|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای به نظاره کرده رو موکب ماه من نگر
خیل بتان سپاه او حشمت شاه من نگر
پی سپرم به راه او باور اگر نمی کنی
جسته ز نعل توسَنش شعله آه من نگر
هست کلاه بندگیش افسر سربلندیم
چون مه نوسپهرسا ترک کلاه من نگر
باغ تر است و تازه او خشک گیاه او منم
رفته به صرصر غمش خشک گیاه من نگر
دانه اشک شد روان بر رخ زردم از مژه
حاصل تخم مهر او دانه و کاه من نگر
باد گشاد برقعش زلف گرفت جای او
مانع دولت آمده بخت سیاه من نگر
پای بر آستانه زد کفش به سر چو جامیم
بر سر تخت سلطنت افسر جاه من نگر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ستایش معشوقی می‌پردازد که مانند ماه درخشان و باشکوه است. او از زیبایی‌ها و جذابیت‌های این معشوق سخن می‌گوید و به قدرت و مقام او اشاره می‌کند. شاعر به حال و روز خود افسوس می‌خورد و از درد و غم جدایی‌اش می‌نالد. با ذکر تصاویری از اشک‌ها و خشکی جان، احساس غم و فاصله‌اش از معشوق را بیان می‌کند و بر مقام بندگی و ارادتش تأکید دارد. در نهایت، او خود را در مقابل معشوق، در حالتی از افتخار و حقارت، وصف می‌کند.
هوش مصنوعی: ای کسی که به تماشای من نشسته‌ای، به آرامیِ زیبایی که در چهره من وجود دارد نگاه کن. جمعی از زیبارویان در کنار او قرار دارند، به شکوه و جلال او بنگر که همچون یک پادشاه است.
هوش مصنوعی: به سوی او می‌روم، اگر باور نداری، نگاهی به نشانه‌های آتشین اشکم بینداز که از دل تو برخاسته است.
هوش مصنوعی: من به خاطر کلاهی که نماد بندگی من است، سرافراز و سربلند هستم. مانند ماهی که در اوج زیبایی‌اش در آسمان می‌درخشد، به کلاهم بنگر.
هوش مصنوعی: باغ او سرسبز و شاداب است، در حالی که گیاه او پژمرده و خشک شده است. من به خاطر غم او دچار سرما و مشکلات شده‌ام، حالا گیاه من هم خشک و پژمرده شده است.
هوش مصنوعی: اشک‌های من مانند دانه‌هایی بر چهره زردم جاری شده‌اند. از مژه‌هایم، می‌توان فهمید که محبت او در دل من کاشته شده، اما من به مانند کاه، بی‌ارزش و کم‌اهمیت به نظر می‌آیم.
هوش مصنوعی: باد، پرده‌ای که از زلف او بر سر داشت را کنار زد و حالا برای من که خوشبختی‌ام سیاه است، جز او مانعی برای خوشبختی نیست.
هوش مصنوعی: هر کس به درگاه پادشاهی می‌رود، باید مانند جامی که بر تخت سلطنت قرار دارد، با افتخار و وقار باشد. من نیز با حالتی پر از جاه و مقام، در اینجا ایستاده‌ام.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.