گنجور

حاشیه‌ها

Mariam V در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۴:۰۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۵۹:

این شعر را آقای فرامرز اصلانی در آلبوم رومی به زیبایی اجرا کردند

علی عباسی در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۲۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶:

هرچند ذوقیست ولی میشه گفت این غزل برترین غزل تاریخ ادبیات ایرانه. سعدی براستی خداوندگار احساس و غزله

آذین در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۱:۳۳ دربارهٔ خلیل‌الله خلیلی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۵:

هر جا که روی چو سایه دنبال توییم

مهدی در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۱:۱۴ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » بیان وادی توحید » بیان وادی توحید:

وادی توحید ، پنجمین وادی است
پله 5 هم گفته میشود
نفس و روح یکی میشوند
عبور از مثبت ها و منفی هاست.
عارفی که این وادی را طی کند ، فارغ از غم، شادی، کبر و هوای نفس میشود.

پروانه ضامنی در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۰:۵۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۵ - قبول کردن نصاری مکر وزیر را:

تمام اشعار مولونا ارتباط مستقیم با قران داره وراه امت واحده رو می پیماید الحق که اگر احسن الحدیث رو نخونده باشی جز معنی ظاهر باطن ان را در نمی یابی بعد از بیست سال حمل جلد کتاب نایل به دریافت بطن ان شدم ....قران مثل کتاب رفرنسی هست که شعرای نام دار ما مانند حافظ سعدی مولانا از ان استفاده کردن دور از حدیث ها وتفسیر ها وتاریخها که قران را به تاریخ می کشاند ودر تاریخ هیچ چیز زنده نیست وهمه مرده اند وخداوند زمده وپاینده است ......

سیدعلی کرامتی مقدم در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۰۹:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:

این غزل یکی از بهترین نمونه های غزل های توصیفی - تجسمی حافظ است که خواننده می تواند بر مبنای توصیف شاعر یک نقاشی ترسیم نماید.
خواننده به راحتی می تواند تصویر ذهنی شاعر را در ذهن خود مجسم کند
احساسات شاعر و شور و حال عاشقانه او به راحتی به خوانند منتقل می شود

حسین مشتاقون در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۰۸:۳۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۳ - گفتار اَندر آفرینشِ عالم:

زیرا در این شعر فردوسی به آفرینش جهان و چگونگی آن اشاره دارد

حسین مشتاقون در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۰۸:۳۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۳ - گفتار اَندر آفرینشِ عالم:

ابر ده و دو هفت شد کدخدای گرفتند هر یک سزاوار جای
ابر= بر
ده و دو = منظور ماه‌های سال میباشد
هفت = روزهای هفته
گرفتند هر دو سزاوار جای، می‌تواند روز و شب باشد یا خورشید و ماه

اکبر در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۰۶:۲۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۳:

درود
زیباتر از شعر فوق عرفانی حضرت مولانا ,توضیحات بسیار زیبا و قابل تامل دوستان بود ..ضمن تشکر .دست تک تک دوستان را از صمیم قلب میفشارم.

کمال داودوند در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۰۶:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۶:

در این جا در مصرع آخر مستیم به معنی گدایی که هر روز در شهر میگردد و گدایی می‌کند
جمع این رباعی از 5889

مریم در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۰۳:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۲:

با سلام
بسیار تشکر از گنجور و جناب آقای سهیل قاسمی....
جواب خیلی از سوالای این چند وقت اخیر در این شعر و
در توضیحات ایشون بود برای من....
ممنون.

سیدعلی (رضا) ساقی در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۵۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۰:

ای هُدهُدِ صبا به سبا می‌فرستمت

بنگر که ازکجا به کجامی‌فرستمت

 

حافظ این غزل رابانظرداشتِ داستانِ "سلیمان وبلقیس" خَلق کرده است. برای درک بهتر مضامین وعبارات ابیات حتماًباید پیشاپیش از این داستان پیش زمینه ی ذهنی داشت. درشرح واژه ها وعبارات به گوشه هایی ازاین داستان اشاره خواهدشد.

هُدهُد: پرنده‌ای خاکی‌رنگ، کوچک‌تر از کبوتر با خال‌های زرد، سیاه، و سفید که روی سرش دسته‌ای پَر به ‌شکل تاج یا شانه دارد؛ شانه‌به‌سر؛ مرغ سلیمان؛ پوپک؛ شانه‌سرک؛ کوکله. در خوش‌خبری به ‌او مثل می‌زنند

حضرت سلیمان بالشکریان خویش راهی سفرمکه بود. ناگهان دید "هدهد" مرغ موردعلاقه اش در میان پرندگان نیست. جستجوکردند وهدهد پیدا شد هدهد به حضورسلیمان آمد وعلت غیبت اش را چنین توضیح داد :" پروازکنان به شهرسبا رسیدم دیدم ملکه ی آن شهرزنی زیباروی بود مردمانش به جای خداوندیکتا خورشید می پرستیدند...."

سلیمان تا این بشنید دستوردادنامه ای به بلقیس نوشتند وآنهارابه پرستش خداوند دعوت کرد..... سلیمان هدهد راماموررساندن نامه به بلقیس شد وباقی ماجرا......

حافظ خوش فکر که درشیراز بسرمی برد بانظرداشت این نکته که ولایت فارس سرزمین سلیمان بوده، بهترآن دیده که خودرابه جای سلیمان نشاند وسلیمان وار نامه ای به معشوق خویش که در خارج ازشیراز بوده بنویسد. حال هدهد که دراختیارحافظ نبوده، اواین مقام قاصدی را به بادصبا بخشیده ونام اورا نیزهدهدگذاشته وبه ماموریت فرستاده است.

هُدهُدِ صبا: نسیم صبا(پیک عاشقان) به هُدهد تشبیه شده است.

سَبا: نام شهر بلقیس بنت هدهاد در بلاد یمن، نام شهری است که بلقیس ملکه وپادشاه آن شهر بود.

محبوب وممدوح ِ حافظ هرکه بوده درحقیقت درشهر"سبا" نبوده، بلکه به سفری خارج ازشیراز رفته بوده که حافظ خوش ذوق به سببِ دوری مسافت، ازآنجا بااسم مستعار"سبا" یادکرده تا بابسترسازی درمتن داستان بلقیس وسلیمان، توانسته باشد عواطف واحساساتِ درونی ِ خویش رادراین فضا پرورده وابرازنماید.

معنی بیت: ای بادصبحگاهی، ای نسیم شمال که پیغامبرعاشق و معشوق هستی، توراسلیمان وار به سرزمینِ سبا (قرارگاه محبوب) می فرستم. ببین تورا ازکجا (شیرازکه درفراق محبوب درغم و اندوه فرو رفته) به کجا(سبا که به یُمن حضور معشوق غرق درسرور ونشاط است) راهی می کنم.

صبابه خوش خبری هدهدسلیمان است

که مژده طرب ازگلشن سباآورد

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

حیف است طایری چوتودرخاکدان غم

زین جا به آشیان وفا می‌فرستمت

 

 

طایر: پرنده، بادصبا به پرنده هدهد تشبیه شده است.

خاکدان غم: کنایه ازشیرازاست که به سببِ نبودِ محبوب غم افزا وملال انگیز شده است.

خطاب به بادصبا.

معنی بیت: ای نسیم سحرگاهی، حیف است پرنده ای چون تو درشیراز ِغمزده ومحزون باشی ومعشوق درشهرسبا، ازهمین رو تورا ازاین دیارکه نتوانست یار را درخود نگاهدارد(خاکدان غم) به آن دیار که یاررادر خودجای داده( آشیان وفا) می فرستم.

غم دنیای دنی چندخوری باده بخور

حیف باشددل داناکه مشوّش باشد

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

 

در راهِ عشق مرحله ی قُرب وبُعدنیست

می‌بینمت عیان و دعا می‌فرستمت

 

 

قُرب : نزدیکی

بُعد:دوری

عیان:واضح و آشکار.

خطاب به معشوق است.

وقتی عشق برجان ودل عاشق به شدّتِ غایت و نهایت جاری گردد، دوریِ تن به واسطه ی نزدیکی ِ جان احساس نمی شود و ارتباط روحی چنان برقرارمی شود که عاشق جزمعشوق چیزی نمی بیند. ابوسعید ابوالخیر رباعی زیبایی دراین زمینه دارد:

گر در یمنی چو با منی پیش منی

گر پیش منی چو بی منی در یمنی

من با تو چنانم ای نگار یمنی

خود در غلطم که من توام یا تو منی

معنی بیت: دوری ونزدیکی درطریق عشق معنایی ندارد. ای محبوب دراین مدّت لحظه ای غایب ازنظرنبوده ای تورا واضح وآشکارمی بینم وبرای سلامتی وسرافرازی تو دعامی کنم.

اگرنه دایره ی عشق راه بربستی

چونقطه حافظ سرگشته درمیان بودی

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

 

هر صبح و شام قافله‌ای از دعای خیر

درصحبتِ شمال و صبا می‌فرستمت

 

 

دراین داستان می خوانیم که:" باد صبا و نیسم شمال پیکِ حضرت سلیمان بودند و سرعت آنها طوری بود که هر روز به اندازه یک ماه و هر شام به اندازه یک ماه طی طریق می‌کردند...

حافظ این موضوع رادستمایه ی خویش قرارداده ومضمونی حافظانه خَلق کرده است.

معنی بیت: هرصبح وشام به رسم عاشقی، با نسیم سحرگاهی وشامگاهی دردِدل می کنم ودر میان صحبت ، کاروانی ازدعابرای سلامتی و بهروزی تومی فرستم.

ازهرکرانه تیردعاکرده ام روان

باشدکزان میانه یکی کارگرشود

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

 

تالشکرغمت نکند مُلک دل خراب

جان عزیز خود به نوا می‌فرستمت

 

 

درادامه ی داستان، سلیمان بلقیس را تهدید می کند که اگرخدای یگانه راپرستش نکنند لشکری اعزام می کند ومُلکِ سبا راخراب وویران می نماید.

حافظ نیز با آوردن واژه های "لشکر وخراب" ضمن جهت دادن اذهان مخاطبین به سمتِ داستان، مضمونی نو می آفریند.

نوا: اسبابِ معیشت ،گروگان هدیه‌ای که به نزد شاه می‌فرستادند، رونق، نیکویی حال

معنی بیت: ای محبوب، نگران آنم که لشکرغم ،دل نازنین تورا بیازارد به همین منظور جان خود را که عزیزترین سرمایه ام هست به عنوان هدیه می فرستم باشد که جان من اسبابِ معیشتِ لشکرغم گردد، آنها رابه خودمشغول سازد تا تواز گزندِ لشکرغم دراَمان وآسوده خاطر باشی.

اگرغم لشکرانگیزدکه خون عاشقان ریزد

من وساقی به سازیم وبنیادش براندازیم

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

 

ای غایب ازنظرکه شدی همنشین دل

می‌گویمت دعا و ثنا می‌فرستمت

 

دراین داستان می خوانیم که بلقیس پس ازاین تهدید، به دیدارسلیمان می شتابد تا اورا ازعملی ساختن تهدید خود منصرف نماید. بلقیس که بی مانند درزیبایی بود مورد توجّه سلیمان قرارمی گیرد وجایی برای خود دردرل سلیمان بازمی کند. روشن است که سلیمان پس ازاین ملاقات،شیفته ی صورت وسیرت زیبای بلقیس شده وبیشتراوقات به او می اندیشیده است. به عبارتی غایب ازنظرولی همنشین دل سلیمان می گردد.

درحقیقت این بیت زبانحال مشترکِ حافظ وسلیمان است. سلیمان درفراق بلقیس وحافظ درفراق محبوب خویش این بیت زیبا را زمزمه می کنند.

ثنا: درود، تحسین، آفرین.

معنی بیت: ای معشوق گرچه ظاهراً ازنظرغایبی لیکن همدم وهمنشین دل من هستی ومن برای سلامتی وسعادتِ تودعا وزیبایی توراتحسین می کنم.

ای غایب ازنظربه خدامی سپارمت

جانم بسوختی وبه دل دوست دارمت

 

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

 

درروی خود تَفرُّج صُنع خدای کن

کآیینه ی خدای نما می‌فرستمت

 

 

تَفرُّج: سیر و سیاحت.

صُنع خدای: ساخته ی خدای، آفریده ی خدا.

آئینه ی خدای نما: آیینه ا‌یی که جلوه های جمال الهی را آشکارمی سازد.

معنی بیت: (حال که بیادت آوردم که چقدر زیبا هستی ومراشیفته ودلداده ی خویش نموده ای) ودرصورت زیبای خویش آثار هنرمندی خداوند را تماشاکن که چگونه وباچه ظرافتی سیمای تورا ساخته وپرداخته کرده است. ای معشوق ، من نظرتورا به زیبایی ِ صورت وسیمایت معطوف نمودم، بدان که این همان آئینه ایست که جلوه ای از جمال الهی راانعکاس می دهد.

دیده ی ما چوبه امیدتودریاست چرا

به تفرج نکنی برلب دریا گذری؟

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

 

تا مطربان ز شوقِ مَن اَت آگهی دهند

قول وغزل به سازونوا می‌فرستمت

 

درقدیم یکی ازتفریحات سالم بزرگان وپادشاهان، غزلخوانی دردستگاههای مختلف بوده که مطربان باصدای دلنوازمی خواندند. حافظ که خود استاد بی بدیل غزلسرایی بوده وبه دستگاههای مختلف موسیقی آشنایی داشته وخودنیزگهگاه آوازمی خوانده،نیک می دانسته که به محض رسیدن این غزل،به دست محبوب که به احتمال زیاد شاه شیخ ابواسحق، یارصمیمی ومونس وهمدم جانی ِ حافظ می باشد مطربان ونوازندگان آن رابا صدای خوش ودلنواز در دستگاهی متناسب خواهند خواند. اشاره به این مطلب است.

قول و غزل: تصانیف سابق از چهار قسمت تشکیل می‌شده اسا: ۱- قول به معنی شعر عربی ۲- غزل به معنی شعر فارسی، ۳- ساز یا آهنگ ۴- نوا یا نغمه که اشاره به دستگاهای موسیقیست.

معنی بیت: بدین منظورکه آوازه خوانان ونوازندگان،بزمی برای شماترتیب دهند تا فراغ خاطری دست دهد غزلی ساخته و پرداخته کرده وتقدیم حضور می نمایم.

بلبل ازفیض گل آموخت سخن ورنه نبود

این همه قول وغزل تعبیه درمنقارش

 

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

 

ساقی بیاکه هاتفِ غیبم بمژده گفت

با درد صبر کن که دوا می‌فرستمت

 

هاتفِ غیب: سروش وندادهندی غیبی، فرشته‌یی که از عالم غیب خبرمی دهد.

معنی بیت: ساقی بیا جام شرابی برایم ده که سروش عالم غیب، بشارت برمن داد که شکیبایی پیشه کن بزودی به دیدارمحبوب نایل شده وبهبود پیداخواهی کرد.

صبرکن حافظ به سختی روزوشب

عاقبت روزی بیابی کام را

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

 

حافظ سرودِ مجلس ِ ما ذکر خیر توست

بشتاب هان که اسب و قبا می‌فرستمت

 

 

درادامه ی داستان می خوانیم: که بلقیس برای بدست آوردن دل سلیمان ومنصرف نمودن اوازحمله به شهرسبا،کاروانی ازهدایای گرانبها شامل اسب های نیک نژاد وقباهای شاهانه وغیره به پیشگاهِ سلیمان ارسال می نماید. حال که حافظ داستانِ غزل خویش را موازی بااین داستان آغازکرده، باهنرمندی وبه مددِ نبوغ خویش با واژه ها وعبارات همین داستان نیز به پایان می برد. واین بار اززبانِ محبوب خویش که درنقش بلقیس فرورفته به خود که جایگاهِ سلیمانی گرفته است می فرماید:

معنی بیت:

ای حافظ دربزم ما همانگونه که پیش بینی کرده ای، مطربان غزل تورابه آوازمی خوانند و ذکرخیر تو برزبانهای ماجاریست جای تودراین بزم خالیست، آماده باش که برای تو اسب وقبا می فرستم تاهرچه زودتر خودت رابه اینجا برسانی ودر بزم ماشرکت کنی که مشتاق زیارت توهستیم.

خورشیدخاوری کندازرشک جامه چاک

گرماه مهرپرورمن درقبارود

 

https://rezasaghy.blogfa.com/

 

 

امیرابوالفضل عباسیان در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۲۰:۴۴ دربارهٔ رهی معیری » غزلها - جلد اول » داغ تنهایی:

باعرض سلام و خسته نباشید
راجع نظر دوست عزیزمان احمد آقاباید بگم نه همان برق درست هست به دو دلیل:
اولا شمع سراپانمی سوزد مثلا ممکن است اصلا نیمه سوخته خاموش شود و تا ته نسوزد و از آن گذشته شمع از گرمای خودش نیست که می سوزد باید مشتعلش کرد به زبان ساده باید آتش بر سر یا همان نخش زد تا مشتعل گردد
در حالی که برق هم از گرمای خودش میسوزد و هم اینکه بیکباره و تمام می سوزد

نگار شرفی در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۲۰:۱۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۷:

آیینه اسکندر:
در شهر اسکندریه (که بنای آن به اسکندر مقدونی منسوب است) در رأس شمال شرقی«فارس» که جزیره ای در بندر اسکندریه است، یک فانوس دریایی قرار داشت که به دست «بطلمیوس» بنا شده بود. این بنای مشهور، سرآمد فانوس های دریای اروپا و یکی از عجایب عالم قدیم بود. برفراز آن آیینه ای قرار داشت به نام آیینه ی اسکندری که تا زمان ولیدبن عبدالملک پای دار و پابرجا بود. بعدها به مناسبت این که بنای این شهر به اسکندر منسوب شد، آن بنا و مناره به نام آیینه ی اسکندری منتسب گشت. بنا بر افسانه ها و اساطیر، اسکندر برای آگاهی از شورش اهل فرنگ، این مناره را بنا کرد، آیینه ای از حکمت و طلسم ساخت و برآن مناره نهاد، و دیده بانانی معین کرد تا هنگام حمله ی دشمن، لشکر اسکندر را آگاه سازند. او با این تدبیر، دوباره، سپاه فرنگ را شکست داد. بار سوم دیده بانان غفلت کردند، اهل فرنگ آمدند، شهر اسکندریه را خراب کردند و آن آیینه را به دریا انداختند. هنگامی که اسکندر با خبر شد، آیینه را از دریا برآورد و دوباره بر سر مناره نصب کرد. برهان قاطع نصب و بنای مجدد آیینه را به ارسطو نسبت داده است. بسیاری از روایت ها و از آن جمله، اسکندرنامه ها، اساساً اختراع و پیدایش آیینه را به اسکندر نسبت می دهند. اصطلاح آیینه ی اسکندر، به اشعار بزرگان ادبیات نیز راه یافته:من آن آیینه را روزی به دست آرم سکندروار اگر می گیرد این آتش زمانی، ور نمی گیرد.

nabavar در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۹:۱۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۴۵:

گمنام جان درود بر شما
محض تلطیف : از درسهای ابن سینا
<< غذای روح بود باده رحیق الحق
که رنگ وبوش کند رنگ و بوی گل را دق
به رنگ زنگ زداید ز جان اندوهگین
همای گردد اگر جرعه‌ای بنوشد بق
به طعم، تلخ چو پند پدر و لیک مفید
به پیش مبطل، باطل به نزد دانا، حق
می‌از جهالت جهال شد به شرع حرام
چو مه که از سبب منکران دین شد شق
حلال گشته به فتوای عقل بر دانا
حرام گشته به احکام شرع بر احمق
شراب را چه گنه زان که ابلهی نوشد
زبان به هرزه گشاید، دهد ز دست ورق
حلال بر عقلا و حرام بر جهال
که می‌محک بود وخیرو شر از او مشتق
غلام آن می‌صافم کزو رخ خوبان
به یک دو جرعه برآرد هزار گونه عرق
چو بوعلی می‌ناب ار خوری حکیمانه
به حق حق که وجودت شود به حق ملحق
زنده باشید

بیگانه در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۹:۰۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۱:

که مپرس...

گمنام-۱ در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۸:۵۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۴۵:

حمید رضا 4
در اینکه واقعیت گریزان چیزی برای آموختن ندارند، با شما هم رایم
ازشیخ الرییس اما، هنوزهم از پس سده های بسیار فراوان چیزها می توان آموخت

برگ بی برگی در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۸:۵۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۴۹:

دریغا از توجه و الطفات اهالی و اساتید قلم به آخرین بیت این غزل عرفانی و زیبا که ؛
چون برسی به کوی ما ، خامشی است خوی ما
زان که ز گفت و گوی ما ، گرد و غبار می رسد
و دریغ از تفسیر حتی یک بیت از این اثر گرانقدر توش اساتید برای رفع تشنگی امثال این درمانده در راه. و سوال اینجاست که آیا انسان به یکباره و در لحظه قادر به دیدار جانان خواهد بود یا پس از رنجها و کار بر روی جان خود و زدودن دردها با رعایت قانون مزرعه و زدودن منیت ها ( از قبیل علم من ،اموال من برتری های من و سایر اوصاف مادی من ذهنی و متوهم )و زدودن دردهای خود پس از سالها دیدار میسر خواهد شد ( و نه آن دیدار با چشم جسم که با چشم جان ) و در این صورت آیا غم به کناره نخواهد رفت و شخص به کناره و ساحل نخواهد رسید؟
و در آن صورت ز چه رو نسزد که عارف آرام بنشیند چرا که شاه (خدا) از پی شکار وی آمده و او را هدف میگیرد . اگرچه مرغ زیرک بود حافظ در هواداری
به تیر غمزه صیدش کرد چشم آن کمان ابرو
و چه لحظه ناب و بی همتایی برای آنان که به حضورش دست یافتند .عارفان و بزرگانی که بی ادعا همه حالات روحی خود را در دوره های مختلف برای راهنمایی و هدایت ما در راه ماندگان با زبان تصویری شعر و غزل بیان کرده اند. امید که اساتید بر این بنده کمترین ببخشایند

امیرعباس در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۸:۱۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۲:

منظور از ساقی شمس تبریزی است و می ناب عشق خداست.

شهر یار در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۶:۱۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۹:

در اینجا برقصا به رقص سماع صوفی ها اشاره دارد

۱
…
۳۳۱۷
۳۳۱۸
۳۳۱۹
۳۳۲۰
۳۳۲۱
…
۵۸۷۲