مریم در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:
دوستانی که هر توصیفی در غزل را به «شاهد بازی» ارتباط می دهند با «زنی مطربه مست روی بگشاده و آراسته» در بازار نیشابور که نزدیک شیخ ابو سعید ابوالخیر رسید چه میکنند؟
بی نام در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۲۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۱۲:
باسلام
این غزل را نیز حامد نیک پی در اهنگ مپرس استفاده کرده است
بی غم در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۱۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳:
خیلی زیباست کاش منم در دوران زندگی سعدی بودم نه الان!!!
علی احمدی شیخ شبانی در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۱۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۳:
این شعر را چه زیبا استاد علی اصغر شاهزیدی در اجرای خصوصی خوانده .
تماشاگه راز در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۶:
شرح جلالی بر حافظ – دکتر عبدالحسین جلالی
در سال 724 هجری پس از آنکه شیخ ابواسحاق به حکمت اصفهان رسید با تمهیداتی بر شیراز دست یافت و در سال 743 بر شیراز مسلط شد و روزی که به کازرون رفته بود یاغی باستی برادرش مسعود شاه را کشت و با بازگشت شاه به شیراز قاتل متواری و شاه ابوسحاق رسماً به سلطنت رسید و سکه به نام خود کرد. حافظ این غزل را در سال 744 هجری در حالی که 26 ساله بوده ، سروده است.
شاعر مطلع این غزل را با خوشحالی فراوان از اینکه روزهای سخت جنگ و گریز ابواسحاق به پایان رسیده و بر امیر پیر حسین و ملک اشرف چوپانی مسلط و شیراز به تصرف خود در آورده و قاتل برادر را فراری داده شروع و در بیت دوم ، در لباس طنز از یاغی باستی قاتل برادر شاه ابواسحاق که به طور موقت و در غیاب شاه مدت کوتاهی بر امور دست اندازی کرده بود یاد او را به باد خزان و شاه ابو اسحاق را به فصل بهار تشبیه می کند.
شاعر در بیت سوم از نخوت باد دی و شوکت خار نام می برد که مقصود همان یاغی باستی است که پسر امیر چوپان بود و به دستور شیخ حسن بزرگ با امیر مسعود برادر شاه ابواسحاق به شیراز آمدند و او در اثر حسادت امیر مسعود را کشت و مدعی شاه ابواسحاق بود . توضیحاً شاعر از آن جهت برای خار، صفت شوک می آورد که در لسان عربی کلمه شوک به معنای خار است و کلمه شوکت جناسی وهم وزنی برای نخوت می باشد و گرنه خار راشوکتی نبوده و نیست . شاعربا کمال امیدواری به آینده ، در بیت چهارم می گوید صبح امید که مدتها در پشت پرده سیاهی شبهای نومیدی مقیم بوده از این به بعد طلوع می کند و کار شب سیاه را می سازد و همه پریشانی رو به سامان می نهد حافظ چنان از پیروزی ابواسحاق خوشحال و سر مست است که می گوید هنوزم باورم نمی شود که چنین اتفاقی رخ داد و قصه غصه به پایان رسیده است . نکته یی در مقطع کلام به چشم می خورد این است که حافظ می فرماید: در این مبارزه یی که به پیروزی می انجامد هر چند کسی از زحمات حافظ قدر دانی نکرد اما از اینکه آن ایام محنت و بدبختی پشت سر نهاده شد من شکر خد ارا به جا می آورم . این گونه اشارات دلیل بر این است که حافظ در امور مبارزات سیاسی شاه ابو اسحاق بعدها در زمان شاه شجاع کارگزاری مدبر و یاری موافق بوده و بر ما معلوم نیست که چه سمتی در ادراه حکومتی را به عهده داشته است.
در هجر در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۳۹ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب اول در سیرت پادشاهان » حکایت شمارهٔ ۱۰:
با درود بر همه دوستان و اساتید که حقیقت رو بیان کردند شکل صحیح بیت اینگونه است
بنی آدم اعضای یک پیکرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
حضرت سعدی با بیان پیکر اشاره به یکپارچگی جهان هستی دارند.
همانطور که حضرت شیخ محمود شبستری در بیتی به آن اشاره دارند
نزول وحدت است امروز کثرت
عروج کثرت فرداست وحدت
و با آنکه کل هستی از یک وجود و به هم پیوسته است و اگر شخصی در مقابل شما چکش بر انگشت خود بزنه شما هم درد عصبی عجیبی حس میکنید اما شیخ اجل در اینجا اشاره در گروه خاصی به نام بنی آدم دارند از آنجا که در بیتی شیخ محمود شبستری میفرمایند
بنی آدم گروهی بس شریفند
لطیفند و شریفند و ظریفند
بنی آدم نباشد هر خسیسی
نباشد چون فرشته هر بلیسی
و جناب سعدی میفرمایند
تو کز محنت دیگران بیغمی
نشاید که نامت نهند آدمی
رضا در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۰۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:
کاین چنین رفتهست در عهد ازل تقدیر ما
موقع خوندن این مصراع به خوانش سهیل قاسمی به جای کلمه عهد، کلمه روز گفته میشه.
