|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر جفایی رفت، از جانان جدایی چون کنم؟
من سگ آن آستانم، بی وفایی چون کنم؟
بعد عمری آشنا گشتی بصد خون جگر
باز اگر بیگانه گردی، آشنایی چون کنم؟
رفتی و در محنت جان کندنم انداختی
گر بیایی زنده مانم، ور نیایی چون کنم؟
زاهدا، از نقل و می بیهوده منعم میکنی
من که رندی کرده باشم، پارسایی چون کنم؟
گفته ای: تا کی هلالی زار نالد همچو عود؟
چون گرفتارم بچنگ بی نوایی چون کنم؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و جدایی سخن می‌گوید و به احساس ناامیدی و درد ناشی از دوری از معشوق اشاره می‌کند. او خود را همچون سگی وفادار به آستان محبوبش می‌داند و از بیوفایی معشوق ابراز نارضایتی می‌کند. با وجود آشنایی طولانی، بی‌تو بودن را سخت می‌یابد و اگر معشوق برگردد، زندگی برایش سرشار از امید خواهد شد. همچنین با تأکید بر دوگانگی رندی و پارسایی، حس می‌کند که زهد و خودداری از لذت‌های زندگی به او ضرر می‌زند. شاعر از تنگناهای روحی‌اش می‌گوید و به احساس بی‌کسی و گرسنگی در عشق اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر محبت و مهری از محبوب برود و من از او جدا شوم، چه کنم؟ من همان بندۀ او هستم، چگونه می‌توانم به او بیوفایی کنم؟
هوش مصنوعی: پس از سال‌ها آشنایی و رابطه عمیق، اگر به‌ناگاه بیگانه و غریبه شوی، چگونه می‌توانم دوباره با تو به آشنایی و نزدیکی برسم؟
هوش مصنوعی: وقتی تو رفتی، من در عذاب و درد زیادی افتادم. اگر برگردی، ممکن است دوباره زنده شوم، اما اگر برنگشتی، چه کار باید بکنم؟
هوش مصنوعی: ای زاهد، تو با پرهیزکاری‌ات مرا از گفتن داستان‌ها و نوشیدنی‌های بی‌مورد منع میکنی، اما من که زندگی‌ام را در رندی سپری کرده‌ام، چگونه می‌توانم بی‌گناهی پیشه کنم؟
هوش مصنوعی: شما می‌پرسید که تا کی باید به حالت زاری و غمگینی فکر کنم، همچون عود که در آتش می‌سوزد. حالا که در درد و مشکل گرفتار شده‌ام، چه‌طور می‌توانم بر این بی‌نوایی فائق آیم؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
قبله چون میخانه کردم پارسایی چون کنم
عشق بر من پادشا شد پادشایی چون کنم
کعبه یارم خراباتست و احرامش قمار
من همان مذهب گرفتم پارسایی چون کنم
من چو گرد باده گشتم کم گرایم گرد باد
[...]
گر کند آن بیوفا از من جدایی، چون کنم
من که از اهل وفایم بیوفایی چون کنم
زلف بندی نیست کز تدبیر بتوان پاره کرد
کند دندان خود از نیر خایی چون کنم
در میان رشته زنار و آن موی کمر
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.