صبح از اثر چغانه برخیز
سرمست می شبانه برخیز
عمری ست نشسته ام به راهت
با جلوه عاشقانه برخیز
جان راست هوای وصل جانان
ای تن، تو ازین میانه برخیز
دامی به زمین فکنده زلفش
ای بلبل از آشیانه برخیز
صد تیر ملامت از کمان جست
ای دل ز پی نشانه برخیز
تا پای خم آمدیم ساقی
با همّت خسروانه برخیز
باید برخاست از سر جان
بگذار حزین بهانه، برخیز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از شنیدن نغمههای خوش صبح و اثر چغانه سخن میگوید و از عاشق خواسته تا از خواب بیدار شود و به عشق و وصال روی آورد. او در عمر طولانی خود به انتظار معشوق نشسته و اکنون زمان آن فرارسیده که با شجاعت و هوشیاری به جلوههای عاشقانه زندگی پاسخ دهد. در ادامه، شاعر از دل میخواهد که از ملامتها رهایی یابد و به دنبال نشانهای از وصال باشد. او به یاد ساقی و زیباییاش، دعوت به برخاستن از سر جان میکند و در نهایت از خود میخواهد که با قدرت و اراده، بهانهها را کنار بگذارد و حرکت کند.
هوش مصنوعی: صبح فرارسیده و تاثیر خواب و شبزندهداری را پشت سر بگذار. با شادی و سرخوشی از خواب بیدار شو و به زندگی تازهای قدم بگذار.
هوش مصنوعی: سالهاست که منتظر تو هستم، با عشق و جذبهای خاص، لطفاً بیدار شو و به من بپیوند.
هوش مصنوعی: به زندگی حقیقی و عاطفی خود توجه کن و خودت را از این حالت عادی و بیسر و سامان جدا کن.
هوش مصنوعی: ای بلبل، زلف زیبای او که مانند دام بر زمین افتاده است، تو باید از آشیانهات بیرون بیایی.
هوش مصنوعی: ای دل، دیگر از ملامت و انتقاد دیگران نترس؛ از جایی که نشانهات را میخواهی، حرکت کن و به سوی هدف بشتاب.
هوش مصنوعی: ما به پای خم آمدیم، ساقی! با ارادهای از سوی شاهانه بپا خیز.
هوش مصنوعی: باید از دل مشکلات و غمها بیرون بیایی و بدون بهانهای، آماده حرکت و تلاش شوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ساقی زره بهانه برخیز
پیش آرمی مغانه برخیز
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.