حسین در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۹:
در جواب م- ب
حافظ اگر قدم زنی در ره خاندان به صدق
بدرقه رهت شود همت شحنه نجف
با توجه به خاندان و شحنه نجف مشخصه که منظور حضرت علیه .
کجاست صوفی دجال فعل ملحدشکل
بگو بسوز که مهدی دین پناه رسید
گرجه شاید منظور حافظ از مهدی با شیعه یکی نباشه یعنی فرزند حضرت امام حسن عسکری ولی اشاره به حدیث نبوی داره .
ضمن این که حافظ بارها اشاره کرده که حافظ قرآنه و به این کارش افتخار کرده :
ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ
به قرآنی که اندر سینه داری
چطور قرآن رو قبول داشته بعد پیامبری که این قرآن رو آورده قبول نداشته ؟
من فقط دو تا نکته مشخص رو آوردم والا تفسیر زیاده مثل شعر آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست .... رو اکثر عرفا در وصف حضرت محمد ( ص) میدونند. عرفان زبان خاص خودشو داره برای پی بردن به این زبان کتابهای عرفان نظری رو مطالعه کنید.
تماشاگه راز در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۳۶ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۲۳ - حکایت در این معنی:
مطابق تصحیح فروغی بیت دوم مصراع اول "حسد" به "جسد" اصلاح گردد :
"چنانش در انداخت ضعف جسد"
پرده نشین در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
در بیت پنجم حافظ میگوید شما که در جوانی کار شایسته ای انجام ندادی در پیرانه سری نام ننگ را هنر ندان ... مثال بازنده ای که در آخر بازی جهت جبران باخت حرکتی باصطلاح انتحاری انجام میدهد!
محمد رضا در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۵۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۵۹ - داستان آن کنیزک کی با خر خاتون شهوت می‌راند و او را چون بز و خرس آموخته بود شهوت راندن آدمیانه و کدویی در قضیب خر می‌کرد تا از اندازه نگذرد خاتون بر آن وقوف یافت لکن دقیقهٔ کدو را ندید کنیزک را به بهانه به راه کرد جای دور و با خر جمع شد بی‌کدو و هلاک شد به فضیحت کنیزک بیگاه باز آمد و نوحه کرد که ای جانم و ای چشم روشنم کیر دیدی کدو ندیدی ذکر دیدی آن دگر ندیدی کل ناقص ملعون یعنی کل نظر و فهم ناقص ملعون و اگر نه ناقصان ظاهر جسم مرحوم‌اند ملعون نه‌اند بر خوان لیس علی الاعمی حرج نفی حرج کرد و نفی لعنت و نفی عتاب و غضب:
انصافاً جای تاسف داره که بعضی از علمای حال حاضر پارسی زبانمون ( که در رتبه مرجعیت قرار دارن!) چنان به این عارفِ عالمِ شاعر حمله کردن، تا جایی که اشعار مولانارو باعث انحراف جامعه میدونن و برگزاری مراسم هایی برای یادبوشو تأسف بار خوندن...
( در صورتی که استادایی مثل امام، رهبری، مطهری و ... به یه همچین عارفی افتخار میکنن)
شایدم فقط نظر شخصی این بزرگواران بوده:
هر کسی از ظن خود شد یار من
از درون من نجــســـت اســــرار من
ابراهیم اقبالی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۲۶ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱:
به نام خدا .ایاز معنی دعا راپرسیده معنی این است خدایا مرا تنها رها مکن.دوستان دیگر درمورد علت این دعا ازسوی شاعر مطالب متنوع وزیبایی نوشته اند ولی شاعر هدف خودرا دردرمصرع دوم به روشنی هرچه تمام تر بیان داشته است بدین معنی که چون معشوق او عمدا یعنی از روی عمد نیامده از درگاه خدا می خواهد که خدا شاعر راتنها نگذارد یعنی معشوقش رابدو برساند.
