تا کی ز رخت پرده گشایم گستاخ
وز لعل لبت بوسه ربایم گستاخ
زین پس قدم از تارک سرخواهم ساخت
تا چند به پا سوی تو آیم گستاخ
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا کی ز رخت پرده گشایم گستاخ
وز لعل لبت بوسه ربایم گستاخ
زین پس قدم از تارک سرخواهم ساخت
تا چند به پا سوی تو آیم گستاخ
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با زبانی عاشقانه و شورانگیز از اشتیاقش برای دیدار محبوب سخن می‌گوید. او از خود می‌پرسد تا کی می‌تواند در برابر زیبایی‌های محبوبش مقاومت کند و از لذت بوسیدن لب‌هایش دست بکشد. در نهایت، او تصمیم می‌گیرد دیگر نیازی به تلاش برای نزدیک شدن به محبوب نداشته باشد و با این حال، همچنان در آرزوی آن دیدار باقی می‌ماند.
هوش مصنوعی: تا کی باید بی‌پروا به چهره‌ات نگاهی بیندازم و جسورانه لبانت را ببوسم؟
هوش مصنوعی: از این به بعد، قدم‌هایم را از روی سرم برمی‌دارم تا بتوانم با جسارت به سمت تو بیایم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.