mehr در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۴۸ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۴ - جواب:
با درود
از بانو روفیا خواهش میکنم بگوینددر این دو بیتی که معنی فرمودند جمله ی ”بفهم که گل آفرینی هم هست“ را از کجای شعر فهمیده یا حدس زده اند
گمان میکنم ایشان از روی ایمان قلبی که دارند همه چیز را در پرتو نور خدا میبینند
در بیت :
وزو چون بگذری هنگام فکرت
بود نام وی اندر عرف عبرت
به نظر من ، میگوید چون در فکر فرو رفتی از آن پند و عبرت میگیری دیگر به خدا کاری ندارد
در بیت :
هر گل نو ز گلرخی یاد همی کند ولی
گوش سخن شنو کجا دیده اعتبار کو
میگوید وقتی به گل تازه شکفته نگاه کنی یاد زیبا رویی زنده میشود ولی کجاست گوش شنوایی و دیده ی بینا و معتبری که ببیند؟
کاش ادیبان دیگر هم نظر دهند
با احترام
مهری
ناشناس در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۳۳:
و استاد شجریان به زیبایی این شعر پر مغز را خوانده اند
علی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۳۳ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۱:
در بیت ششم «گرمی» دو کلمه است و درستتر است که به صورت «گر می» نوشته شود.
دکتر ترابی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۱۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۸۶:
مهر تابان ، مهر مهربان ، برای یافتن تفاوت افعال گذاشتن ( گذاردن ) و گزاردن سفارش میکنم به فرهنگ معین صفحات3205 و 3301 مراجعه فرمایید زیر گزاردن معنای اجازه دادن نیافتم ، اما گذاردن ( گذاشتن ) در شمارهی 6 هشتن اجازه دادن به روشنی آمده است. هشتن در گویش کرمانیان به مانای اجازه دادن هم به کار میرود، از همه گذشته شیخ شیراز که سخنش حجت است بارها آنرا به معنای اجازه دادن به کار گرفته است. نه تنها در مطلع غزل بگذارتا مقابل روی تو بگذریم گذاشتن و گذشتن هر دو آورده است که فرهنگ معین نیز در شاهد معنای گذاشتن بیت زیر را از گلستان مثال زده است :
بگذار ، که بندهی کمینم تا در صف بندگان نشینم،
و اما برخی دوستان میفرمایند در فرهنگ دهخدا آمده است این کمترین جست و معنای اجازه دادن برای فعل گزاردن نیافت . سر انجام جناب شمس چرا از حقیر عذر میخواهید اگر لازم میدانید از سعدی پوزش بخواهید!!!
بگذارید از این بحث همانگونه که از بر گذشتن گذشتیم بگذریم.
مجتبی خراسانی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۳۲ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۴ - جواب:
ظهور جملهٔ اشیا به ضد است
ولی حق را نه مانند و نه ند است
ظهور و حدوث و تمامی کمالات موجودات، به عدم و نبودشان و غیر یکدیگر بودنشان شناخته می شود؛ ولی حضرت حق سبحانه چنین نیست، چنان که در حدیث آمده است:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَا مِنْ شَیْءٍ کَانَ وَ لَا مِنْ شَیْءٍ کَوَّنَ مَا قَدْ کَانَ=ستایش خداوندی را که از هیچ چیز پدید نیامده، و موجودات را از چیزی پدید نیاورده است.
لذا مرحوم نجم الدین هم می گوید:«ظهور جمله ی اشیا به ضد است...» و سپس می گوید:
چو نبود ذات حق را ضد و همتا
ندانم تا چگونه دانی او را
ندارد ممکن از واجب نمونه
چگونه دانیش آخر چگونه؟
می گوید امکان ندارد ذات حضرت حق سبحانه و صفات و کمالاتش را با غیر او شناخت، زیرا که:«ندارد ممکن از واجب نمونه»، بلکه ممکن تنها مظهریت و پرتوی از کمالات او را دارا می باشد.
ناشناس در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۰۸ دربارهٔ شهریار » منظومهٔ حیدر بابا:
با سلام و خسته نباشید
لطفا ترجمه فارسی این شعر زیبای استاد گرانقدر رو حذف کنید چون واقعا مفهوم و لغات شعر به دلخواه مترجم عوض شده و اصلا بیان کننده مفهوم اصلی ابیات شعر نیست. هر حرفی در بیان زبان خودش با مفهوم و دلنشین است و برای احترام به شاعر و تمامی هموطنان ترک زبان خواهشمند است ترجمه مذکور حذف گردد.
