.
حمید هاشمی کهندانی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۲۳ در پاسخ به آذردیماهی دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۴ - از خداوند ولی‌ّ التوفیق در خواستن توفیق رعایت ادب در همه حالها و بیان کردن وخامت ضررهای بی‌ادبی:
هیچ ایرادی نداره که مردم ایران از کلمه افغانی برای اشاره به مردم افغانستان استفاده کنن.
به این خاطر که هر کشور و ملتی در یه زبان یه اسم داره. مگه ما وقتی می خوایم به مردم کشورهای دیگه اشاره کنیم، باید حتما از کلمه ای استفاده کنیم که خودشون می گن؟ مثلا می گی فرانسز به جای فرانسوی یا می گیم دویچ به جای آلمانی یا می گیم الینکا به جای یونانی؟
aria arian در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۵۸ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۹ - حکایت در فضیلت خاموشی و آفت بسیار سخنی:
درود بر سعدی بزرگ که با صراحت این کار سخیف امر به معروف و نهی از منکر را عین فضولی و سرک کشیدن به کار دیگران دانسته است. در داستان های زیادی این کار سخیف را فضولی خوانده و به صراحت از اینکه امربه معروف ونهی از منکر کرده ابراز پشیمانی کرده. بارها وبارها بزرگان ایران به تعریض و صریح ازاینکارهای سخیف منع کرده اند.همان بهتر که از سرک کشیدن و فضولی کردن به کار دیگران خودداری نمود.
سامان زهتاب در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۱۸ در پاسخ به عباس مشرف رضوی دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۵:
کاملا موافق هستم با صحبت شما و اینطور باشد اصلا غزل نیست.
ملیکا رضایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۵۲ در پاسخ به روفیا دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۲۴ - نکته گفتن آن شاعر جهت طعن شیعه حلب:
همچون غزلی از دیوان شمس مولانا ... آنجا از طواف کعبه این پندار شد و اینجا از عزاداری ...بسی همانند این هست ... و همه از یک چیز میگویند و آن این که در دین به عمل نباید گرایید بلکه آن عمل باید نه تنها عملی گردد بلکه با دل و جان انجام شود
افسانه چراغی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۱۴ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - در شکایت روزگار و بی‌وفایی مردم: