جلیل در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۲۰:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶۷:
مفهوم بیت: "برویم مست امشب به وثاق آن شکرلب چه ز جامه کن گریزد چو کسی قبا ندارد" را متوجه نمیشوم. لطفا دوستان راهنمایی فرمایند.
گمنام- در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۹:۳۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۰:
پی نوشت :
و مانای اصلی غلام " پسر زیباروی و امرد " است
محمدطهماسبی دهنو در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۸:۴۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۳۷ - حکایت مارگیر کی اژدهای فسرده را مرده پنداشت در ریسمانهاش پیچید و آورد به بغداد:
این بیت به این شکلِ
پاره ی خاک تو را چون زنده ساخت
خاکها را جملگی باید شناخت
مولوی میگه بدن تو خاکِ مرده بوده که حالا زنده شده
پس معلوم میشه فاصله ی مرده و زنده زیاد نیست
مرده زود زنده میشه
و به ما میخواد بگه که در خاک قابلیت زندگی هستش
گمنام- در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۸:۳۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۰:
منظور شیخ از غلام همان غلام است،
ماناهای گوناگون غلام را جستجو کنیفد.
Ben Omar در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۷:۱۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۰:
منظور از - ای غلام - در بیت اول کیست؟
سعدی دارد چه کسی را خطاب میکند که بنشیند و روزش را روشن بکند؟
nabavar در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۷:۰۴ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » ترکیببندها » شمارهٔ ۱ : باز این چه شورش است که در خلق عالم است:
آیه ی قرآن :
الْأَعْرَابُ أَشَدُّ کُفْرًا وَنِفَاقًا
آعراب از کفر و نفاق بدترند
@ikasra در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۶:۵۹ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۷:
سلام
در بیت اول مصرع دوم با توجه به سیلاب ، دریاییم ( دریا ) صحیح است.
سیدعلی (رضا) ساقی در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۶:۴۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۵:
🌿━━━━━━━━━━🌿
از لَبت شیر روان بود که من میگفتم
این شِکر گرد نمکدان تو بی چیزی نیست
"ازلبت شیر روان بود" استعاره از بسیارنوجوان بودن مخاطب است نه اینکه واقعاًشیرخواره باشد..
شکرلب: رساننده ی لبِ شیرین وبوسیدنی، همچنین دربسیاری ازغزلها، شکرلب به معنای شیرین گفتاربودن آمده نه بوسیدنی. به ویژه زمانی که مخاطب سخن ازطبع شعری نیز بهرمندبود حافظ ازاین واژه بیشتر استفاده است یعنی اینکه ازلبهای سرخ تو اشعارشیرین همچون شکربیرون می ریزند. باتوجه به فقدان اسنادتاریخی، به درستی روشن نیست که مخاطب غرل این غزل چه کسی بوده آیا طبع شعری نیز داشته یانه.
بنظر نگارنده بانظرداشت اینکه آشنایی حافظ باشاه شجاع، درسالهای نوجوانی اوصورت گرفته این احتمال وجود داردکه مخاطب این غزل نیز همان شاه شجاع جوان خوش سیما بوده باشد. بنابه روایتی هرچندغیرمستند، ظاهراً شاه شجاع دردوران خردسالی، به مکتب نرفته ودرخانه به توسط آموزگاران خصوصی تحت تعلیم وآموزش بوده، وحافظ نیز به عنوان شاعربرجسته ی شهر، درپروراندن طبع شعری شاه شجاع نقش موثری داشته است. شاه شجاع براساس روایات تاریخی پس ازبه بلوغ رسیدن، پیش ازآنکه برتخت سلطنت تکیه بزند به عنوان یک شاعر وادیب ظاهرشد وتحسین همگان رابرانگیختـ... بگذریم
نمکدان: کنایه ازدهان معشوق، شکر(لب) گِرداگردِ نمکدان (دهان) قرارگرفته است. (تضاد حافظانه وشیرینکاریی که فوت وفن خَلق آن تنها درانحصارحافظ است)
معنی بیت: ای محبوب، توبسیار خُردسال بودی من به اسرار زیبائی ِ توپی برده بودم. همآن ایّام که شیرینی ِ لبهای سرخ وآبدارتورادیدم، باخود گفتم که این شکر(لب) گِرداگردِ دهان ِ نمکین تو(نمکدان) دلیل خاصّی باید داشته باشد! حال می بینم که حدس وگمان من درست بوده وخداوند تورا برای دلبری آفریده است. این زیبایی، واین ترکیب شکر ونمک را که خالق هستی برای دهان ولب تو درنظر گرفته، بی حکمت نیست.
حریف عشق توبودم چوماه نو بودی
کنون که ماهِ تمامی نظر دریغ مدار
🌿━━━━━━━━━━🌿
جان درازیّ ِ تو بادا که یقین میدانم
درکمان ناوکِ مژگان توبی چیزی نیست
جان درازیّ ِ توبادا: جانم فدای توباد،عمرم من به طول عمرتواضافه شود.
کمان: کنایه ازابرو
ناوک: تیر
معنی بیت: ای معشوق، جانم فدای توو عمرتودرازباد. اطمینان دارم که تیرهای مژگان تو درکمان ابروانت، همانندچشمان تو بازیهایی درسردارند و به منظورخاصّی آرایش گرفته اند! تیرهایی که هرکدام برای گرفتن جان یک عاشق کافیست.
خمی که ابروی شوخ تو درکمان انداخت
به قصدجان من زارناتوان انداخت
🌿━━━━━━━━━━🌿
مبتلایی به غم مِحنت و اندوه فراق
ای دل این ناله وافغان توبی چیزی نیست
شاعرخطاب به دل شیداوبیقرار خویش می فرماید:
معنی بیت: ای دل ِ عاشق پیشه ی من، تودچار غم واندوهِ هجران شده ای، این گریه وزاری وفریادِ تو بی سبب نیست.
کوهِ اندوهِ فراقت به چه حالت بکشد
حافظ خسته که ازناله دلش چون نالیست.
🌿━━━━━━━━━━🌿
دوش باد از سر کویش به گلستان بگذشت
ای گل این چاکِ گریبان تو بی چیزی نیست
چاک گریبان: نسیم ازکوی دلبربه باغ واردمی شود وغنچه های فروبسته راباعطروبوی دلبر به وجد وشَعف می آورد.غنچه ها ازخودبیخودشده و گریبان خودرا چاک می دهند وبا شکوفاشدن به گل تبدیل شده وعطرافشانی می کنند.
معنی بیت: دیشب نسیم ازسمتِ کوی معشوق به گلستان واردشد وعطرو بوی معشوق را درگلستان منتشرنمود. ای گل، من خبردارم که تو ازعطر وبوی معشوق، ازخود بیخودشده و گریبان پیراهن خویش پاره کرده ای این چاکِ گریبان تو اتّفاقی وبی دلیل نبوده است!
چوگل هردَم به بویت جامه برتن
کنم چاک ازگریبان تا به دامن
🌿━━━━━━━━━━🌿
دردِ عشق اَر چه دل از خَلق نهان میداری
حافظ این دیده ی گریان تو بی چیزی نیست
✍️معنی بیت:ای حافظ اگرچه سعی می کنی سِرّعاشقی راپنهان نگاه داری امّا نمی دانی که اشک چشمانت راز تورا برمَلا می سازند! روشن است که این چشمان تو بی دلیل به گریه نیافتاده اند! پنهان کردن عشق همانندپنهان کردن سرفه امری ناممکن هست! اشک چشمان توبه روشنی بیانگرهمه چیزهست!
گرکمیت اشک گلگونم نبودی گرم رو
کی شدی روشن به گیتی رازپنهانم چوشمع ؟
عجیب ترین واسرارآمیزترین پدیده درجهان هستی همین عشق هست آنچه که مختصراً باید ازاین موضوع درنظرداشت این هست که: عشق هرگز ایستا وثابت نیست جریانی زنده وپویاودرگردش است هیچ قانونی نداردکه حتماً بایداین رابطه بین دونفر دائمی باشد! چراکه عشق قائم به شخص مشخص نیست یک عاشق پیشه ی راستین ممکن است امروز عاشق این شخص شده وفردا عاشق شخص دیگری شده باشد یعنی اززیارت عشقی به زیارت عشقی دیگررفتن. بنابراین آنچه که اهمیت دارد خودماهیّت عشق است که بایدهمواره جاری وپویاوتازه باشد.
اماغالب مردمی که خودراعاشق می نامند برعکس عمل می کنند سعی می کنندباپیداکردن ترفندهاوحیله های پیچیده ،طرف مقابل رابه مالکیّت وسلطه ی کامل خویش درآورده وکاملاً اوراتصاحب کنند! غافل ازاینکه درصورت موفقیّت در تصاحب دیگری، عشق راازدست می دهند چراکه فردمقابل دیگربه اسارت درآمده وتبدیل به برده ای فرمانبردارشده وازجایگاه معشوقی سقوط کرده است! روشن است که ازبرده واسیر، عشق گرفتن محال است چراکه عشق دربسترآزادی مجال شکوفندگی پیدامی کند نه دراسارت وبردگی! برای همین است که باگذشت اندک مدّتی ازازدواج، تنورعشق روبه سردی گراییده وخاموش می شود چون با بستن عقد وتعیین مهریه واقداماتی ازاین قبیل، عملاً راه رابرای فرارطرف مقابل بسته واورا زندانی کرده ایم قطعاً عشق بین زندانبان وزندانی نیزدوام چندانی نداشته وخیلی زودازبین رفتنیست.
حافظ همان عاشق پیشه ی راستین است که درطول عمرخویش بارها وبارها عاشق شده وهمیشه عاشقانه زندگی کرده ودرنهایت به خودعشق دست یافته وبه جاودانگی نایل شده است. ازحال وهوای این غزل نیزپیداست که شاعر عزیزما دربرهه ای ازدوران پربرکت زندگانی خویش، عاشق جوانی خوش ونوخواسته بوده واینچنین احساسات ناب وعواطف درونی خویش درقالب غزلی ناب ابرازنموده است.
عاشق ورندونظربازم ومی گویم فاش
تابدانی که به چندین هنرآراسته ام.پیوند به وبگاه بیرونی
نیازمندی در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۴:۰۴ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » ترکیببندها » شمارهٔ ۱ : باز این چه شورش است که در خلق عالم است:
قال علی بن الحسین علیه السلام:
تزهر أرض کربلا یوم القیامة کالکوکب الدری و تنادی أنا أرض الله المقدسة الطیبة المبارکة التی تضمنت سید الشهداء و سید شباب اهل الجنة.
امام سجاد علیه السلام فرمود: زمین کربلا، در روز رستاخیز، چون ستاره مرواریدی می درخشد و ندا در می دهد که من زمین مقدس خدایم، زمین پاک و مبارکی که پیشوای شهیدان و سالار جوانان بهشت را در بر گرفته است. ادب الطف، ج 1، ص 236، به نقل از کامل الزیارات، ص 268
نادر.. در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۲:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۸۸:
چو گلزار تو را دیدم چو خار و گل بروییدم
چو خارم سوخت در عشقت، گلم بر تو نثار آمد..
مجتبی در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۱:۲۹ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۴:
بیت 28 به جای ای جمال حال مردان... به نظر می رسد به شکل زیر صحیح تر است:
از جمال حال مردان بیخبر باشد مکان
که در این صورت در رویارویی با مصراع دوم نیز اسلوب معادله برقرار می شود: همچنانکه مکان از جمال حال مردان بی خبراست، لگن _که شمع درون آن قرار دارد_ نیز از درخشش شمع بیخبر وبی بهره است.
مجتبی در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۱:۱۴ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۴:
مصراع2 بیت اول در بعضی از چاپهای دیوان چنین است:
رخ چو عیاران میارا، جان چو نامردان مکن!
به نظر میرسد این صورت صحیح تری باشد، بویژه با آمدن دو فعل نهی میارا و مَکَن.
مهرشاد در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۰:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۳:
باعث افسوس است که نام بانو هایده را در میان خوانندگان قرار نداده اید!
دوستدار در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۹:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۶:
از اونجایی که اکثر غزلیات حافظ درباره امام زمانه و خود حافظ هم حافظ قران بوده و این که اصلا غزل معمولا عارفانه نوشته میشه ما سعی داریم این شعر رو هم عارفانه معنی کنیم حالا نمیدونم کار درستیه یا نه!
در جواب بعضی
همایون در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۵:۲۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۷۱:
انسان در زندگی خود همیشه با توبه روبرو است چون کارها همه از روی فریب است و هر سال فریبها و دروغهای پار سال کهنه میشود و به درد نمی خورد و دیگر لذتی با خود نمی آورد و دست آوردی به همراه ندارد بلکه موجب زیان هم میگردد و عادتهایی که با خود دارد مزاحمت نیز فراهم میکند
انسان عاشق که راستی را آموخته است و با یار خود به کار گرفته است و میگیرد هر سال و هر روز نو تر از دیروز است و این تنها راه و رسمی است که هرگز نیازی به توبه ندارد این ویژگی نیازی به جای زیاد و ثروت زیاد و شرایط دیگر ندارد تا شادی بیاورد بلکه خود در خود میجوشد و گسترش مییابد و کاری نیست که تقلید شود که اگر تقلید شود دیگر آن نیست که باید باشد و باید از آن توبه کرد زیرا تقلید کار کهنه است و راستی راه نویی که راه عشق است
همایون در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۴:۴۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۷۰:
برخی فکر میکنند عرفان چیز اضافی است و نیازی به آن ندارند و خود همه چیز را میدانند و حتی آیههایی از قرآن و انجیل و کتابهای دیگر خوانده اند و تفسیر میکنند و نماز روزه هم میگیرند و راه پول ساختن را هم آموخته پس هم این دنیا و هم آن دنیا را از آن خود میدانند و نا آگاه از این که در زندانی که خود ساخته اند گرفتارند و آن زندان ظاهر سازی و دورویی است و آن چه را که ندارند هنر راستی است و دلیل آن هم این است که همه عیبها را در دیگران میبینند و این هنر را ندارند که خود را ببینند و با خود حرف بزنند بلکه همه حرفها به نوعی به دیگران مربوط میشود چرا چون با خود حرف زدن نیازمند هنر راستی است که آسان بدست نمی آید و اول باید دوستی پیدا کرد که راستی را میشناسد و با او راستی را تمرین کرد که نشان آن نویی است و شکار فکر نو و حرف نو نه تکرار آن چه در کتابها آمده است
فرخ در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۴:۲۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی یزدگرد » بخش ۱۳ - پرسش بیپاسخ داد و کین یزدگرد، شکایت از تگرگ و ناپایداری روزگار:
سطر آخر، بند دوم باید چنین باشد تا قافیه درست در بیاید:
چنین بود تا بود و بر کس نماند.
همایون در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۴:۲۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۶۹:
ما در زندگی هر کاری میکنیم و هر حرفی میزنیم از روی ملاحظات و حساب گری است و این رسم زندگی است که اگر غیر از این باشد باعث نا هنجاریها و دل خوریها و زیانها و گاه خسارات سنگین میشود
در مرام و مذهب عشق هیچ حساب گری و ملاحظه در کار نیست چون راستی کار میکند و هدف رسیدن به نویی است نه آنکه چیز کهنهای حفظ و صیانت شود و وضعیتای که وجود دارد مراقبت شود
آنجا پای همه در میان است و اینجا تنها پای دوست آنجا همه چیز حفظ میشود اینجا همه چیز خراب آنجا اگر خشم بد است اینجا شربت است آنجا اگر کفر بد است اینجا ایمان به حساب میآید آنجا نه بد است و آری خوب اینجا بر عکس است آنجا سود شخصی خوب است اینجا سودی در کار نیست و همه از دست دادن است چون هر روز از دهان دوست خبرهای نو فرو میریزد و دل هر روز روشن تر از دیروز است و غذای آن هر روز میرسد و نیازی به ذخیره کردن نیست
رامین در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۲:۳۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۱ - پادشاهی فریدون پانصد سال بود:
تعجب کردم از حرف دوستمون. اتفاقا این بیت کاملا درست هست و بی نهایت هم معنی دارد. کدوم شاهنامه نوشتن آبادی؟ تن آسانی و خوردن آیین اوست کاملا درست هست. ایرانیان تن رو گرامی میداشتن .چون روان هست که به وسیله تن پدید میاد. اگر خودتون رو بالاتر از جنیدی نمیدونین میتونین فیلم شماره 6 استاد رو دقیقه 40 به بعد رو ببینید و گوش کنید و به این سایت نگین چرت و پرت گفتن. چون درسته بیتش
صادق رحمانی در ۸ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۲۰:۰۳ دربارهٔ اقبال لاهوری » زبور عجم » بخش ۹۴ - زندگی در صدف خویش گهر ساختن است: