|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش اخلاق بزرگمهر و کرامت او میپردازد و از دشواریهای نوشتن درباره او میگوید. او اعتراف میکند که خط او هرچند نیکو نیست، اما برای بیان فضیلتهای آن بزرگوار از هیچ تلاشی دریغ نخواهد کرد. شاعر بر این عقیده است که نوشتههای دیگران نمیتواند به خوبی وصف شخصیت او را انجام دهد و در عین حال به عشق و علاقهاش برای نوشتن دربارهی او اشاره میکند. در نهایت، او اعلام میکند که با وجود فقر و تنگدستی، برای او هزاران نوشته خواهد نوشت.
هوش مصنوعی: ای بزرگمردی که ذات تو نیکو و شریف است، اگر بخواهم به اندازهای که شایستهی توست، دربارهی صفات نیکویت بنویسم، باید بر دیدهی خردم بنگاشته شود.
هوش مصنوعی: من مدرکی دارم و هرچند که آن به اندازه تمام افکاری که دارم خوب نیست، اما باز هم میتوانم آن را بنویسم.
هوش مصنوعی: این چنینی که تو برای راهیابی نوشتهای، دیگر نیازی به بدخطی من نیست، خودم میتوانم بنویسم.
هوش مصنوعی: اگر بنویسی و نتیجهای در پی نداشته باشد، من از فقر و تنگدستی خود، به خاطر تو هزاران کلمه مینویسم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.