مرا روی تو ای نازنین نگار
به دی ماه بسی خوشتر از نوبهار
من از روی تو چون زرد شد چمن
گل و لاله سوری چینم ز بار
نه چون قد تو سروی به بوستان
نه چون روی تو نقشی به قندهار
چه خوشتر به جهان از جمال تو
مگر مجلس سلطان کامگار
جهان داور مسعود تاجدار
زمین خسرو مسعود شهریار
بقای شرف از روزگار اوست
بقا بادش تا هست روزگار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل عشق و زیبایی معشوق را ستایش میکند و میگوید که زیبایی او حتی در دی ماه به مراتب دلپذیرتر از بهار است. او به طور خاص به نقش و زیبایی چهره معشوق اشاره میکند و آن را منحصر به فرد و بیهمتا میداند. شاعر همچنین بر اهمیت و مقام مسعود به عنوان یک سلطان و پادشاه تأکید میکند و آرزوی ادامهٔ بقای او در روزگار را دارد، چرا که شرف و عظمت از اوست.
هوش مصنوعی: دیدن چهره زیبای تو، ای نازنین، در دی ماه برای من بسیار دلپذیرتر از زیبایی بهار است.
هوش مصنوعی: وقتی من به چهرهات نگاه میکنم، چمن و گلها به خاطر عشق به تو پژمرده و زرد میشوند. من از این احساس از دل با عشق و درد، گلی از لاله و گلهای دیگر میچینم.
هوش مصنوعی: شما نه مانند سروهایی هستید که در باغها قد کشیدهاند و نه مانند نقش و نگارهایی که در قندهار وجود دارند.
هوش مصنوعی: هیچچیز در دنیا به زیبایی تو خوشایندتر نیست، مگر اینکه در محفل پادشاه کامیاب جمع باشیم.
هوش مصنوعی: جهان به عنوان قاضی، مسعود را که پادشاه سرزمین و تاجدار است، مورد ستایش قرار میدهد. مسعود، شهریار و فرمانروای مردم است.
هوش مصنوعی: شرافت و ارزش آدمی به وجود زمانهای است که در آن زندگی میکند و امیدواریم این ارزش تا زمانی که زمانه برقرار است، دوام یابد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.