|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا دل ز توام به غم نشسته
جان در گذر عدم نشسته
بر خاک در تو من مقیم
مانند سگ حرم نشسته
هر کس که بدید حسن رویت
در خانه زهد کم نشسته
آن خط غبار بر عذارت
چون هندوی پشت خم نشسته
هستم به رقیب ناکس، ای دوست
چون خار به گل دژم نشسته
مهر از هوش رخ تو هر شب
تا وقت سحر به غم نشسته
از دولت وصل تست خسرو
بر مسند و تخت جم نشسته
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر حال و هوای اشتیاق و غم ناشی از دوری محبوب را بیان می‌کند. او خود را همچون سگی در حرم به عشق می‌نشیند و از هرگونه زندگی عادی فاصله گرفته است. زیبایی و魅بت محبوب او را به وجد می‌آورد، اما همچنین باعث غم و پژمردگی‌اش می‌شود. شاعر می‌گوید که عشق و جذبیت محبوب چنان او را تحت تأثیر قرار داده که همه چیز از نظرش کم‌اهمیت شده است و در زمان جدایی، غم و درد در دلش نشسته است. در انتها، او به این نتیجه می‌رسد که رسیدن به محبوب در واقع بالاترین نعمت و مقام است.
هوش مصنوعی: دل من به خاطر تو غمگین است و جانم در حال رنج کشیدن از فراموشی و عدم قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: من در خاک درگاه تو به‌سان سگی که در کنار حرم نشسته، جا گرفته‌ام.
هوش مصنوعی: هر کسی که زیبایی چهره‌ات را در نظر بگیرد، هرگز در زهد و پرهیزگاری کم نخواهد گذاشت.
هوش مصنوعی: آن خط که به خاطر زیبایی‌ات بر چهره‌ات نقش بسته، مانند هندیانی است که با قامت خمیده خود جذابیت خاصی دارند.
هوش مصنوعی: من همچون خاری در کنار گل، از رقیب نالایق و بی‌ارزش رنج می‌برم، ای دوست.
هوش مصنوعی: محبت و زیبایی چهره تو هر شب تا سپیده‌دم، دل را به غم فرو می‌برد.
هوش مصنوعی: از خوشبختی وصالی که داری، تو مانند پادشاهی بر تخت جمشید نشسته‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در خون منم، ای صنم، نشسته
وز عشق تو در الم نشسته
مانند تو دلبری به خوبی
در ملکت حسن کم نشسته
آن ابروی شوخ دلربایت
[...]
ماییم و دلی به غم نشسته
روزان و شبان دُژم نشسته
هر کس پی شادیی گرفتند
ما با غم او به هم نشسته
خلقی ز غم دهان تنگش
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.