محمد علی متولیان در ۷ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۰۱ دربارهٔ باباافضل کاشانی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۶:
زیز را به زیر اصلاح نمایید
سیامک بدیعی در ۷ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۲۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۲۹:
با درود
نگارش و خوانش درست این چکامه ،اینجنین است :
هر که حز عاشق آن ، ماهی بی آب دان
مرده و پژمرده است ، گر چه بود او وزیر
کریم در ۷ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۸:
با سلام در رابطه با نظر دوستانی که میگن منظور حافظ از شراب همان شراب دنیوی هست و رضا هم میگه که حافظ شرابخوار بوده این سوال رو دارم که چرا کسانی که به درجه عرفان میرسند از شراب و می سخن میگن ؟یعنی این همه ریاضت بکشیم و عبادت کنیم و مطالعه کنیم که آخرش شرابخوار بشیم؟حتی امام خمینی هم که مذهبی بود تو اشعارش از می و شراب سخن گفته.پس احتمال اینکه منظور از شراب و می در اشعار حافظ همین شراب دنیوی باشه خیلی کمه.شاید یک رمز و راز هایی هست بین عارفان.
رضا س در ۷ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۳۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶:
@8
مغان در شعر حافظ جمع مغ یا همون روحانی زرتشتی ست. حداقل از دوره ساسانیان میدونیم که مغان به محافظت از آتش آتشکده ها مشغول بودند. شراب هم در مراسم آیین زرتشتی احتمالا توسط همین گروه بین مردم پخش میشده
شرابِ خانگیم بس، میِ مغانه بیار
حریفِ باده رسید، رفیق توبه وداع
***
از آن به دیر مغانم عزیز میدارند
که آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست
***
ز کوی مغان رخ مگردان که آنجا
فروشند مفتاح مشکل گشایی
شیمی در ۷ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۱۸ دربارهٔ شاه نعمتالله ولی » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ (مهدی نامه):
از الف تا به دال منظورش حروف ابجد بوده شاید . یعنی از اول تا آخرش ... الف ب جیم دال .
سیدعلی (رضا) ساقی در ۷ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۳:
ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
دل بی توبه جان آمد وقت است که بازآیی
این غزل زیبا وعاشقانه جزومعروف ترین غزل های حضرت حافظ است. چنانکه پیشترنیزگفته شده عاشقانه ترین وعاطفی ترین غزلهای حافظ که با زبانی عارفانه وبامضامین عرفانی سروده شده اند اغلب تحت تاثیر رابطه ی احساسی وعاطفی حافظ باشاه شجاع خوش سیما شکل گرفته اند.
جهت کسب اطلاعات بیشتر پیرامون
تأثیر شاه شجاع بر اشعار حافظ و شعر قرن هشتم. سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)، 15(5 (پیاپی 75) )، 213-229. SID. https://sid.ir/paper/1031459/faبایددانست که عشق حافظ درشخص معینی مثل شاه شجاع متمرکزنیست البته که اوراازصمیم دل دوست دارد اما عشقبازی حافظ به او وهیچ شخص مشخصی محدودنمی شود عشق کیفیت وجودحافظ است حافظ به زمین وزمان وهمه ی انسانهاعشق می ورزد. حافظ بادلباختن به شاه شجاع یاهرکسی دیگر؛ حقیقت خودعشق راکشف کرده؛ به ژرفای آن رفته وشیوه های عاشقی راآموخته است. درعشق حقیقی محدودیتهای نژادی وجنسی محوشده و مرزهاازبین می روند وتمام هستی عاشق سرشاراز عشق می گردد.
این غزل نغز وزیبا وخوش آهنگ نیز، سرریز احساسات وعواطف درونی شاعر شیرین سخن نسبت به آن شاه شیرین حرکات می باشد که دل عاشق پیشه ی شاعررامجذوب زیبائیهای خویش نموده وسالهای سال دربندعشق گرفتارساخته بود.
معنی بیت: ای پادشاه زیبارویان وای سلطان خوبان ونیکان، فریاد وداد وبیداد ازاندوه تنهایی، جان ِدل عاشق من در فراق توبرلب رسیده،وقت آن است که بازگردی وبی تابی دلِ بیقرارمرا فرو بنشانی.
سینه مالامال درداست ای دریغامرهنی
دل زتنهایی به جان آمد خداراهمدمی
🌿━━━━━━━━━━🌿
دایم گل این بستان شاداب نمیماند
دریاب ضعیفان را دروقت توانایی
"بستان" یا بوستان دراینجا استعاره اززندگانی وعمرآدمی و"گل" نیزاستعاره ازجوانیست. همچنین "ضعیفان" استعاره ازعاشقان و "توانایی"نیزرساننده ی شورو حال جوانی وحُسن وجمال وزیبائیست
دریاب: التفات کن، به فریاد برس
معنی بیت: ای حبیب، دربوستان عمر آدمی، گل جوانی همیشه شاداب وباطراوت نمی ماند (خواهی نخواهی به زودی گل جوانی دربستان عمرپژمرده می شود) فرصت راغنیمت شماردر حالی که ازشوروحال جوانی وجمال وزیبایی برخوردار هستی به عاشقان ودلدادگان خویش التفات کن وبه فریادشان برس.
چودرروی زمین باشی توانایی غنیمت دان
که دوران ناتوانی ها بسی زیرزمین دارد
🌿━━━━━━━━━━🌿
دیشب گله ی زلفش با باد همیکردم
گفتا غلطی بگذر زین فکرت سودایی
غلطی: اشتباه می کنی
فکرت سودایی: فکرجنون آمیز،دوست داشتن بیش ازحد که تامرزجنون پیش رفته باشد.
معنی بیت: دیشب ازتطاول زلف معشوق واز اینکه زلفش دل مرابه بند وزنجیر کشیده، با باد درد دل می کردم باد در پاسخ گفت: تودر اشتباهی ازاین اندیشه ی اشتباه بیرون آی ( توکه درویش ناتوانی بیش نیستی چگونه اززلف پادشاهی چون اوگله می کنی؟!) ادامه ی سخن باد دربیت بعدی.....
🌿━━━━━━━━━━🌿
صدبادصبا این جا باسلسله میرقصند
این است حریف ای دل تا باد نپیمایی
سلسله: زنجیر، زنجیرزلف
با سلسله می رقصند: درحالی که بسته ی زنجیر زلف هستند ازخوشحالی باپای بسته به زنجیرمی رقصند
حریف: رفیقِ هم پیاله و رفیق رقص و پایکوبی.
باد پیمودن: کار بیهوده وبی معنی کردن
معنی بیت: صدبادصبا به زنجیرزلف معشوق به بند کشیده شده اند لیکن درعین اسارت ازشادی وشعف می رقصند توگله وشکایت می کنی؟! باید ازاینکه درزنجیرزلف معشوق گرفتارهستی شاکر باشی نه شاکی! آری حریفِ عشق باید مثل باد صبا باشد ای عزیز هشدار راه ورسم عاشقی رابیاموز تازحماتت بیهوده به باد نرود.
نکته ی حافظانه ی این بیت دراین است که به رغم آنکه باد رابه هیچ بند وزنجیری نمی توان اسیروگرفتارساخت امّا می بینیم که قدرت زنجیر زلف معشوق،ازعهده ی این محال برآمده وصدها باد رابه بندکشیده وبادها ی گرفتارشده نیزازاین اسارت شادمان هستند.
لاف عشق وگله ازیار زهی لافِ دروغ
عشقبازان چنین مستحق هجرانند.
🌿━━━━━━━━━━🌿
مشتاقی ومَهجوری دورازتوچنانم کرد
کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی
مَهجوری: دوری وجدایی
"دورازتو" ایهام دارد:۱- درفراق تو۲-دور از جان توباد
پایاب: ۱- تاب وتوان، ۲- قسمت کمعمق رودخانه، دریا، تالاب؛ قسمتی از بستر رود که عمقش کم باشد و پا به کف آن برسد. بامعنای دوم ،شکیبایی بصورت پنهانی به دریایی تشبیه شده است شاعر درحال حاضردرقسمت کم عمق دریا ونزدیک ساحل قراردارد می فرماید : به زودی ازشدّت بی تابی، پایم ازکف دریا جداشده وامواج طوفان مراباخود خواهد برد.
معنی بیت: اشتیاق وعطشِ دیدار واندوهِ فراق ودوری، (دورازجانت) مرا چنان بی تاب وبی قرار نموده که به همین زودی تاب وتوان پایداری ازدست داده وکارم تمام خواهد شد.
صبراست مراچاره ی هجران تولیکن
چون صبرتوان کردکه مقدورنماندست
🌿━━━━━━━━━━🌿
یارب به که شاید گفت این نکته که درعالم
رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجایی
به که شاید گفت: به چه کسی می شودگفت
"شاهد" غالباً به زیباروی مردگفته می شود.
"رخساره به کس ننمود" مبالغه وغلوّهست تا با "هرجایی" تضادایجاد شود. حافظ خوش ذوق دراین بیت با نشاندنِ "هرجایی" و"رخساره به کس ننمودن" درکنارهم، تضادی خیال انگیزخَلق کرده است تضادی که مورد علاقه ی شخصی حافظ است ودرسراسر دیوان گهربارش مشهود وملموس می باشد.
"رخساره به کس ننمود" کنایه ازاینکه به کسی روی خوش نشان نمی دهد،اجازه نمی دهدهیچ عاشقی به حریم خلوتگاه او نزدیک گردد.
"هرجایی" دراینجا به معنای امروزی (دشنام ) نیست بلکه به معنای این است که درهمه جا حضورمعنوی دارد،منظور نظرهمگان هست همگان درمورد اوسخن می گویند.
خدارحمت کند حافظ عزیز را که این بیت رابا "یارب" آغازنموده است وگرنه آسمان وریسمان به هم بافانی که باهدف خاصّی! ازتمام اشعار حافظ برداشت عرفانی می نمایندقطعاً "شاهد هرجایی" رابه معنای خداوند که همه جاناظروحاضراست در نظرگرفته وازآن چماقی برای اثبات و به کرسی نشاندن تمام ادّعاهای واهی خویش می ساختند.
معنی بیت: خداوندا من این نکته ی عجیب و غریب راباچه کسی درمیان بگذارم که معشوق من دردل همگان جا گرفته، منظور نظرعموم واقع شده وتمام مردم ازاوسخن می گویند لیکن بااین حال به هیچکس روی خوش نشان نمی دهد وکسی توفیق راهیابی به حریم خلوتگاه اوراپیدا نمی کند!
زمام دل به کسی داده ام من درویش
که نیستش به کس ازتاج وتخت پروایی
🌿━━━━━━━━━━🌿
ساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیست
شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی
چمن گل: باغ گل
رنگ: صفا و طراوت و شادابی
"ششماد" استعاره ازقامت ساقیست.
خرامان کن: بانازوادابیا
معنی بیت: ای ساقی باغ گل بدون رخسارزیبا وقامت رعنای تورنگ ورویی ندارد با ناز واَدا بیا وباآن شمشادقامتت باغ رابیارای.
شمشادخرامان کن وآهنگ گلستان کن
تاسروبیاموزد ازقدّ تودلجویی
🌿━━━━━━━━━━🌿
ای درد تواَم درمان در بستر ناکامی
و ای یاد توام مونس در گوشه ی تنهایی
معنی بیت: ای حبیب که درد تو برای من در بستر شکست وناکامی نوشداروی جانبخش وشهدسعادت است وای آنکه یاد تو بهترین مونس وغمخوار من درگوشه ی تنهاییست.
ازمن جدامشوکه تواَم نوردیده ای
آرام جان ومونس قلب رمیده ای
🌿━━━━━━━━━━🌿
در دایره ی قسمت ما نقطه ی تسلیمیم
لطف آنچه تو اندیشی حکم آنچه توفرمایی
دایره ی قسمت:تقدیر وسرنوشت به دایره تشبیه شده است
نقطه ی تسلیم: نقطه ی مرکز دایره که ازهمه سو محاصره شده وراه گریز ندارد.
شیوه ی عاشقی حافظ، به تمامیت تسلیم شدن درعشق است معجزه ی تسلیم شدن، گشوده شدن در به سمت معشوقست. عاشق صادق؛ همانگونه که قایق دررودخانه رهامی گردد تسلیم می شود بدون پارو زدن شناور می ماند تابه دریا برسد. آنانکه بجای شناورماندن دست به تقلّاوتلاش زده وشنامی کنند گمراه شده وشایددیرتر خواهندرسید حافظ قایق زندگی رابه جریان اراده ی خداسپرده وهیچ مقصدو منزلی راتعین نمی کند اوازهمه ی مقصدها وهدفها خودرارهاکرده ودر «نقطه ی تسلیم» ساکن شده است چراکه اوبه این سطح ازآگاهی دست یافته که خدا درهمان نقطه ی تسلیم هست.
معنی بیت: ای محبوب وای معشوق من، ما عاشقان تو،همانند نقطه ی مرکزدایره که ازهمه سواحاطه شده است دردایره ی عشق توافتاده واز همه سومحصور شده ایم مابه تمامیت تسلیم عشق توهستیم این سرنوشت و تقدیرماست وراه گریزی نیست برای ماهرآنچه که تو صلاح بدانی همان سعادت ولطف و خوشبختیست حاکم تو هستی هرچه دوست داری حکم بفرما.
عاشقان رابرسرخودحُکم نیست
هرچه فرمان توباشدآن کنند
🌿━━━━━━━━━━🌿
فکرخود ورای خود درعالم رندی نیست
کفراست دراین مذهب خودبینی وخودرایی
"دراین مذهب" اشاره به طریق عشق ومسلک رندی حافظانه هست.
معنی بیت: درعالم رندی ودرطریق عشقبازی، رندِ عاشق ،برای خودکامگی نمی اندیشد خودبینی، خودپرستی وخودخواهی دراین طریق به منزله ی کفرورزیست هرچه هست برای دوست وبرای رضایت خاطراوست.
خودبینی یعنی تحت تاثیر نام وشهرت ومقام وثروت وهواهای نفسانی خویش بودن، ازموفقیتها وشکستها، تمجید وناسزاشنیدن، متاثرشدن.
اگربدان سطح ازآگاهی برسیم وتوانسته باشیم تحت تاثیراین مسایل نباشیم به سرچشمه ی اصلی بازمی گردیم. بنابراین ضرورت دارد که باتمام توان اقدام به تخریب وویران ساختن هرآنچه که ازبیرون به ما القا شده نماییم(شامل باورهاواعتقادات،نامها،مقامها وموقعیتهای اجتماعی،فرهنگی، دینی، قومی،نژادی و..... که درتعیین نوع شخصیت آدمی اثرگذاروشکستنی هستند) وازهرنوع علایقی که درما وابستگی ایجادمی نمایدخلاص گردیم تابه رستگاری برسیم. الوهیت ومعصومیت زمانی دروجودمامتجلی میگرددکه ازتعلقات دینی ودنیی رهاوآزادباشیم.
تافضل وعقل بینی بی معرفت نشینی
یک نکته ات بگویم خودرامبین که رستی
🌿━━━━━━━━━━🌿
زین دایره ی مینا خونین جگرم می ده
تا حل کنم این مشکل در ساغر مینایی
"دایره ی مینا" :چرخ فلک و آسمان نیلی رنگ
ساغر مینایی: جام شرابی که میناکاری شده باشد.
معنی بیت: ازناکامی ونامرادی ازدست چرخ فلک به ستوه آمده وجگرم خون شده است ساغر مینایی را به من ده تا باشراب خودراتسکین داده واین مشکل راحل کنم.
خورده ام تیرفلک باده بده تاسرمست
عقده دربندکمرترکش جوزافکنم
جرعه ی جام براین تخت روان افشانم
غلغل چنگ دراین گنبد مینافکنم
🌿━━━━━━━━━━🌿
حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل
آمد
شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی
شد: رفت
معنی بیت: ای حافظ خوشحال و شاد باش که دوران هجران سپری شد بوی خوش وصال به مشام می آید ای عاشق شیدا وشیفته،شادمانی اَت خجسته ومیمون باد.
حکایت شب هجران فروگذاشته بِه
به شکرآنکه برافکند پرده روزوصال
الهام در ۷ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۰۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۹۵:
به نظر من در بیت اول علامت ویرگول سبب شده که وزن شعر در نگاه اول به ذهن خواننده نیاید. بهتر است از دو ویرگول استفاده شود (در هم شکن چو شیشه، خود را، چو مست جامی) و یا اصلا استفاده نشود.
هانیه سلیمی در ۷ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۲۰ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۳۹ - لطف حق:
حال و هوای مثنوی مولانا را دارد.
بابک بامداد مهر در ۷ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۱۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۹۰:
هر برگ زبی برگی کفها به دعا برداشت...
تمثیل برگها که شبیه دستان خالی رو به آسمانند
ازبس که کرم کردی حاجات روا کردی
بخشش یزدانی بر رساندن دلها به آرزویشان است
بخوانیدمرا تا اجابت کنم شمارا
شقایق عسگری در ۷ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۹۱:
بسیار غزل زیبا و پرباری بود.
نوعی متفاوت از ابراز بندگی به شیوه مولانا.
نیما در ۷ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۴۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۲۱ - گفتار اندر پرورش زنان و ذکر صلاح و فساد ایشان:
حقیقت گاهی تلخ میشود بر مذاق برخی و این طبیعیست!
روانت شاد باد ای سعدیِ والامقام
شقایق عسگری در ۷ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۹۰:
فکر میکنم بیت 11 باید گله باشه
مجید در ۷ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۳۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۴:
این همه بحث که قصه بوده یا وصله
خب که چه؟
تا سالیان نیز بر این بحث بمانید ،همینجایید
مضافا" اینکه این علمی است لا ینفع و ترجیح هر یک از این دچ واژه نه درد این دنیایتان را دوا میکند و نه آخرتتان را آباد
خود خواجه نیز بی گمان نمیدانست روزی اینسان مردمان بر. سر. واژه ای به هم میپیچند
م
مسیر موفقیت در ۷ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۱۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۸ - گفتار اندر فراهم آوردن کتاب:
بسیار جالب و زیبا بود. واقعا لذت بردم!
حمیده عسکری بیحاربسته سری در ۷ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۱۱ دربارهٔ عبید زاکانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۰:
می تونه به این صورت نوشته بشه:
کان، بر تو به هیچ هست و برماست، بسی
میم.کاف.مهریار در ۷ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۲۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۲:
در بیت آخر بگزین راه نهان را صحیح میباشد همچنان که نولان فرمود این دهان بستی دهانی باز شد ...
محسن ، ۲ در ۷ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۵۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶۷:
بابک جان
گمان مبر که دلگیر می شوم که بسیار خرسندم که کاملتر و جامع تر می نویسی
بسیار از نگارش شما سود می برم
هنوز سالها وقت دارم تا به کمال و احاطه ی شما برسم ، انشاالله
بردوام و پایدار باشید
بابک چندم در ۷ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۰۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶۷:
جمع در مقابل پریشان -> متمرکز، دارای تمرکز کامل
جمعم در مصرع اول مقابل شمعم-> یکپارچه، از هم نگسیخته
جمع و مجموع و... را در اشعار از جمله سعدی هم بسیار می بینیم، که همین مضمون را دارد -> یکپارچه، یکدست بودن، تمرکز کامل داشتن یا به عبارتی هوشیاری کامل و مطلق داشتن، کاملاً آگاه بودن...
این را در (Zen) همان زِن کردن، و در یُگا (yoga) یکی از مراحل دیانا (dhyana-> meditation) یا مراقبه آورده اند...مرحله ای است که شخص بدون تفکر، تعقل، یا تخیل کردن ( خارج از ذهن) به آگاهی، هشیاری، بیداری، با خبر بودن می رسد....
@ محسن 2
دوست عزیز
اگر که گاه می بینی من پس از نوشته شما نظر دیگری می آورم، آنرا خدای ناکرده پای عیب و ایرادگیری نزن که منظور و مقصودم هیچگاه اینچنین نیست... بلکه فقط اینکه نگاه و منظر متفاوتی نیز موجود است، همین و نه بیش از آن...
سیاوش در ۷ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳:
جناب شادان کیوان
بنده از شما، ذیل این شعر، و قبلا درباره چند شعر دیگر، نظراتی دیدهام که به آنها انتقاد دارم.
آنچه حضرتعالی در توضیح اشعار و ابیات حافظ مرقوم میفرمایید مبتنی بر نوعی تفسیر و استنباط است که عدهای به آن باور دارند –ولی این نگاه و خوانش از حافظ لزوما مورد تصدیق جمیع حافظشناسان و همینطور علاقهمندانی چون بنده نیست-. اینکه شما حافظ را شخصیتی الهی و عرفانی میدانید و یک گفتمان مقدس و الهی را در پس اشعار او مفروض میدانید حاصل از خوانش و برداشت شماست که لزوما صادق نیست.
مثلا شما مقصود حافظ را از لفظ «معشوق»، خداوند باری تعالی میگیرید. این نتیجهگیری از متن صریح این بیت دست نمیدهد. و ترجمه و معنایی که شما میدهید ناظر بر درک و دریافت کلی جنابعالی از حافظ و شعر اوست.
به نظر بنده حرفهایتر این است که در معنی کردن ابیات آنچه صراحتا از نوشته بر میآید را منتقل کنیم و تحلیل و خوانشهایمان را -که کمی شخصیتر و ناقطعیتر است - به عنوان معنی اشعار در نظر نگیریم.
نگار در ۷ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۷: