|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تعالی الله زهی شاه یگانه
زهی حسن و جمال جاودانه
درین بتخانه هر نقشی که بینم
تویی مقصود ما دیگر بهانه
نبیند چشم عارف عارض و خال
نجوید مرغ قدسی آب و دانه
اگر خوانی ز عشقم داستانی
نخوانی عشق مجنون جز فسانه
مجو اسرار عشق از شیخ خلوت
چه داند نطق طوطی مرغ خانه
میانت را چنان خواهم در آغوش
که مویی هم نگنجد در میانه
گذر کن بر سر جامی که دارد
سر خدمت به خاک آستانه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ستایش خداوند و جمال جاودانه او می‌پردازد و می‌گوید که هر تصویری که در عالم ببیند، هدف نهایی او همان خداست. عارفان فقط به خداوند و عشق او نظر دارند و هیچ چیزی را جز او جستجو نمی‌کنند. شاعر عشق را به داستان‌های مجنون تشبیه می‌کند و از عارفانه دانستن اسرار عشق توسط دیگران انتقاد می‌کند. او بیان می‌کند که اشتیاق او به وصال محبوب چنان است که حتی مویی هم نمی‌تواند در میان آنها فاصله ایجاد کند و از خداوند می‌خواهد که از آستان او گذر کند.
هوش مصنوعی: حاکمیت خداوند برتر است و او تنها شاه است. زیبایی و جمال او همیشگی و ابدی است.
هوش مصنوعی: در این معبد مجسمه‌ها، هر تصویر و نمادی که می‌بینم، تویی. هدف ما تنها تو هستی و دیگر چیزی نمی‌خواهیم.
هوش مصنوعی: چشم عارف زیبایی‌های ظاهری را نمی‌بیند و مرغ روحانی تنها به معنای عمیق و واقعی زندگی توجه دارد.
هوش مصنوعی: اگر داستانی از عشق من بخوانی، این را بدان که عشق مجنون تنها یک روایت است و بیشتر از یک افسانه چیزی نیست.
هوش مصنوعی: رازهای عشق را از شیخی که در تنهایی به سر می‌برد نمی‌توان جویا شد؛ او مثل طوطی است که فقط سخنان تکراری را می‌گوید و از ویژگی‌های زندگی واقعی بی‌خبر است.
هوش مصنوعی: من تو را آن‌قدر در آغوش می‌گیرم که حتی یک تار موی هم نتواند در فاصلۀ بین ما جا بگیرد.
هوش مصنوعی: به جایی برو که جامی وجود دارد که با تقدیم احترام به خاک این مکان، نشان از ارادت و وفاداری دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کسی بی‌عیب نبود در زمانه
رطب را استه باشد در میانه
اگر غم را چو آتش دود بودی
جهان تاریک بودی جاودانه
در این گیتی سراسر گر بگردی
خردمندی نیابی شادمانه
تنش گردد شقاوت را فسانه
روانش تیر خذلان را نشانه
یکی گردد بپیروزی دو خانه؟
بمردی باشدش ملک شهانه
سپاهی پیش او شد بی کرانه
همه شیران جنگی و جوانه
جگرشان کرد پیکان را نشانه
[...]
مرا دی یاسمن پیغام دادست
به تو ای صاحب و صدر یگانه
ز هر نوعی سخن گفته‌ست پنهان
غرض را درج کرده در میانه
چه فرمایی کنون پیغام او را
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.