در رنج خمار بودن ای یار ملیح
جهل است به حکم عقل والجهل قبیح
چون دفع خمار جز به می نتوان کرد
درده قدحی که الضرورات تبیح
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در رنج خمار بودن ای یار ملیح
جهل است به حکم عقل والجهل قبیح
چون دفع خمار جز به می نتوان کرد
درده قدحی که الضرورات تبیح
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به بیان نارضایتی خود از حالتی خمار و رنج آور می‌پردازد و می‌گوید که نادانی است اگر کسی در این وضعیت باقی بماند. او معتقد است که تنها راه رهایی از این حالت، نوشیدن شراب است و این کار را به عنوان اقدامی ضروری توجیه می‌کند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که باید به خواسته‌های خود پاسخ دهد و از موانع رنج‌آور رهایی یابد.
هوش مصنوعی: در حالتی که به خاطر عشق و شوق گرفتار رنج و افسردگی هستی، ای دوست زیبا، نادانی است. زیرا عقل می‌گوید نادانی و جهل چیزی زشت و ناپسند است.
هوش مصنوعی: برای رفع حالتی که از نوشیدن مشروبات به وجود آمده، جز با نوشیدن شراب نمی‌توان کاری کرد. پس جامی بیاور که در شرایط ضروری، می‌توان به مواردی که قبلاً منع شده است، اجازه دهید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.