خطت، که رقم بر ورق لاله کشیده
بر گرد گل از عنبر تر هاله کشیده
سالیست شب هجر تو و عاشق مسکین
هر روز ز تو محنت صد ساله کشیده
زان لب، که گزیدی، ز سر ناز بدندان
چون برگ گل آزردگی ژاله کشیده
دنبال دلم تیغ کشد چشم تو هر دم
فریاد از آن نرگس دنباله کشیده!
در بزم غمت با دل پر درد، هلالی
هر لحظه بقانون دگر ناله کشیده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف عشق و رنج حاصل از دوری معشوق میپردازد. او از زیباییهای ظاهری معشوق، همچون خطی که بر ورق لاله کشیده شده، یاد میکند و از محنت و شوقی که در دل عاشق به وجود آمده، سخن میگوید. هجران معشوق بر دل او فشار میآورد و هر روز بر دردش میافزاید. شاعر همچنین به ناز و لطافت معشوق اشاره دارد و از آثار عمیق عشق و غم در دل خود مینالد. بزم غم عاشقانه او به نوعی محفل درد و فریاد تبدیل شده است.
هوش مصنوعی: نوشتهای که با خط تو بر روی ورق لاله نقش بسته، مانند هالهای از عطر عنبر بر گرد گل است.
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که من در غم جدایی تو به سر میبرم و این عاشق بیچاره هر روز بار سنگین درد و مشکلات ناشی از دوری تو را تحمل میکند.
هوش مصنوعی: از آن لبی که با ناز و کرشمه گزیدی، دندانت مانند برگ گل، رنج و اندوهی همچون شبنم را به همراه داشته است.
هوش مصنوعی: چشم تو همواره با کینه و حسرت به دلم تیری میاندازد و نرگس زیبا، ناله و فریادش محزون است.
هوش مصنوعی: در مجالس غم تو، با دل شکستهام، هر لحظه با قانونی متفاوت ناله میزنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.