سیاوش مرتضوی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۰۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۷۹ - بیان اتحاد عاشق و معشوق از روی حقیقت اگر چه متضادند از روی آنک نیاز ضد بینیازیست چنان که آینه بیصورتست و ساده است و بیصورتی ضد صورتست ولکن میان ایشان اتحادیست در حقیقت کی شرح آن درازست و العاقل یکفیه الاشاره:
بعد از بیت «ترسم ای فصاد گر فصدم کنی ...»، در بعضی ویرایش ها این بیت دیده می شود:
«من کیم لیلی و لیلی کیست من
ما یکی روحیم اندر دو بدن»
اگر این بیت در ویرایش های معتبر موجود هست، لطفا آن را اینجا اضافه کنید.
روفیا در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۴۵ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۴ - جواب:
وزو چون بگذری هنگام فکرت
بود نام وی اندر عرف عبرت
این عبرت به معنا عبور است نه درس عبرت .
حافظ می فرماید :
هر گل نو ز گلرخی یاد همی کند ولی
گوش سخن شنو کجا دیده اعتبار کو
اینجا نیز اعتبار به معنای عبور است .
یعنی از گل لذت ببر ولی در لذت از زیبایی ان متوقف نشو .بلکه بفهم که گل افرینی هم هست :
لعبت بازی در پس این پرده هست
ورنه بر او این همه لعبت که بست ؟!
روفیا در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۳۲ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۴ - جواب:
ظهور جملهٔ اشیا به ضد است
ولی حق را نه مانند و نه ند است
لطفا دوستی این بیت را معنی کند .
ند یعنی چه ؟
در دهخدا به هر دو معنای همتا و ضد امده است !
مصراع اول چه می گوید ؟!
رضا در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۲۲ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب پنجم در رضا » بخش ۱۱ - حکایت:
در این نوعی از شرک پوشیده هست
که زیدم بیازرد و عمرم بخست
گرت دیده بخشد خداوند امر
نبینی دگر صورت زید و عمر
منصور در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۷۸:
عذر میخوام، نگسلد باید باشد.
منصور در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۷۸:
سلام
به نظرم بجای "نسکلد" باید نسل باشد.
پرویز شاه محمدی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۲۵ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴۰:
مکن گردنفرازی تا نسازد دهر پامالت
که نی آخر به جرم سرکشیها بوریا گردد
خیلی زیبابود ؛ درودها نثارتان باد.
سید مهدی ضیابخش در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۱۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳۷:
سلام، بنده خودم شاعر هستم و شاعران را درک می کنم. اگر چه امروزه شعر هزل آمیز رایج نیست اما من خودم هم هزلیات سروده ام و شاید به زودی در وبلاگی آنرا منتشر کنم. خیلی زیبا بود.با تشکر.
محسن خادمی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۱۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۳ - بیان آنک نور که غذای جانست غذای جسم اولیا میشود تا او هم یار میشود روح را کی اسلم شیطانی علی یدی:
مصرع اول بیت آخر اصلاح شود:
گر جهان باغی از نعمت شود ----> گر جهان باغی پُر از نعمت شود
شبرو در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۴۴ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا:
سپاسگزارم خانم ستاره
شما لطف دارید. آنچه نوشتید براستی برازنده حقیر نبود. ممنونم
Alipur در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۴۱ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۹۶:
مصرع اول این غزل
گاه روی بر خاکم گاه جبه بر زانو
زین سریکه من دارم نیست بیخبر زانو
محمد قاسمی فرد در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۳۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی کیکاووس و رفتن او به مازندران » بخش ۱ - وسوسهٔ دیو رامشگر و تصمیم کاووس برای لشکرکشی به مازندران و فراخواندن زال:
توضیح درباره مازندران
در واقع مازندرانی که کاووس به انجا لشکر کشی کرد متفاوت است با مازندران کنونی"مازندران شاهنامه در شرق سیستان و هند بوده است.
و اعتماد السلطنه اورده است که عوام مازندران معتقدند این زندان کاووس در ناحیه دیولیلم نزدیکی رودخانه تالار بوده است و ان را محبس کاووس میخوانند
تردید در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۵۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹:
یارب ار بخت چنین است پس آینده کجاست
گاه تنگ آمد و آن روح فزاینده کجاست
بخت ما روز ازل در شب خلقت بستند
گره از کار نشد بخت گشاینده کجاست
پایکوبان همگی منتظر آمدنیم
مهلت عیش تمام است سراینده کجاست
روی خوش از پس پرده بنمایان جانا
نگرانیم نباشی و نماینده کجاست
چاره ای ساز که دل تنگ شد از دوری ره
دوری منزل و شب اختر پاینده کجاست
مام گیتی که به خوابست مکن بیدارش
دور تردید شد و مادر زاینده کجاست
مسعود در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۵۰ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۳: