همیرضا در ۶ سال قبل، پنجشنبه ۸ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۵۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۷:
@Polestar:
خلق به فتح خ به معنی مردم صحیح است. برای اطلاعات بیشتر مراجعه بفرمایید به «شرح غزلیات سعدی» از استاد فرح نیازکار، نشر هرمس، چاپ اول سال 1390، صفحهٔ 437 شرح غزل 117.
همیرضا در ۶ سال قبل، پنجشنبه ۸ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۴۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۷:
@احمد: «از آب» مطابق چاپ تصحیح فروغی است و از لحاظ وزنی با وصل الف «از» هیچ مشکلی ندارد. اولین نسخهٔ خطی که تصویر آن زیر شعر قرار دارد ( کلیات سعدی مصور و مذهب نسخه‌برداری شده در 934 هجری قمری شیراز) هم «از» نوشته. «ز» هم با توجه به تفاوت نسخه‌ها می‌تواند صحیح بوده باشد با این حال متن مطابق چاپ فروغی است.
خس و خاشاک در ۶ سال قبل، پنجشنبه ۸ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۰۲ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۳ - حکایت سلطان تَکِش و حفظ اسرار:
* درست تره
خس و خاشاک در ۶ سال قبل، پنجشنبه ۸ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۰۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۳ - حکایت سلطان تَکِش و حفظ اسرار:
به نظرم در بیت سوم "بر دار" اگر بصورت "بردار" از مصدر برداشتن نوشته بشه با درست تره. با تیغ سرشون رو بردار.
Polestar در ۶ سال قبل، پنجشنبه ۸ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۰۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۷:
بیت هفتم حدیث خُلق یعنی اخلاق
در فایل صوتی غلط خونده شده
بابک ۲۵۰ در ۶ سال قبل، پنجشنبه ۸ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۴۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۳:
به نظر من هم '' و" در مصراع اول بیت چهارم اضافی است.
زندگانی نتوان گفت حیاتی که مراست...
ساناز جهان پور در ۶ سال قبل، پنجشنبه ۸ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۶۴:
مصرع اول بین بد و است نباید فاصله باشد تا بوده است معنا بدهد
زیبا روز در ۶ سال قبل، پنجشنبه ۸ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۰۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۷۵:
غزلی ست بس
قلندر وار و رندانه مطلع آن تضمینی ست از غزلی سروده حکیم سنایی ، در همین وزن و قافیه .
مولانا روی سخن با حضرت حق دارد . مقامر دل به معنی قمار باز و قمار دوست و کم زدن یعنی در
قمار کم آوردن . معنای خاموش شدن و سکوت هم می دهد . معمولا در بازی تخت نرد حریفان برای
یکدیگر به اصطلاح کرکری می خوانند . وی در غزلی دیگر در همین معنی سروده است :
خورشید افتد در کمی، از نور ِ جانِ آدمی
کم پرس از نا محرمان، انجا که محرم کم زند
در بیت بعد مولانا میزان پایداری عاشق را نشان می دهد کهاز حد تحمل بشری بسی فراتر است .
آهوی یاهو را بر سگ ِ تعلیم دیده زدن یعنی ذکر "یاهو" را چنان در دل؛ زیبا و مستحکم کن که سگ
نفس، شیفته اش گردد و تنها به دنبال همان صید بدود .بیت بعد اشاره است به ابوبکر یارغار پیامبر.
جان هایی که تو را منکرند به دوزخ روانه ساز و اگر می خواهی عیسی دمی دوباره به جهان باز آید
خودت از گلشن غیب نسیمی بر زهدان مریم مقدس روان ساز .[ ــ به اعتقاد مولانا پیامبران و اولیاء
پیش از خلقت تن، روحشان نزد خداست و بر هر بدنی که او بخواهد وارد می شوند.]
هم کاسه و هم یاسه یعنی با یکدیگر همدل و همراه شدن و از یک منبع غذای روحانی خوردن .
توضیح آن که در خانقاه ها و میان جمعیت های جوانمرد خوردن از یک‌دیگ بر سفره رسم بود . دور هم
می نشستند و دست در یک کاسه کرده و لقمه بر می داشتند و رسم روامداری و ادب و همدلی به جا
می آوردند . کُحل انالله یعنی سرمۀ انی الله .اشاره دارد به آتشی که در کوه طور بر موسی نمایان شد
وگفت من خدایم . در قدیم می گفتند سرمه کشیدن بینایی را قوی می کند .منظور بیت این که تو خود،
بصیرتی موسی وار به مردم جهان عطا بفرما که این همه در طلب تو راه خطا نروند. تو را به عینه شهود
کنند همچون دیدن موسی که آتش صفات خداوندی را بر تن درختی در کوه طور دید.
دیدار معنوی مثنوی
@didarmasnavi
زیبا روز در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۳۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۵۰:
شرح غزل :
چند اشاره گذرا برای درک روشن تر :
در بسیاری غزلیات دیوان کبیر ؛ روی سخن مولانا با حضرت حق است و نه معشوق دیگری مانند همین غزل.
دارالسلام به معنی پایتخت و لقب بغداد و دمشق بوده اما در این جا منظور بهشت است
کسوف دل ... منظور دل خورشید وار مرا از ابر های غم خلاص کن
فطام به معنی از شیر باز گرفتن طفل پس از دو سالگی ... می فرماید همانند
آنچه که با مسیح کردی برای من هم غذای روحانی روان کن و یک بشر را از دام نان و آب خوردن برهان .
سرعاشقی خاریدن ؛ عاشق نوازی ست
مقام اشاره به حالات و مقامات سلوک است و مُقام کردن ؛ جای گرفتن و بسربردن.و بیت آخر ؛ خانه دل را از غیرپرداخته ام، ولی عیش و عشقی ندارم شراب و شادی معنوی را تو مهیا بفرما
وظیفه ؛ مستمری
مجیب ؛ اجابت کننده
سوال ؛ گدایی
#محمد_بینش ( زیبا روز )
زیبا روز در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۲۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۵۰:
شرح غزل :
چند اشاره گذرا برای درک روشن تر :
در بسیاری غزلیات دیوان کبیر ؛ روی سخن مولانا با حضرت حق است و نه معشوق دیگری مانند همین غزل.
دارالسلام به معنی پایتخت و لقب بغداد و دمشق بوده اما در این جا منظور بهشت است
کسوف دل ... منظور دل خورشید وار مرا از ابر های غم خلاص کن
فطام به معنی از شیر باز گرفتن طفل پس از دو سالگی ... می فرماید همانند
آنچه که با مسیح کردی برای من هم غذای روحانی روان کن و یک بشر را از دام نان و آب خوردن برهان .
سرعاشقی خاریدن ؛ عاشق نوازی ست
مقام اشاره به حالات و مقامات سلوک است و مُقام کردن ؛ جای گرفتن و بسربردن.و بیت آخر ؛ خانه دل را از غیرپرداخته ام، ولی عیش و عشقی ندارم شراب و شادی معنوی را تو مهیا بفرما
وظیفه ؛ مستمری
مجیب ؛ اجابت کننده
سوال ؛ گدایی
#محمد_بینش ( زیبا روز )
لطفا تصحیح بفرمایید ... سوال و نه سال
عمو سعید در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۰۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹:
درود بر جعفر سرخی با این متن روشنگر و پر محتوا
nabavar در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۰۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۵۹:
گرامی بی نشان
گویا چنین باشد
تا که خدمت نمایی و رامی
ابوالفضل غلامی در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۲۲ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۶۸:
سلام. بیت چهارم «حور و عین» نادرست است و صورت صحیح آن «حورعین» است
بزرگمهر در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴:
بابا برید دیوان شمسو بگیرید بخونید تا بفهمین این غزله لعنت بر شیطون.
محمد حسن نوری در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۵۸ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹:
در اینجا حِرْز یعنی چیزی که در راه یافتن حق مانع گمراه شدن شخص میشود.
منصور در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۴۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۸۸ - شکایت گفتن پیرمردی به طبیب از رنجوریها و جواب گفتن طبیب او را:
امیدوارم که بدون قصد و غرض این همه غلط املایی و تحریف در این گنجور باشه وگرنه بدا به حالتون.
تا دل اهل دلی نامد به درد
هیچ قومی را خدا رسوا نکرد
بی نشان در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۵۹:
جسارتا این کمترین هرچه تلاش کرد این مصراع به سمت و سوی معنای صحیحی تصحیح بشه راهی به دهی نبرد از اعزه ی فرهیختگان تقاضامندم راهنمایی بفرمایند :
تا که خدمت نمای و رامی
مشتلی در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۳۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۰:
مرا گناه خود است ...
من و را چه نقش دستوری ای دارد؟
بی نشان در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۳۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۶۰:
کان فلان فارغست زین فانی
ناصر در ۶ سال قبل، پنجشنبه ۸ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳: