|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ماییم و دلی به غم نشسته
روزان و شبان دُژم نشسته
هر کس پی شادیی گرفتند
ما با غم او به هم نشسته
خلقی ز غم دهان تنگش
در رهگذر عدم نشسته
راحت طلبند مردم از دوست
ما منتظر الم نشسته
ماییم ز شادی دو عالم
برخاسته و به غم نشسته
آن طرّه نگر چو شاخ سنبل
در باغچه ارم نشسته
خورشید به دیده پاک کرده
گردی که بر آن قدم نشسته
در شرح غمش جلال باشد
همواره پس قلم نشسته
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساسات عمیق خود در مورد غم و شادی می‌پردازد. او و دلش غمگین هستند و به رغم تلاش دیگران برای شادی، آنها همچنان در دل غم نشسته‌اند و از دنیا و انسان‌ها ناامید هستند. شاعر اشاره می‌کند که در حالی که مردم به دنبال راحتی از دوستی‌ها هستند، او در انتظار درد و الم باقی مانده است. همچنین، به زیبایی طبیعی اشاره می‌کند و در نهایت، غم خود را از طریق قلم و نوشته‌هایش بازگو می‌کند. این غزل نمایان‌گر تضاد و درگیری بین شادی و غم در زندگی انسان است.
هوش مصنوعی: ما در این دنیا با دلی غمگین زندگی می‌کنیم، هم در روز و هم در شب همیشه دلتنگ و ناراحت هستیم.
هوش مصنوعی: هر کسی به دنبال خوشبختی و شادی خود است، اما ما در اینجا با غم او کنار هم نشسته‌ایم.
هوش مصنوعی: مردمی با دل‌های پریشان و غمگین در مسیر بی‌نهایت و عدم نشسته‌اند و سکوت اختیار کرده‌اند.
هوش مصنوعی: مردم به دنبال راحتی هستند و از دوست ما در انتظار چیزی نشسته‌اند؛ گویا انتظار می‌کشند که او کاری انجام دهد.
هوش مصنوعی: ما از خوشحالی دنیاهای دوگانه برخاستیم و در اندوه نشسته‌ایم.
هوش مصنوعی: آن موها و زیبایی او مثل شاخه‌های گل سنبل در باغچه ارم است که جلوه‌ای خاص و دلربا دارد.
هوش مصنوعی: خورشید با نوری درخشان، آلودگی‌ها و گرد و غبار را از نظر پنهان کرده و همه چیز را زیبا و شفاف نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: غم او همواره با جلال و زیبایی توصیف می‌شود و قلم همیشه در تلاش است تا این احساس را به تصویر بکشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا دل ز توام به غم نشسته
جان در گذر عدم نشسته
بر خاک در تو من مقیم
مانند سگ حرم نشسته
هر کس که بدید حسن رویت
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.