گنجور

حاشیه‌ها

احمد در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۱۷ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۳۸ - ذکر حمدون قصار قدس الله روحه العزیز:

جزع نکند در مصیبت مگر کسی که خدای را متهم داشته بود
عکس قضیه خدا ستکار بربنده نیست و مصیبت چون دزد بود جزع
نکوهیده نباشد.

مجید در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۱۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶:

سلام دوستان
این شعر زیبا رو میتونید با صدای زیبا حسین علیشاپور در لینک زیر گوش بدید
من که ازت بردم شما هم ببرید
پیوند به وبگاه بیرونی
تار از محمد آدینه‌ در مایه دشتی

برگ بی برگی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۷۱:

سوخت یکی جهان به غم ، آتش غم پدید؟ نی
صورت این طلسم را ، هیچ کسی بدید؟ نی
می کشدم به هر طرف ، قدرت کهربای وی
ای عجبا بدید کس ، آنک مرا کشید ؟ نی
در دو بیت آعازین معانی بدرستی قابل دریافت میباشد مضافا اینکه استاد معنا همه چیز را در این جهان معنا میداند و جهان معنا البته که قابل رویت نیست و پس از آن دلایل فلسفی آنرا بیان میکند ؛
هست سماع چنگ ؟ نی ، هست شراب رنگ ؟ نی
صد قدح است بر قدح ، آنک چشید قدح ؟ نی
آیا میشه گفت سماع همون چنگیه که نواخته میشود و شخص را به رقص میآورد ؟ مسلماً نه چرا که اون احساس پس از شنیدن موسیقی ست که انسان را بوجد می آورد و موجب سماع میگردد و آیا میشه شراب را بر اساس رنگ توصیف کرد ؟ قطعاً شراب را بایستی نوشید تا توانست در مورد اثر و معنای اون قضاوت کرد و صرفا با نگاه به ظاهر و رنگ شراب قادر به درک شراب نخواهیم بود و اگر صدها قدح شراب بر روی هم قرار داشته باشه کسی قدح خالی از شراب را نخواهد چشید که باز اشاره میکند که انسان بایستی بدنبال معنا و محتوی باشد و نه ظرف خالی .
عشق قرابه باز و من در کف او چو شیشه ای
شیشه شکست زیر پا پای کسی خلیده ؟ نی
خداوند ظرف های شراب را در دست دارد و من ذهنی من بواسطه شرابی که حضرت دوست به من داد نابود شد و شکست ولی آیا شیشه های شکسته من من در پای روندگان که به راه و باور خود میروند فرو رفت که آنها را از رفتن به باطل باز دارد ؟ و از این تجربه خوب من بیاموزند و خودشون را اصلاح کنند ؟ و پاسخ اینه که نه
در قدم روندگان شیخ و مرید بی عدد
در نفس یگانگی شیخ و مرید نه
و عدم توجه و توقف این روندگان به این دلیله که در راهی که اونها میروند هم شیخ و هم مریدان این راه باطل فراوانند اما در بحث یگانگی یا همون لا اله الا الله که هیچ اله و جذابیتی برای انسان نیست بجز او ، نه شیخ و راهنمایی وجود داره و نه هوادارانی که واقعا به این یگانگی باور قلبی داشته باشند.
آنکه میان مردمان شهره شد و حدیث شد
سایه بایزید شد مایه بایزید نه
و این را دقیقا نمی توان گفت منظور مولانا شخص خاصی بوده و یا هر کسی می توانسته است که باشد همانگونه که در مورد شخص مولانا پیش از ملاقاتش با شمس نیز صدق میکند و آن شیخ مورد نظر مولانا سایه و ظاهری از بایزید که مردی وارسته و عارف بوده است میتوانسته داشته باشد با مریدانی در اطرافش ولی قطعاً بایزید کجا و صورتی از بایزید کجا ؟
مژده دهید عاشقان عید وصال میرسد
زانک ندید هیچ کس خود رمضان و عید نی
و ای عاشقان وصل به جانان که همان اصل خدایی و رسیدن به فضای یکتایی میباشد مژه به شما که عید وصال شما خواهد رسید اگر که شما تنها این رمضان و عید ظاهر را نبینید و این بصیرت را داشته باشید که طلب معنا کنید و رنگ شراب و قدح خالی برای شما اهمیتی نداشته باشد .
موفق و در پناه دوست باشید

مجتبی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۲۷ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۹۶:

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

مجتبی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۵۱ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۸۹۱:

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

مجتبی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۵۰ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۵۹۷:

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

مجتبی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۵۰ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۴۴۳:

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

مجتبی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۴۹ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۲۶۶:

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

مجتبی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۲۷ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۱۳۶:

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن

مجتبی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۲۵ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۴۰۴:

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن

مجتبی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۵۱ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۳۶۴:

این شعر در بحر متقارب مثمن سالم هست نه محذوف

مجتبی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۳۲ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۷۸۲:

وزن شعر مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن هست

احسان در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۵۲ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۲۱:

در مصرع آخر نباید «بخوانند» باشه که با نگویند هماهنگ بشه؟

عبدالله در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۲۵ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۱۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:

آقا رضا ی عزیز و گل

کارتون خیلی عالی هست و در گنجور در به در دنبال اطلاعات شما هستم؛ خدایتان حفظ کناد...
متاسفانه وبلاگتون هم درست نیست که اونجا راحت تر ازتون تشکر کنیم...
جزاکم الله

سیدعلی (رضا) ساقی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۲۵ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۱:

هرآنکوخاطرمجموع ویاری نازنین دارد

 

سعادت همدم اوگشت ودولت همنشین دارد

 

 

خاطرمجموع: خاطرآسوده وجمع

دولت: بخت واقبال

همدم : هم نفس ، معاشر، مصاحب .

معنی بیت: هرآنکس که خاطری آسود وآرام و معشوقی دوست داشتنی دارد بداندکه سعادت، رستگاری وتوفیق نصیب اوشده است. چنین کامرانی وکامروایی نادر اگربرای کسی دست دهد قطعاً اودرهمین دنیا مورد لطف وبخشش خداوند قرارگرفته ودربهشت زندگی می کند، بخت میمون واقبال مسعود بااوهمراه وهمنشین هست.

آمرزش نقداست کسی راکه دراینجا

یاریست چوحورییّ وسرایی چوبهشتی

 

🌿━━━━━━🌿

 

حریم عشق را درگه بسی بالاتر از عقل است

 

کسی آن آستان بوسدکه جان درآستین دارد

 

 

این بیت نغز وپُرمایه،نکته ی بنیادی ِ وشالوده ی بینش وجهان بینیِ حافظانه هست. چراکه درنظرگاه متشرّعین وفقهای دینی، عقل وشرع بایکدیگراتحادّی زوال ناپذیردارند یعنی می بینیم آنچه راکه شریعت روامی دارد بی تردید عقل نیز آن رامی پذیرد و متقابلاًهرآنچه راکه عقل روامی دارد درشریعت نیزازجایگاه قابل قبولی برخوردار می گردد وهرگزاین دو جزدرمواردی معدود در تقابل همدیگرقرارنمی گیرند.

امّا درمبحثِ عشق اینگونه نیست و عقل نه تنها دراین ولایت هیچکاره هست وجایگاه والایی ندارد بلکه گاه درتقابل باعشق نیزقرارمی گیرد.! مهمترین محل اختلاف عقل وعشق دراین نکته هست که عقل؛ مصلحت گرا واهل حساب وکتاب وگرفتن ومنطق است لیکن عشق؛ ایثارگر وبخشنده و ریسک پذیراست. عشق ازجایی مثل فراسو می آیدکه عقل قادربه درک وفهم آن نیست. عشق رانمی توان باهیچ دانشی توضیح داد اما عقل قابل شرح وبیان هست.عقل همیشه عشق رابه بیماری، دیوانگی وکوری متّهم می کند ونسبتهای ناروایی به آن می دهد چراکه عشق درمحدوده ی ادارک عقل نمی گنجد عقل نمی داند که عشق متعلّق به جهان بالاتراست جهان پایین نمی تواند جهان بالاترازخودراتعریف کند. 

 

حافظ زمانی که راه خود رااز متشرّعینِ متعصّبِ یکسونگر جدا ساخت وطریق عشق راانتخاب نمود از همان زمان بودکه تصمیم گرفت ابتدا عقلِ مصلحت گرا را،با رَه توشه ای ازشراب ازشهر هستی به شهرنیستی روانه کند و برای همیشه ازشرّ وسوسه های آزارنده ی آن آسوده خاطر گردد. بااینکارنه تنها فاصله ی حافظ بامتشرّعین بیشتر وبیشترشد بلکه درست درنقطه ی مقابل آنها قرار گرفت ومابین این دوتفکّر، رزمگاهی به وسعت تاریخ پدیدارگردید ودوبینش ودونگره یکی ازنوع رندیِ حافظانه ودیگری تفکّر متعصّبینِ پیش پابین به نبرد با یکدیگرپرداختندنبردی که هنوز ادامه داردوبنظرمیرسدتانشانه ای ازحیات آدمی دراین کره ی خاکی باشد ادامه خواهدداشت.

حریم : پیرامون و گِرداگرد هرچیزی یاجایی، محدوده ی متعلّق به چیزی یاجایی، دراینجا موقعیّت، جایگاه، بارگاه

درگه: درگاه،آستان

درآستین داشتن : حاضروآماده داشتن

معنی بیت: مقام وجایگاهِ عشق بسیاروالاتر از جایگاه عقل است هرکسی به این بارگاه دسترسی ندارد کسی می تواند وارد این حریم شود وبوسه برآن آستان بزندکه دست ازجان شُسته وهرلحظه آماده ی فداکاری وایثارجان بوده باشد.

بسیاری ازآدمیان فقط نقش عاشق ومعشوقی رابازی می کنند وعشق آنها عشق حقیقی نیست. عشق حقیقی، سهیم شدن، دریکدیگر ادغام شدن و ذوب شدن درشعله های عشق است. درحقیقت آدمی وقتی عاشق می شود میمیرد وآدم تازه ای متولدمیگردد. عشق حقیقی برای کسانی رخ می نمایدکه ازمرگ هراسی نداشته باشندوآماده ی مردن بوده باشند. برای همین است که تعدادعاشقان حقیقی بسیار کم هست چون اغلب مردم ازمرگ می هراسند ازطرفی هم نمی توانند ازفیض عشقبازی چشم پوشی کنند درمورد عشق پیوسته رویابافی می کنندوبه آن می اندیشند ولی شهامت وارد گودشدن راندارند چون ازمرگ بشدت می ترسند. بناگزیر سعی می کنندنقش عاشق ومعشوقی رابازی کنندتااندکی ازلذت عشق برخوردارگردند.

راهیست راه عشق که هیچش کرانه نیست

آنجاجزآنکه جان بسپارند چاره نیست

 

🌿━━━━━━🌿

 

دهان تنگِ شیرینش مگر مُهر سلیمان است

 

که نقش خاتم لَعلش جهان زیر نگین دارد

 

 

دربعضی نسخه ها به مُهر مُلک ثبت شده که بنظردرست نیست. چراکه دهان یارمعمولاً به کوچکی وتنگی توصیف می شود نه گشادی! علاوه براین باتوجّه به معنای مصراع بعدی که اشاره به نگین انگشتری دارد حدس مارابه یقین نزدیکترمی سازد زیرا درآن روزگاران مُهرپادشاهان وبزرگان برروی نگین انگشتری(عقیق) حک می شد. لبهای سرخ ولعلگون نیز با عقیق تناسب دارد. گذشته ازاینهاحافظ درجای دیگرنیزچندین باردهان ولب وبوسه ی یار رابه مُهر تشبیه کرده است.

دردل ندهم رَه پس ازاین مِهربُتان را

مُهرلبِ اوبردراین خانه نهادیم.

خاتم: انگشتری

نقش خاتم لَعل اَش : نقش نگین انگشتری اش

معنی بیت: دهان تنگِ معشوق مگر مُهرحضرت سلیمان است که اینچنین درعینِ کوچکی، نقشه ی کلّ جهان زیرنگین انگشتریِ اوست! یعنی همه ی جهان تشنه ی بوسه او وتحت فرمان اوست.

ازلعل توگریابم انگشتری زینهار

صدمُلکِ سلیمانم درزیرنگین باشد

 

🌿━━━━━━🌿

 

لبِ لعل وخط مُشکین چو آنش هست واینش هست

 

بنازم دلبرخود را که حُسن اَش آن و این دارد

 

 

لب لعل: لب آبدار وسرخ

خط مشکین : موهایی که گرداگردصورت وپشت لب می روید هم خوشبو ومعطّراَند وهم سیاه

احتمالاً درثبت این بیت نیزازسوی خطّاطان اشتباهی رخ داده است بنظرچنین می رسد که صورت درست اینگونه بوده باشد:

"لبِ لعل و خط مشکین چو اینش هست و آنش نیست"

بدین دلیل که حافظ احتمالاً قصد داشته این نکته را برساند که دلبرانِ بسیاری هستند که لب لعل وخط مشکین دارند لیکن ("آن" به معنای جذابیّت وگیرایی) راندارند بنازم دلبر خودرا که هم این (لعل لب وخط مشکین) دارد هم آن( گیرایی وافسون وجاذبه)

شاهد آن نیست که مویی ومیانی دارد

بنده ی طلعتِ آن باش که "آنی" دارد

 

🌿━━━━━━🌿

 

به خواری منگرای مُنعم ضعیفان ونَحیفان را

 

که صَدر مجلس ِ عزّت گدای رهنشین دارد

 

 

خواری: به دیده ی تحقیر وحقارت

نَحیف: ضعیف ولاغر

مُنعم : کسی که ازنعمت فراوان برخورداراست.

گدای ره نشین: فقیری که خانه به دوش وراه نشین است.

عزّت: عظمت،بزرگواری، سرافرازی، کرامت

امّافقیرچگونه می تواند درصدر مجلس عزّت بوده باشد؟ درنظرگاه حافظ،فقیران وتُهیدستان (البته منظور درویشان ورندان وپاکبازان هستند ) بدان سبب که مناعت طبع حفظ کرده وآبروی فقرو قناعت نمی فروشند همیشه عزیز ومحترم می باشند ودرمجلس عزّت برصدرتکیه می زنند.

معنی بیت: ای کسی که دارای ثروت ونعمت هستی به آنانکه فقیروضعیف خانه به دوش هستند به چشم حقارت نگاه مکن گدایان راه نشینی که تومی بینی ازدولت عشق،بهترین عشرت ها را درنداری وناتوانی می کنند ازسرفقر وافتخارگوشه ی تاج سلطنت می شکنند وبرصدر مجالس عزّت تکیه می زنند.

ازجاه عشق ودولتِ رندان پاکباز

پیوسته صدرمصطبه هابودمَسکن اَم

 

🌿━━━━━━🌿

 

چو برروی زمین باشی توانایی غنیمت دان

 

که دوران ناتوانی‌ها بسی زیر زمین دارد

 

معنی بیت : هنگامی که ازنعمتِ زندگانی برخوردارهستی،سلامتی وتوانمندی راقدربدان واز آن مراقبت کن که این موهبت دیری نخواهد پائید وورق برگشت خواهدخورد.چرخ روزگار اوضاع راعوض خواهدکرد و همه ی توانمندان در زیرزمین عاجز وناتوان خواهندخفت. مراقب خودت باش جسم وجان خویش رامحترم دار وآنهاراازهرلحاظ تقویت کن دیریازود سرانجام روزی فراخواهدرسید که به هیچکس نمی توان پناه برد.

عشرت کنیم ورنه به حسرت کُشندمان

روزی که رخت ازاین جهان به جهان دگرکشیم

 

🌿━━━━━━🌿

 

بلاگردان جان و تن دعای مُستمندان است

 

که بیندخیرازآن خرمن که ننگ ازخوشه چین دارد؟

 

 

خوشه چین: فقیران ونیازمندانی که ،خوشه های اطرافِ خرمن را جمع آوری وباآنها رفع نیازمی کنند.

مستمندان: فقیران وتهیدستان را دریاب که دعاهای آنان اثربخش اند وقدرت آن رادارند که بلاها و مصیبت هاراخنثی کنند. آخرکسی که دل فقیرانِ خوشه چین رامی شکند و آنهاراباحقارت ازخود می راند، چگونه انتظاردارد از خرمن خویش(مال ودارایی خویش) خیروبرکت ببیند؟

دایم گُل این بُستان شاداب نمی ماند

دریاب فقیران را دروقتِ توانایی

 

🌿━━━━━━🌿

 

صبا ازعشق من رمزی بگو با آن شهِ خوبان

 

که صد جمشید و کیخسرو غلام کمترین دارد

 

رمز: نشانه مخصوص ، دراینجا شرح مختصر

صبا: بادسحرگاهان که پیامرسان ورابط عاشق ومعشوق است.

جمشید وکیخسرو: هردو ازپادشاهان بنام ایران باستان که به شکوه وشوکت فراوان مشهور هستند.

معنی بیت: ای نسیم صبا، محض رضای خدا شرح حالی مختصراز عشق واشتیاق بی پایان من به آن معشوق بازگو. بدان معشوق که در جایگاهی بسیاردورازدسترس من نشسته وصدها نفر از پادشاهان بزرگی همچون جمشید و کیخسرو کمربندگی وغلامی اورابسته اند.

در چاهِ ذَقن چوحافظ ای جان

حُسن تودوصدغلام دارد

 

🌿━━━━━━🌿

 

وگرگویدنمیخواهم چو حافظ عاشق ِ مُفلس

 

بگوییدش که سلطانی گدایی همنشین دارد

 

 

معنی بیت: درادامه ی بیتِ قبلی، واگر معشوق گفت که حافظ فقیر ومسکین است واورانمی خواهم به معشوق بگوئید که بانظررحمت وعنایت به این موضوع نگاه کند و تصوّرکند که یک سلطان باشوکتی ازروی لطف وبزرگواری بایک گدای بی سروپا همنشین شده است.

ازعدالت نبود دورگرش پرسد حال

پادشاهی که به همسایه گدایی دارد.

https://rezasaghy.blogfa.com/

 

 

نوید محقق در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۲۵ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۲:

بسم الله الرحمن الرحیم
گویا اختلاف افتاده در بین دوستان در مورد این غزل!
من فکر می کنم اگر چه حافظ سودای احیای سلطنت ایرانی آل مظفر را در سر داشته و مستقیما نیز به شاه منصور اشاره می کند، نباید از چهار بیت آخر این غزل به سادگی گذشت. عرفانی که در این ابیات نهفته به وضوح به جیزی فراتر از اتفاقات تاریخی زمان حافظ اشاره دارد و همه هم می دانیم که لسان الغیب همیشه با اشارات مراد خود را بازگو می کند. به نظر می رسد هم آرزوی پیروزی برای شاه منصور و هم بیان غم انتظار مهدی موعود (عج) موضوع این غزل زیبا باشد.
و من الله توفیق

نوید محقق در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۲۵ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۷:

بسم الله الرحمن الرحیم.
بسیار جای تاسف است که عده ای از روی جهل این غزل را مدحی برای حضرت محمد (ص) می دانند حال ان که اشارات مستقیم حافظ نظیر ذکر نام ابولفوارس گواهی است بر رد مدعی ایشان.
عده ای هم دوباره از روی نادانی واژه ی امی را به بی سواد برمیگردانند حال ان که امی منظور اهل مکه است، چرا که مکه ام القراست و اهل مکه را از همین روی امیین می خوانند.

برگ بی برگی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۲۵ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۷۲:

گنج بلا نهایتی ، سکه کجاست گنج را ؟
صورت سکه گر کنی آن پی کار میکنی
تو نهایت بلا هستی در این گنج که می نمایی و هیچ سکه ای در این گنج وجود ندارد
اگر تو من های ما را بصورت سکه ارزشمند مینمایی این به منظور نیت اصلی
خودت میباشد که ما را از پرواز باز داری .
با سپاس از سایت منور گنجور

برگ بی برگی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۲۵ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۷۲:

در اینجا روی سخن مولانا با من ذهنی یا شیطان یا هرچه که آن را بنامیم است
که برای هزاران سال در درون ما جا خوش کرده اما والا مقامانی چون مولانا
آن را مهار نموده ولی با این همه هشیارانه مراقب من ذهنی خود هست و
میفرماید؛ چشم خود را بسته ای و وانمود می کنی که خواب هستی اما
بخدا قسم این از دغل بازی توست و خواب نیستی بلکه با چشم باز مترصد
فرصت هستی. / تو وانمود میکنی که خوابی تا حریف خود را خام کنی و
پس از آنکه حریف بخواب رفت زر یا دارایی اش ( دارایی معنوی که با خرد
و تقوی بدست آورده) را از وی بدزدی . تو رشته هایی ظریف را
بصورت دام همیشگی بزای انسان که مرغ هست و باید پرواز کند تهیه
کرده ا ی تا انسان را در بند کرده و نگذاری پرواز کرده و به اصل خدایی
خویشتن وصل شود و این بند را گاهی نرم میکنی که بمحض اینکه انسان
خود را رها میبیند دوباره آن را با رشته ای دیگر محکم در بند میکنی و
مانع پرواز انسان میشوی . هر کدام از این رشته و بندها یکی از تعلقات
ما به دنیاست رشته ای مال و منال من، رشته ای پست و مقام من،
نژاد برتر من ، باور و اعتقاد من ،رشته ای جاه و مقام، رشته ای علم و دانش
، رشته ای پز فرزندان و رشته های بسیار زیاد دیگر که هر کدام از آنها
به تنهایی قادر خواهد بود انسان را از پرواز باز دارد . .....
جان و دل فقیر را ، خسته دل اسیر را
از صدقات حسن خود گنج نیاز میکنی
فقیر در اینجا کسی است که به دنیای مادی فقیر و حریصه و هر چه داشته
باشه چشم دلش سیر نخواهد شد و حتی خسته دلانی که خود را متعلق به
این جهان مادی نمیدونن در امان نیستند زیرا این من ذهنی از راه دیگری
وارد شده و رشته دیگری برای او در نظر گرفته است مثل تفاخر و دلبسته
شدن به القاب و عناوین مثل دکتر ، پروفسور ، شیخ و عارف ، استاد و
آیت الله و علامه ، همگی در معرض این خطر قرار دارند / و تو از
( به کنایه ) بخشش خوبی خود همه آنان را معدنی از نیاز و احتیاج قرار
میدهی آنکه اهل دنیا و مادیات است را با مادیات و آنکه اهل دنیا نیست را به
نحوی دیگر در بند میکنی و مانع پرواز شون میشوی.
پرده چرخ می دری جلوه ملک می کنی
تاج شهان همی بری ملک ایاز می کنی
از زندگی پرده دری میکنی و در زمین با زیبا نمایی به چشم خلق جلوه میکنی
و تاج سروری شاهان را برده و پادشاهان را در سطح غلام آنها پایین می آوری
( ایاز غلام سلطان محمود ) . وقتی پادشاهان که برگزیدگان میباشند و به
درجات بالا رسیدند در امان نیستند پس انسانهای ضعیف النفسی چون آین حقیر
تکلیفشان مشخص است و اینجاست که باید هر روز راهنمایی های بزرگانی
چون مولانا را آویزه گوش خود قرار دهیم و از حضرت دوست طلب استمداد کنیم .
موفق باشید و در پناه حق

علی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۲۵ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۰۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۵۴:

معلومه مولوی از گریه تا صبح خوابش نبرده. ایشالله این برای هیچ کسی پیش نیاد.

۱
…
۳۲۶۵
۳۲۶۶
۳۲۶۷
۳۲۶۸
۳۲۶۹
…
۵۸۷۲