یعنی به این شکل:
کاین چنین رفتهست در روز ازل تقدیر ما
من نمیدونم کدوم درسته ولی در هر صورت یکی از این دو حالت میتونه درست باشه و حالت دومش باید اصلاح بشه
حمید رضا ایرج در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۵۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۹۴:
گر چه صائب آب حیوان می دهد عمر ابد
حفظ آب روی خود آب بقای دیگرست
حفظ آب روی بنظرم همان حفظ رابطه عاشقانه با خدا و اشک و حال در مناجات های شبانه با خداست
حمید رضا ایرج در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۱۷ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۳۲:
سلام
حاشیه های نوشته شده خیلی خوب و مفید هستند
درباره ترک لذت که عرفا و شعرا نوشتند منظور عادت کردن به زندگی با لذت و بنوعی وابسته شدن به این لذات برای ادامه زندگی هستش. اینکه لذات هدف نهایی و غایی انسان باشه و این یعنی گرفتاری و توقف در سیر بسوی خداست. مشغول شدن بلذت در حد رفع نیاز طبیعی خیلی هم خوب و عقلانیست اما غرق شدن در این لذات متل حبس شدن در قفس هست و بیماری
پدرام در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۹۲:
احساس میکنم وزن این غزل «مستفعلتن مستفعلن» است.
کمال داودوند در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۲۱:
در این جا در مصرع اول بیزیان به معنی گنگ و لال معنی میدهد
جمع این رباعی از 7661
مجید لهراسبی در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۱۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۸۸:
بانوی بزرگ موسیقی ملی ایران استاد پریسا در هشتمین فستیوال بزرگداشت حضرت مولانا در قونیه همراه با تار ایمان وزیری و تنبک مجید خلج این شعر را اجرا نموده اند.
عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۱۵ دربارهٔ رهی معیری » غزلها - جلد سوم » نغمهٔ حسرت:
سلام آقا مهدی عزیز
فغان در دو نقل به کار رفته است
اگر برای بلبل باشد نشان وصل است و فریاد از دورانی که سپری می شود نمونه هایی را از حضرت حافظ تقدیم می کنم
اما فرموده شادروان «رهی» هم به همین معناست :
یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتم
دارد دوران وصل را یاد می کند و افغان و آهی که در ایام وصل داشته است گویا رهی در اینجا بلبلی بوده که ب وصل گل رسیده است.
این هم چند نمونه از حضرت حافظ:
به هر سو بلبل عاشق در افغان
تنعم از میان باد صبا کرد
.................
رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید
وظیفه گر برسد مصرفش گل است و نبید
صفیر مرغ برآمد بط شراب کجاست
فغان فتاد به بلبل نقاب گل که کشید
...............
گوش بگشای که بلبل به فغان میگوید
خواجه تقصیر مفرما گل توفیق ببوی
ایّام عزت مستدام
علی احمدی در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۰۶ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۳۶:
بله
متاسفانه موارد بسیاری از این دست وجود داره که علی رغم توجه و تذکر دوستان هنوز ایرادات برطرف نشده. لطفا تیم زحمتکش گنجور در مطالب فعلی سایت با دقت بیشتری تجدید نظر بفرمایند.
محمدرضا ق در ۸ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۵۵ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۶۷:
در بیت ششم "سردمهری" و در بیت آخر "زین" درست نوشته نشدن.. خسته نباشید
کاربر در ۸ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۱۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۱:
پیشنهاد میکنم تضمین این شعر رو که به صورت مسدس توسط ملک الشعرای بهار به زیبایی نوشته شده است مطالعه بفرمایید
ملکالشعرای بهار » گزیده اشعار » مسمطها » شمارهٔ ۱/
محمد باقر ضیاء در ۸ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۳۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۸:
با سلام خدمت دوستان و رهروان طریقت عشق و رهپویان راه حقیقت
به ناگاه با خواندن این اشعار بسیار لطیف و پر از معانی الفاظی به ذهن این حقیر خطور کرده که نیکو دانستم با شما رهروان در مین نهم:
شمس الدین مراد مولانا که خبر آمدنش را به گوش مولانا رساندند، بی اختیار این اشعار را پیشکش آن مرد روحانی کردند.
ایوانها را بیارایید که آن شه آمد یا در یک مرتبه پوشیده تر بگویم ایوان دلتان را بیارایید تا روح پاک الهی را میزبان شود. این میمان آنقدر زیباست که همچو یوسف که بر حضار بارگاه عزیز مصر وارد شد بجای ترنج دستان خویش بریدند. حلول آن روح آسمانی هوش از سر سالک می برد و در راه اتصال به آن دریای بیکران از خود بیخود شده و جسم را فراموش می کند.
در مرتبه فنا، دیگر جسم و جان فراموش می شود و باید از همه چیز گذشت و به وصال رسید و در ذات بیکران او فانی شد.
این بیت کنایه از تغییر شرایط روحی مولانا پس از ملاقات شمس دارد که تا قبل از ملاقات شمس کوهی از معلومات دینی و علمی و فقهی و مرجع بود و سنگینی انرا در خود حس می کرد ولی پس از ملاقات شمس و گشوده شدن دریچه ای به دریای بیکران عشق الهی و اتصال به حقیقت و ملاقات انسان کامل، آن کوه علم و فقاهت را به کناری نهاد و چون پر کاهی سبک شد .
بهزاد در ۸ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۰ دربارهٔ عطار » مظهر » بخش ۵ - در تمثیل عیاران بغداد و خراسان فرماید:
درود بر شما در این شعر دو اشتباه نوشتاری رخ داده یکی واژه خرد ( کوچک)، خورد نوشته شده دوم دیگ، دیک.
بگفتند ای تو ما را نور دیده
ز خوردی جمله ما را پروریده
درستش
بگفتند ای تو ما را نور دیده
ز خردی جمله ما را پروریده
علیرضا در ۸ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۰۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۸:
بیت سوم از این غزل در آواز معروف همایون استاد تاج با هنرمندی تمام وارد شعر اصلی آواز، غزل شماره 397، شده است و در گوشه چکاوک به زیبایی هر چه تمام تر اجرا شده است.
احسان اله در ۸ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۱۳ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۳۳۶: