یارب سوزی که جسم و جان را سوزم
این کارگه سود و زیان را سوزم
یک شعلهٔ جان‌سوز که در آتش آن
خود را سوزم هر دو جهان را سوزم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یارب سوزی که جسم و جان را سوزم
این کارگه سود و زیان را سوزم
یک شعلهٔ جان‌سوز که در آتش آن
خود را سوزم هر دو جهان را سوزم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به سوزش درونی و عشق عمیق خود اشاره می‌کند. او از خدا درخواست می‌کند که آتش عشق را در دلش شعله‌ور کند، تا با این سوزش جسم و جانش را فدای عشق کند. او خواهان آن است که این شعله‌ی جان‌سوز تمامی وجودش را دربر گیرد و باعث سوزاندن دنیا و مادیات شود.
هوش مصنوعی: ای خدا، آتش اشتیاقی دارم که بتواند جسم و جانم را بسوزاند و به خاطر آن، همه سود و زیان دنیا را رها کنم.
هوش مصنوعی: شعله‌ای سوزان و عمیق در دل دارم که با آن خودم را می‌سوزم و در نتیجه هر دو جهان را شعله‌ور می‌کنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.