حمیدرضا در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۱۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۳۵ - انکار کردن موسی علیه السلام بر مناجات شبان:
من این بیت را اینطوری شنیده بودم
گفت موسی، های خیره سرشدی
خود مسلمان ناشده کافر شدی
merce در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۰۵ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶:
آفرین ، مهری جان
تا شاعر نباشی به این ظرافت نمی رسی
مرحبا به ریز بینی تو خواهر شاعرم
مرسده
mehr در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۵۴ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶:
با درود
دوستان دقت کرده اید؟
به جز بیت مطلع در بقیه ی ابیات سعی شده بیت هادر سه قسمت هم خوانی داشته باشند . مثل بیت دوم : ناتوان، مران و جوان
بیت سوم : چشم تر، نوسفر و اگر
بیت چهارم: فغان ،جان و زبان
بیت پنجم : عیان ، زمان و مهربان
ولی در بیت ششم این همخوانی رعایت نشده که ” چمن و برگ من “ با ”ابر بهاری و “ همردیف نیستند
در بیت هفتم : بینوا ، مبتلا ، با ” دلربا“ همخوانی دارد
ایرادی نیست ولی زیباتر بود بیت ششم هم با دیگر ابیات یکسان بود
هاتف اصفهانی در غزل زیبای دیگری همه ی نکات را به دقت و زیبایی رعایت کرده:
چه شود به چهرهٔ زرد من نظری برای خدا کنی
که اگر کنی همه درد من به یکی نظاره دوا کنی
تو شهی و کشور جان تو را تو مهی و جان جهان تو را
ز ره کرم چه زیان تو را که نظر به حال گدا کنی
ز تو گر تفقدو گر ستم، بود آن عنایت و این کرم
همه از تو خوش بود ای صنم، چه جفا کنی چه وفا کنی
همه جا کشی می لاله گون ز ایاغ مدعیان دون
شکنی پیالهٔ ما که خون به دل شکستهٔ ما کنی
تو کمان کشیده و در کمین، که زنی به تیرم و من غمین
همهٔ غمم بود از همین، که خدا نکرده خطا کنی
تو که هاتف از برش این زمان، روی از ملامت بیکران
قدمی نرفته ز کوی وی، نظر از چه سوی قفا کنی
با احترام
مهری
امیرمسعود در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۴۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۱۰۳ - عذر گفتن فقیر به شیخ:
با سلام و عرض ادب
در بیت ماقبل آخر به جای کلمه "خلق" واژه "حلق" صحیح می باشد که با معنای مصرع اول مطابقت دارد که در مجموع اشاره به نهی شکمبارگی است.
باسپاس
بهزاد در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۱۳ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶:
مصرع اول بیت دوم رو توی چاپ کاهی دیده بودم که نوشته بود : من اگر چه پیرم و ناتوان ، تو ز آستان خود به مران. که توی رکن دوم افاعیلش تعویض کوتاه -بلند با بلند - کوتاه ( uu-u- /u-uu-)انجام شده و وزن درست میشه. دال و ت ی خودت توی این مصرع دلچسب نیست
آبتین کیانی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۶:
علی هادی جان ممنون زحمت کشیدی!
احمد در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
شاید منظور از شیخ جام خود شراب باشد که شیخ داخل جام می است. حافظ میگوید ارادت مر به شراب داخل جام برسان
ارد در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۱۹ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » گردش دوران [۵۶-۳۵] » رباعی ۳۷:
چون ابر برآمدیم و بر باد شدیم
ارد در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۱۷ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » گردش دوران [۵۶-۳۵] » رباعی ۳۷:
جون ابر برآمدیم و بر باد شدیم
مهدی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۴۹ دربارهٔ سعدی » مواعظ » مثلثات:
زیبا بود
رضا اتابک در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۱۳ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۴۶ - ختم کتاب به نام شروانشاه:
سلام دوستان میبینم که یکی از عزیزان عنوان داشته که پایان کتابی چنین گران سنگ ختم شده به مجیز گویی حاکم دوران ، در اصل قضیه مخالفتی نیست ازیرا که در عالم حقیقت هم چنین است اما پرسش بنیادین بنده آن است که چه کنشهایی از سوی حاکم عصر باعث بوجود آمدن چنین واکنش هایی در اکثر شعرا میشده ؟؟؟
آیا ممیزی خلف همان دیدگاه های سخت گیرانه نیست ؟؟؟ آنی خوییش را در هیبت شاعری چون نظامی ببینیم که صد البته در مثل منقشه نیست ، منظومه شعری بی نقص فراهم میکنیم و به اداره ارشاد ارائه میدهیم ، اگر این باب آخر را در مدح شروانشاه و شروانشاهان ننگاریم مجوز چاپی خواهیم گرفت یا خیر ؟؟؟
به عقیده این کمترین هنوز گرفتار آنیم که بودیم ...
دکتر ترابی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۰۸ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۴ - جواب:
روفیا ، دوست گرامی ،
آنچه خود یافته اید پاسخ گو است با توجه به بیت نخست از دو معنای ند آنکه ضد است درست می نماید هم وزن ضد است و آن که مانای رشد و فزونی دارد پارسی است و صدای زبر دارد. با پوزش از گستاخی
دکتر ترابی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۲۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶:
سلام روفیا، دوست نادیده،
فرصت از دست نخواهم نهاد،
رایگان هم ار نباشد،
سپاس بی کران از مهربانی تان.
برایتان زندگی دراز و شادکامی بسیار آرزو دارم.
دکتر ترابی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۱۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶:
ساحل سبز ، ساحل امان ،
استادی من در شاگردی بزرگان است، آنچه بر پیشانی نشان دانشگاه تهران نوشته بودند:
( میاسای زآموختن یک زمان ) آویزه گوش هوش اندکم داشته ام و خواهم داشت.
دودیگر که نثر ( چانه؟ ) پاک و شسته رفته تان بسیار بر دلم می نشیند و بر دل دوستداران زبان ایرانی توفیق یارتان باد.
سدیگر ، دو برابر یافته ام از برای واژگانی که دیگر دوست دانشمندم روفیا به کار برده بود
دو دلم ، دل که یکدله شد در میان خواهم نهاد.
بختتان سبز ، روزگارتان سپید و چهرتان هماره سرخ باد. بیش باد کم مباد.
محسن در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۳۵ دربارهٔ حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳: