نگارا ز درماندگان یاد می کن
خدا را ز درماندگان یاد می کن
چو درمانده موریم افتان به راهت
سوارا ز درماندگان یاد می کن
چو اخلاص اهل ارادت نداری
ریا را ز درماندگان یاد می کن
چو بر محرمان شربت وصلت افتد
گوارا، ز درماندگان یاد می کن
پی پرسش دوستان چون فرستی
صبا را، ز درماندگان یاد می کن
گه قسمت از طره تار تارت
بلا را ز درماندگان یاد می کن
چه یارای جامی که سویت نویسد
که یارا ز درماندگان یاد می کن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف حال و هوای درماندگان و نیازمندان میپردازد و از محبوب خویش میخواهد که آنان را فراموش نکند. او یادآور میشود که در لحظات سخت و ناامیدی، محبت و یاد محبوب میتواند تسکیندهنده باشد. شاعر همچنین به صداقت در محبت اشاره کرده و میگوید که اگر اخلاص وجود نداشته باشد، ریا و فریب عمیقتر میشود. این شعر در نهایت بر اهمیت توجه به دیگران و یادآوری آنها تأکید دارد.
هوش مصنوعی: ای معشوق، به خاطر افرادی که در سختی هستند و درماندهاند، خدا را به یاد بیاور.
هوش مصنوعی: وقتی که ما همچون مورچهای درمانده و ضعیف به زمین میافتیم، ای سوار، لطفاً به یاد ما درماندگان باش.
هوش مصنوعی: اگر اخلاص و صداقت در دل ندارید، بهتر است از افرادی که در ریا و تظاهر گرفتار آمدهاند، یاد نکنید.
هوش مصنوعی: وقتی که محبوب و دوستان نزدیک به خوشی و آرامش دست پیدا میکنند، به یاد کسانی که در سختی و اضطراب هستند باشید و برای آنها هم دعا کنید.
هوش مصنوعی: وقتی که به دنبال جواب سوالات دوستان میروی و نسیم صبحگاهی (صبا) را میطلبی، فراموش نکن که به یاد کسانی که در سختی هستند نیز بیفتی.
هوش مصنوعی: گاهی قسمتی از گیسوی پرچین تو، یادآور آلام و رنج های درماندگان است.
هوش مصنوعی: هیچکس قدرت نوشتن از تو را ندارد، چون تو به یاد درماندگان هستی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.