mehdi sh در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۱ دربارهٔ فیض کاشانی » شوق مهدی » غزلیات » شمارهٔ ۲:
سلام، تضمینی از شعر جناب حافظ (رحمت الله علیه) است. اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
حنّان در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۳۰ در پاسخ به سجاد دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۰:
ممنون از شما به بخاطر نکته خوبتان
امیرالملک در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۴۱ در پاسخ به رضا دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲:
سلام به رضای عزیز
دوست من رضا، فریدون در اینجا اصطلاحی مربوط به هیئت قدیم است و رابطه‌ای با آن چهره ندارد که نامش افریدون است و در روزگار پیشدادیان ضحاک را در بند کرده و بر ایران پادشاهی کرده.
در فلسفه ایرانی، چه مشائیان و چه اشراقیان و چه فلسفه روزگار شیخ بهایی، باور براین بوده که عالمی است به نام عالم عقل که این عالم جسمانی صادره آن است. حال، هر فلکی از افلاک منطبق با یکی از عقول است در عالم بالا. مثلاً فلک نهم که فلک اطلس است تصویری است از عقل اول. همچنین فلک هشتم که فلک ثابت است تصویری است از عقلی در عالم عقول که نامش عقل فریدون است.
پس منظور از بیت
گرد قدم زائرت، از غایت رفعت
بر فرق فریدون ننشیند ز حقارت
آنست که زائر تو تا تا سرحد فلک هشتم عروج میکند و در جانب فلک نهم که فلک‌الافلاک است هم جای می‌گیرد.
محمد بخارایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۲۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۷:
بسیار دلنشین
احمد جوانمهر در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۵۳ در پاسخ به ساحل دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۶:
نظر سرکارعالی ثاقب است.
حمید فاتح نیا در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۲۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۳۸:
مولوی یک انسان بوده ،با تمام خوبی ها و بدی ها و امکان خطا و اشتباه !به باور من این بیت را نیز باید در کنار طامه بافی های صوفیانه او که فراوان در دیوان شمس مشاهده می شود ،تفسیر کرد و البته که منظور شاعر خدا نیست و به قرینه های غیر قابل انکار شخص شمس تبریزی می باشد.
اشتباه اصلی را کسانی مرتکب شده و می شوند که مولوی را بیشتر از آنچه هست بزرگ می کنند و اشتباه بزرگتر از آن کسانی هست که بی آن که خود به مطالعه همراه با فکر زندگی شمس و مولوی بپردازند ،اسیر اغراق هایی می شوند که دیگران در مورد این دو نفر کرده اند .
من اساسا با هر گونه قدیس سازی مخالفم و مولوی را نیز انسانی عادی می دانم که اتفاقا دارای اشکالات نظری و خصوصا عملی فراوانی است ،کسی نمی تواند سکوت مولانا در قبال کشته شدن دختر ۱۵ ساله اش به دست شمس ۶۷ ساله ،صرفا به خاطر شکاک بودن شمس و طرفه از آن بدتر افتادن به دنبال شمس ،شهر به شهر و کو به کو جهت بازگرداندن مجدد شمس ،پس از واقعه کشتن فاطمه خاتون را نشان بزرگی و عارف بودن این دو نفر بداند !!!در این خصوص سخن فراوان است و مجال کم و فقط در یک کلام نباید اسیر هیچ نام بزرگی شد .
رضا س در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۵۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۶:
جای شکی نیست که دهقان سالخورده به زرتشت اشاره داره. زرتشت به دنبال ترویج یکجا نشینی و کشاورزی بود و طبق منابع باستان حدود ۷۷ سال عمر کرد. حافظ از عنوان دهقان سالخورده برای زرتشت استفاده کرده. ضمن اینکه پسر بزرگِ زرتشت به نام ایسَت‌واستر یا ایسدواستر به معنای کشتزار بزرگ یا آبادکننده در متون باستان اومده. کلمه‌ی کِشت در مصرع دوم از بیت هشتم دقیقا به نام پسر زرتشت برمیگرده. در زمان حافظ تعداد زرتشتیان و افراد مسلط به زبان پهلوی و زبانهای باستانی بخصوص در یزد و کرمان و شیراز به مراتب بیشتر از الان بود و مشخصه که حافظ با این افراد دمخور بوده و مطالعاتی در ادیان باستان داشته. در غزل دیگه‌ای هم میگه:
غم کهن به می سالخورده دفع کنید
که تخم خوشدلی این است پیر دهقان گفت
که اونجا هم پیر دهقان زرتشته. وگرنه یک کشاورز معمولی نمیتونه همچین توصیه‌ای بکنه.
سیدمحسن سعیدزاده در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۴:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۰:
چنگ وعود پنهان سخن میگویند،یعنی شما هم پنهان بشنوید وپنهان لذّت ببرید.ورمز ورازش را مگشایید.که ظاهر ستیزان با پنهان کاری شما ستیز ندارند.هرکس دم از عشق بزند دم اورا میبرند ومراعات پیر وجوان نمیکنند.با آنکه میدانند حاصل ستیزه جویی ایشان جزتیرگی اذهان ثمره ای نداشته مع الوصف درهمین مسیر باطل به پیش میروند.
...به فتوای شیخ ومفتی، وبه دستورمحتسب که هریک نماینده ی قشری از اقشار منتفذ ومقتدر اجتماع اند،دست از می خوردن مکش؛ که همه ی اینها دروغ میگویند
شاه بیت این غزل ،بیت آخر است که برتزویر رهبران مذهی وسیاسی تاکید میورزد.
یگانه یگانی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۱۵ در پاسخ به hamo دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۴:
اگر به چشم عرفانی به شعر نگاه کنیم میتونه منظورش نوع بشر و آدمیزاد باشه، میگه به من آدمیزاد به چشم حقارت نگاه نکن هر کسی یه جوریه، این شریعت بازی و مذهب و دار و دسته و آیین و مسلک رو به رخ من آدمیزاد نکش
ابو سعید در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۴:
مستی همین هست که غزل حافظ بخوانی و تمام ادعیه و معارف اهل بیت در وجودت مرور شوند.
برای فهم این غزل به ویژه ابیات اولش میتوان به دعای شریف ندبه مراجعه کرد، بخشی که آمده:
متی ترانا و نراک و قد نشرت لواء النصر تری، أ ترانا نحف بک و انت توم الملاء و قد ملأة الأرض عدلا... و نحن نقول الحمدلله رب العالمین
چه وقت میشود که تو ما را و ما تو را ببینیم در حالی که پرچم پیروزی ات را بر تمام عالم برافراشته‌ای، آیا خواهی دید ما را که دور تو حلقه زده باشیم و تو با سپاهت زمین را پر از عدل کرده باشی؟... و پس از تمام اینها ما الحمدلله رب العالمین بگوییم و شکر کنیم.
حباب وار براندازم از نشاط کلاه / اگر ز روی تو عکسی به جام ما افتد
شبی که ماه مراد از افق شود طالع / بود که پرتو نوری به بام ما افتد
محمدحسین یوسفی mhh.yousefi@gmail.com در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۲۶ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۸:
تو به یکی زنده ای از همه بیزار باش
امیرابوالفضل عباسیان در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۲۰ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۳:
درودهامحضر دوستان گرامی بیت پنجم درستش به شکل زیرمیباشد: گاهی از لعل میی گوید و گاه از لب جام ساقی بی خبران طرفه خبرها دارد
فرید حجتی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۲۹ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۱۱ در پاسخ به دکتر محمد ادیب نیا دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۱۹:
سلام
شاید سر به معنی سرود خوانی اول خوانی سرخوانی باشد مانند ... هنگام سر خوانی است این
Bitrex در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۲۹ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۵۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۶۰:
چقد شمسو دوست داشت🙂
منوچهر م در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۲۹ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۴۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۰۱:
جناب عباس مشرف رضوی:
راستی سر ز من برتافتن بودی صواب - که وزنش درست نیست. همان راستی خواهی ، سر از من تافتن بودی صواب درست است. راستی خواهی- یعنی اگر راستش را میخواهی.
Fatemeh Donyaei در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۲۹ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۳۲ دربارهٔ سعدی » گلستان » دیباچه:
سلام دوستان معنی این بیت چیست ؟ ای کریمی که از خزانه غیب ، گبرو ترسا وظیفه خور داری
محمد جعفری در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۲۹ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۵:
گر نار ز پستان تو که باشد و مه
اساتید محترم که باشد و مه در این مصرع منظور چیه؟
محمد جعفری در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۲۹ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۶ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۵۹۸:
ای در صفت ذات تو حیران که و مه
اساتید محترم که و مه منظور چیه؟
ملیکا رضایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۲۹ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۹ در پاسخ به محمدحسین طبری دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۳:
درود ؛
آن زمان افرادی بسیار بودند که در علوم گوناگون تبحر داشتند و اصطلاحا حکیم بودند و خیام هم چون بسیاری دیگر از جمله آنان بود ؛
با این حرف شما موافق هستم ؛
طبیعتاً که از فلسفه خاص خود در شعر خویش استفاده برده است لیک هر چیزی زیرمجموعه ریاضی ست ...
یک نفر با روحیات خاص و عواطف و احساسات لطیف خود دنیا را مینگرد یک نفر با منطق و بینش خود و یک نفر با ریاضیات ... آنکسی که با ریاضیات دنیا را نگریسته طبیعتاً علاوه بر دانش زیاد خود با فلسفه بزرگترین دنیا را نگاه میکند ...ریاضیات سررشته فلسفه است وجود عدم و عدم وجود است در هست نیست بودن و در نیست هست بودن است ریاضیات رسیدن به مبدأ در عین پایان یافتن است و چون آینه ای هست که تو تصویر خود در آن میبینی به آینه نزدیک میشوی و نزدیک و نزدیک تر و در نهایت در آینه فرومیروی ...ریاضیات رفتن به خود و محو شدن است رفتن به خود و شروع دوباره و نیست شدن است ...
البته بهره گرفتن از ریاضیات در اشعار خیام چندان زیاد نیست ولیکن در برخی از اشعار که تعدادشان هم چندان کم نیست چنان اندیشه ریاضیات ذهن خیام در آغاز به چشم میخورد که حرفی باقی نیست ... البته این اشعار حتما نباید عددی و چیزی که در ریاضی کاربد دارد به کار رود گاهی بدون اشاره ای به واژه ای که مربوط به شاخه ای ست آن شاخه نمایان است .
درود دوباره ...
رضا از کرمان در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۰۰: