من آن ترک طناز را می شناسم
من آن شوخ بدساز را می شناسم
مبینید تا می توانید در وی
که من آن سرانداز را می شناسم
نبینم به سویش ز بیم دو چشمش
که آن هر دو غماز را می شناسم
شبم تازه شد جان به دشنام مستی
تو بودی، من آواز را می شناسم
ز من پرس ذوق سخنهای خسرو
که من آن ره ساز را می شناسم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و آشناییاش با معشوقی زیبا و شیطانصفت سخن میگوید. او به جذابیت و ویژگیهای خاص این معشوق اشاره میکند و تأکید میکند که با وجود سوءظن و ترس از چشمان او، هنوز به او علاقهمند است. در نهایت، شاعر از توانایی و ذوق خود در بیان عشق و انتظار برای شنیدن صدای معشوق سخن میگوید.
هوش مصنوعی: من آن دختر زیبا و باهوش را میشناسم، که بازیگوش و شیطنتآمیز است.
هوش مصنوعی: تا جایی که میتوانید در او نگاه کنید، زیرا من فردی را میشناسم که در خط مقدم است.
هوش مصنوعی: نمیخواهم به سمت او نگاه کنم چون از ترس، هر دو چشمش را میشناسم که از رازهای عشق خبر میدهند.
هوش مصنوعی: شب به پایان رسید و من به خاطر حال و هوای مستی تو به خودم فحاشی میکنم، من صدای آواز را خوب میشناسم.
هوش مصنوعی: از من بپرس دربارهی لطافت و زیبایی سخنان خسرو، چون من آن کسی را که این راه را میسازد و میداند، به خوبی میشناسم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.